galobasket

Όπως λέμε καλό μπάσκετ, όπως λέμε Γκάλης…

Συμπεράσματα από το Μουντομπάσκετ της Τουρκίας (1).

Posted by akilas στο 25 Σεπτεμβρίου 2010

Δεν ξέρω αν ο τίτλος που επιλέχθηκε για το συγκεκριμένο άρθρο είναι ο πλέον δόκιμος αλλά θα γίνει παρακάτω μια προσπάθεια έκφρασης  συμπεράσματων, σκέψεων και κρίσεων που συνόδεψαν την τηλεοπτική θέαση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μπάσκετ του 2010.

Πέρα από το αμφίρροπο κάποιων αγώνων δεν θα θυμάμαι σε 2-3 χρόνια πολλά πράγματα από το συγκεκριμένο τουρνουά. Αυτή άλλωστε ήταν και η κύρια αιτία συγγραφής αυτού του άρθρου! Πάμε λοιπόν ανα τομείς:

Αγωνιστικό κομμάτι: το μουντομπάσκετ της ζώνης θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Η ζωή κάνει κύκλους, η οικονομία το ίδιο, γιατί να μην συμβαίνει άλλωστε το ίδιο με τον αθλητισμό;

Την τιμητική της είχε η άμυνα ζώνης 2-1-2 ,2-3, 1-3-1 match up αν προτιμάει κάποιος άλλος. Κύριος εκφραστής της συγκεκριμένης ζώνης ήταν η Τουρκία η οποία κατάφερε με το σπαθί της να φτάσει στα ημιτελικά μπερδεύοντας τους παθητικούς κυρίους παρατηρητές της συγκεκριμένης άμυνας. Να υπενθυμίσω ότι μέχρι την είσοδο στην τετράδα η άμυνα ζώνης των Τούρκων υποχρέωνε τους αντιπάλους τους να πετυχαίνουν τους λιγότερους πόντους ανα κατοχή (0,882 – πηγή: Πανούλιας )

Παραθέτουμε και ένα βιντεάκι για να θυμόμαστε ύστερα από κάποιους μήνες, συγγνώμη χρόνια, τις  άμυνες ζώνης του Τάνιεβιτς

Είχαμε μια αποκάλυψη στο φετινό τουρνουά. Δεν είναι άλλη από την ομάδα της Λιθουανίας την οποία δεν πίστευα σε όρους έμψυχου δυναμικού και ακόμη δεν την πιστεύω. Σημασία όμως δεν έχει τι πιστεύω εγώ αλλά τι πραγματικά συμβαίνει και οι Λιθουανοί έφτασαν στην κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου. Στην Λιθουανική διαδρομή μέχρι το χάλκινο μετάλλιο είδαμε τον Γιαβτόκας σε 18(;!) λεπτά να σβήνει τον Σκόλα (!) και τον Πότσιους, έναν παίκτη με 4 δάχτυλα στο αριστερό χέρι να διαπρέπει. Άξιος θαυμασμού ο Λιθουανός.

Μπορεί στις δηλώσεις να μην τα πηγαίνει καλά τελευταία ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, αλλά την δουλειά του την έκανε και με το παραπάνω στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Στην συνείδηση των περισσοτερων η Σερβία ήταν η 2η ή η 3η καλύτερη ομάδα του τουρνουά.

Ομάδα με τα όλα της η Σερβία, με τον Βελίσκοβιτς να εκθέτει το Μεσίνα, τον Σαβάνοβιτς να κάνει λιμιτ απ, τους 2 μαζί να κατατροπώνουν τον Γκαρμπαχόσα στη θέση 4 και να αποκλείουν την κυρίαρχο των τελευταίων ετών Ισπανία. Οι προοπτικές της ομάδας αυτής είναι ανεξάντλητες όπως άλλωστε και το ταλέντο του Μπιέλιτσα, ταλέντο το οποίο μπορεί να μην έλαμψε αλλά το στυλ του και οι κινήσεις του προοικονομούν κάτι πολύ καλό για το μέλλον.

Έκπληξη ο Κέσελι αλλά θα τα πούμε σε άλλη ενότητα για το νέο παίκτη του Ολυμπιακού.

Δίκαια στέφθηκε πρωταθλήτρια οι ΗΠΑ παρά τις αντίθετες προβλέψεις. Ευνοημένες και από τα μαγειρέματα των ομάδων στις διασταυρώσεις στάθηκαν οι ΗΠΑ με κορυφαίο τον Ντουράντ κατέκτησαν άνετα τον τίτλο. Η συγκεκριμένη Εθνική ήταν σοβαρή και διαβασμένη ειδικά στον αμυντικό τομέα όπου αποτέλεσε σε παρελθοντικές διοργανώσεις την Αχίλλειο πτέρνα της. Εκτός από τον Ντουράντ μου άρεσαν τα πατήματα του Ουέστμπρουκ και δεν τρελάθηκα με τον Ρόουζ παρά τις κραυγές θαυμασμού των σπικερ της ΕΡΤ από τα πρώτα παιχνίδια του τουρνουά.

Δημοσιογραφική κάλυψη:  Δεν θυμάμαι καθόλου την τηλεοπτική κάλυψη του 2006 αλλά ήταν τραγική η χρήση ή μάλλον η μη χρήση των ριπλεϊ στο Μουντομπάσκετ της Τουρκίας. Έσπασαν τα νεύρα μου π.χ. στην επανάληψη του αγώνα Ισπανία – Ελλάδα να ψάχνω να βρω με μπρος πίσω και pause αν έκαναν τάκλιν οι κακοί Ισπανοί στον Σπανούλη, αν ήταν φάουλ…..Μετά την Ελληνική οικονομία μπήκαν σε επιτήρηση και τα ριπλεϊ των διοργανώσεων στα πρότυπα του Τσάμπιονς Λιγκ.

Τα περισσότερα παιχνίδια για διάφορους λόγους, σοβαρούς ή ασήμαντους, τα είδα με κλειστή τη φωνή. Απο όσα πρόλαβα να ακούσω μου έμειναν οι εξής επιτυχημένες ατάκες των δημοσιογράφων της ΕΡΤ:

Αυτά και άλλα πολλά για τη δημοσιογραφική κάλυψη. Όαση σε γενικές γραμμές ήταν ο Γιώργος Λημνιάτης με εξαίρεση λίγο τον αγώνα της Ελλάδας κόντρα στην Ισπανία όπου κατα τη γνώμη μου παρασύρθηκε σε κάποιες στιγμές. Τον δικαιολογώ όμως καθώς όταν έχεις κάποιον όπου πριν καν αρχίσει ο αγώνας μιλάει για αδικία της Ελλάδας και σε κάθε φάση προσπαθεί να βρει την αδικία, τότε εκεί που όντως θα γίνουν λάθη θα είναι δύσκολο να μην πάρει θέση ο Λημνιάτης, θέση όμως που γέρνει στην συνείδηση των περισσότερων στην «κλιματική» αδικία.

Η κάλυψη της ΕΡΤ μετά την ήττα από τη Ρωσία ήταν τουλάχιστον τραγική, με εξαίρεση και πάλι τον Λημνιάτη. Το δικαστήριο είχε στηθεί με κατηγορούμενο τον προπονητή του οποίου η ομάδα κέρδισε!!!

Για την εξωτηλεοπτική κάλυψη θεωρώ ότι πήγαμε αρκετά χρόνια πίσω πρώτα με το θέμα των επεισοδίων, έπειτα με τα όσα μεσολάβησαν από τα επεισόδια μέχρι την έναρξη του τουρνουά, στη συνέχεια με το μαγείρεμα των διασταυρώσεων, έπειτα με την επικείμενη αδικία στο ματς με την Τουρκία, στη συνέχεια με την αδικία στο ματς με την Ισπανία….

Για το θέμα της ήττας από τη Ρωσία είχαμε διαμετρικά αντίθετες απόψεις με την άποψή μου να συγκλίνει με το άρθρο του Βαγγέλη Μπραουδάκη με τίτλο «Ανήθικη αγαπημένη…» και το άρθρο του Φίλιππα Συρίγου με τίτλο: «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Ναι, όταν επιτυγχάνεται…» να με βρίσκει εντελώς αντίθετο για παραπάνω από έναν λόγο, όπως επίσης θα έβρισκε αντίθετα και αρκετά παλαιότερα άρθρα του ίδιου δημοσιογράφου!

Επίσης δεν συμφωνώ με την φιλοσοφία των πρωτοσέλιδων της εφημερίδας goal έπειτα από την ήττα από τη Ρωσία (αριστερό πρωτοσέλιδο) και από την Ισπανία (δεξιό πρωτοσέλιδο)

nsthumb

 

Εθνική ομάδα: Τόμους θα μπορούσαμε να γράψουμε για την Εθνική μας ομάδα. Όλο το ανάθεμα έπεσε στον ομοσπονδιακό προπονητή, ο οποίος έδειξε για μια ακόμη φορά ότι στην πίεση έχει πρόβλημα, πρόβλημα το οποίο προέρχεται από τη συνεχή ανασφάλεια. που τον διακρίνει. Αφού έφτασε να διαβάζει και πρωτοσέλιδα αθλητικών εφημερίδων.

Σε συνέντευξή του ο Γιάννης Καλαμπόκης ανέφερε κάτι εύστοχο αναφορικά με τη διαφορά της φετινής Εθνικής αnsthumbπό την περσινή. Η περσινή ομάδα ήταν αουτσάιντερ, ενώ η φετινή ήταν φαβορί γεγονός που επηρέασε την ψυχολογία της ομάδας. Η ήττα από την Τουρκία δυσκόλεψε την κατάσταση και σε συνδυασμό με τα οινομαγειρέματα του άλλου ομίλου μας έφεραν ξανά στα δίχτυα της Ισπανίας.

Φέτος μπορούσαμε να την περάσουμε την Εθνική Ισπανίας με ένα καλύτερο μοίρασμα του χρόνου συμμετοχής των παικτών καθώς ήταν φανερή η εξάντληση αρκετών βασικών μετά το 25. Δέσμιος της ανασφάλειάς του ο Γιόνας Καζλάουσκας εμπιστεύτηκε λίγους παίκτες και σε συνδυασμό με την τραγική ανεπάρκεια της Εθνικής απέναντι στη ζώνη των Ισπανών ήρθε η ήττα – αποκλεισμός από την οχτάδα.

Σίγουρα κάποιοι παίκτες δεν τράβηξαν στο Μουντομπάσκετ αλλά και πάλι θα μπορούσε ο ομοσπονδιακός να κάνει κάτι καλύτερο. Η σφιχτή άμυνα που ήταν το  όπλο της Εθνικής μας ομάδας τα προηγούμενα χρόνια πήγε φέτος περίπατο. Το γρήγορο μπάσκετ που είχε προαναγγείλει ο Λιθουανός δεν το είδαμε στα δύσκολα παιχνίδια και οι φανφάρες περι διαστημικού μπάσκετ πήγαν περίπατο. Ας δούμε λίγο τις κατοχές (1η γραμμή)  και τους πόντους ανα κατοχοί (2η γραμμή) της Εθνικής μας ομάδα στο Μουντομπάσκετ σε αντιπαραβολή με τα αντίστοιχα στατιστικά των Σέρβων καθώς της Εθνικής μας ομάδας στον ημιτελικό του  Ευρωμπάσκετ το 2007 πάλι με αντίπαλο την Ισπανία:

Φάση ομίλων 2010

TURKEY      76 GREECE     65
Κατοχές   65,93 Κατοχές   65,99
Πόντοι/κατοχή 1,15 Πόντοι/κατοχή 0,98

 

 Ημιτελικός Μουντομπάσκετ 2010

SERBIA      82 TURKEY 83
Κατοχές 74,28 Κατοχές 74,51
Πόντοι/κατοχή 1,10 Πόντοι/κατοχή 1,11

 

Προημιτελικός Mundo 2010               Φάση των 16

    SERBIA    92      SPAIN        89   SPAIN  80 GREECE 72
Κατοχές 76,99 Κατοχές 77,34 Κατοχές 63,93 Κατοχές 64,52
Πόντοι/κατοχή 1,19 Πόντοι/κατοχή 1,15 Πόντοι/κατοχή 1,25 Πόντοι/κατοχή 1,12

                         

Ημιτελικός 2007
SPAIN GREECE
Κατοχές 68,16 Κατοχές 69,46

Βλέπουμε από τα παραπάνω ότι στα δύσκολα και σημαντικά παιχνίδια η ΕΘνική μας όχι μόνο δεν έτρεξε και δεν άνοιξε το ρυθμό αλλά θα λέγαμε ότι υπήρξε πιο συντηρητική και από την Εθνική επι Γιαννάκη. Παρατηρήστε επίσης τη διαφορά ρυθμού ανάμεσα στην Εθνική μας και τη Σερβία. Βέβαια ο ρυθμός δεν αποτελεί πανάκεια αλλά συγκρίνεται με τις προγραμματικές δηλώσεις του Λιθουανού κόουτς. Άλλωστε η επιτυχία της Σερβίας κρίθηκε σε μια κλωστή καθώς θα μπορούσε κάλλιστα να έχει αποκλειστεί από την φάση των 16 από τους Κροάτες…

Εκτός από όλα τα παραπάνω ο Καζλάουσκας χρεώνεται και τον αποπροσανατολισμό της ομάδας με τις δηλώσεις του για τα επεισόδια, για τις Ολυμπιακοπαναθηναϊκές εφημερίδες….

Η «αφανής» θέση της ΕΟΚ επίσης ήταν τουλάχιστον άστοχη και στο πλαίσιο της αντιπολιτευτικής γραμμής του Γιώργου Βασιλακόπουλου, γραμμή η οποία ως συνήθως στηρίχθηκε από μερίδα του τύπου.

Η αποχώρηση του Διαμαντίδη ήταν η σημαντικότερη απώλεια της Εθνικής μπάσκετ, απώλεια που δύσκολα θα αναπληρωθεί στο προσεχές μέλλον. Για το μέλλον όμως θα συζητήσουμε εκτενώς στις επόμενες διοργανώσεις…

Λογικά θα συνεχιστεί το άρθρο αυτό σύντομα, αλλά θα κλείσει με την άποψη του μεγάλου Φάνη Χριστοδούλου, ο οποίος θεωρεί σε γενικές γραμμές καλό τον Καζλάουσκας, εκτιμά ότι ο νέος προπονητής θα πρέπει να είναι Έλληνας και πρωτίστως καλός ψυχολόγος καθώς δεν μπορεί να παίξει ο προπονητής της Εθνικής σημαντικό ρόλο στο αγωνιστικό κομμάτι και οι παίκτες κάνουν τον προπονητή..

Advertisements

7 Σχόλια to “Συμπεράσματα από το Μουντομπάσκετ της Τουρκίας (1).”

  1. manager said

    Αν δνε μου σφυρουσαν οι διαιτητες τα χτυπηματα στα χερια των αντιπαλων ΣΥΝΕΧΩΣ και ημουν τιγκα στα αναβολικα θα ημουν εγω ο καλυτερος αμυντικος κατω των 2 μετρων, και ειμαι 1.65

    Επισης οι ΗΠΑ χωρις τον Ντουραντ δεν θα ηταν ουτε για μεταλλιο.

    Ο Κεσελι θαφτηκε στον παγκο του Αστερα για να παιζει βασικος ο Μπιελιτσα. Τον οποιο πρε η Καχα. Μακροπροθεσμα η επενδυση των Βασκων (που εχουν παραδοση σε αυτα) θα βγει καλυτερη, βραχυπροθεσμο ο Ολυμπιακος θα παρει περισσοτερους ποντους απο Κεσελι.

    Ο Ποτσιους αξιζει προσοχης στο μελλον. Στην 1η του επαγγελματικη χρονια στην Ευρωλιγκα ειχε μισο ποντο ανα λεπτο συμμετοχης. Επισης στα εντος εδρας ηταν δυο φορες καλυτερος, κατι που οφειλεται στην ψυχολογια του πρωταρη και θα ξεπεραστει συντομα με πειρα.

    Περιμενα μεταλλιο απο Σερβια. Περιμενα και περιμενω μεταλλιο καθε χρονο μεχρι το 2020.

    Ειδες Μπαρτσα-Ρεαλ ψες? Σε καποια στιγμη η διαφορα ηταν +40… ρεζιλικια.

  2. akilas said

    Η λογική λέει ότι αυτά που ανέφερες για Κέσελι και Μπιέλιτσα θα βγουν αληθινά, εκτός αν η ψυχή του Κέσελι είναι τόσο μεγάλη και σε συνδυασμό με τη δουλειά του Ντούντα τον δουμε εκτός από σουτέρ και σκόρερ! Ενδιαφέρον το άρθρο για τον Κέσελι.

    Οι ΗΠΑ ήταν τυχεροί αρχικά με τις διασταυρώσεις. Σαν ποιότητα δεν ήταν κάτι το τρομερό αλλά ξεχώριζαν για τα αθλητικά τους προσόντα. Ήταν πιο σοβαροί από άλλες φορές ειδικά στην άμυνα όπου ηταν διαβασμένοι αλλά όπως είπες αν ο Ντουράντ δεν έκανε «παπάδες» μάλλον θα είχαν σοβαρά προβλήματα.

    Συμφωνούμε για τον Πότσιους.

    Η ομάδα που έχει φτιάξει η Σερβία σίγουρα τα επόμενα χρόνια θα διεκδικεί μετάλλια. Βέβαια η υπόθεση μετάλλιο είναι σύνθετη και στηρίζεται σημαντικά στο κρίσιμο ένα ή κρίσιμα 2 παιχνίδια όπου εκεί όλα μπορούν να συμβούν όπως θα μπορούσε να έχει αποκλειστεί και φέτος από την φάση των 16. Νομίζω ότι άξιζε ένα μετάλλιο στο φετινό μουντομπάσκετ για τον πρόσθετο λόγο ότι μέχρι και τα ημιτελικά έπαιξε με 2 από τις καλύτερες ομάδες φέτος (Ισπανία – Τουρκία)…Στην συνείδηση άλλωστε των περισσοτερων θεωρώ ότι πήρε μετάλλιο.

    Δεν ξέρω αυτό που έχει πάθει ο Μεσίνα με τη Μπαρτσελόνα του Πασκουάλ είναι τρομερό. Χαμένοι μπαίνουν από τα αποδυτήρια. Να το δω το παιχνίδι δεν μπόρεσα, ενώ το τελικό σκορ δεν το πίστευα με τίποτα. Είπαμε να χάσουν αλλά με 34;!!! Η στατιστική τα λέει όλα: http://www.acb.com/fichas/SCOPA11002.php (ο Βελίσκοβιτς πάλι 10 λεπτά έπαιξε!)

  3. απάλευτος said

    Καλώς ξανάρθατε…
    Εγώ θέλω να προσθέσω πως υπάρχουν πολλά ιστολόγια τα οποία έδειξαν χαρακτήρα,εν αντιθέσει με ποδοσφαιροφυλλάδες αλλά και σεσημασμένους μασώνους και μασωνοιστοσελίδες.Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να αξιολογηθεί και να γίνει κι ένα προχώρημα.Κάτι ανάλογο ισχύει,π.χ. και για ιστολόγια ποδοσφαιρικού ενδιαφέροντος σε σχέση με το μουντιάλ.

    υ.γ. να αναμένουμε κάτι και για την εθνική γυναικών;;;

  4. akilas said

    @απαλευτος

    Για την Εθνική γυναικών δεν μπορείτε να αναμένετε κάτι για αρκετούς λόγους ένας από τους οποίους είναι ότι για να εκφράσει κάποιος άποψη θα πρέπει έστω κουτσά στραβά να παρακολουθεί τα γεγονότα και δυστυχώς αυτό δεν γίνεται από την πλευρά μου.

    Ήθελα να παρακολουθήσω κάποιο παιχνίδι από τα επόμενα με Αυστραλία – Καναδά και Λευκορωσία αλλά η ώρα (16:30) δεν μου το επιτρέπει.

    Επειδή δεν θέλω να μπω σε χωράφια που δεν μπορώ να εκφράσω άποψη με τεκμηριωμένο τρόπο το μόνο που θέλω να πω είναι ότι τηρουμένων των αναλογιών και των μεγεθών ίσως και μόνο η είσοδος στην 12αδα των κοριτσιών να αποτελεί μεγαλύτερη επιτυχία ακόμη και από ένα μετάλλιο των ανδρών.

    Για τις αναλογίες και τα μεγέθη θα σας παραπέμψω σε ένα άρθρο σχετικού με το γυναικείο μπάσκετ site όπου μέσα από συνδικαλιστικά ζητήματα μπορεί κάποιος να καταλάβει τις δυσκολίες που περνάνε οι γυναίκες οι οποίες θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με το μπάσκετ:

    http://www.weplayball.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1765:l-r&catid=104:2009-08-28-13-34-01&Itemid=137

    Τέλος παραθέτω και το πρόγραμμα των αγώνων του ομιλου της Εθνικής μας από το ίδιο site:
    http://www.weplayball.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=3235%3A-2010——–&catid=40%3Aeurobasket-2009&Itemid=75&lang=el

  5. Genera| said

    Πολύ καλή η ανάλυση για το τουρνουά!

    Αυτό που μου έμεινε πάντως συνολικά από τη διοργάνωση, ήταν η γενικότερη αίσθηση ότι ο θεσμός έχει φθαρεί κι όσο σκληρό κι αν ακούγεται, βαδίζει αργά προς το τέλος του ή ελπίζω στην πλήρη αναμόρφωσή του. Μία από τις βασικές αφορμές για αυτό είναι φυσικά οι πολλές απουσίες. Οι παίχτες νοιάζονται περισσότερο για την υγεία/ξεκούρασή τους και προφανώς βάζουν σε πρώτη μοίρα το club τους είτε είναι Ευρωπαϊκό είτε από το ΝΒΑ. Η αιτία όμως είναι βαθύτερη. Η παγκοσμιοποίηση του «club» γενικότερα και η άνοδος σε σημασία της Ευρωλίγκας, έχουν επισκιάσει το mundobasket. Και αν κάνουμε ένα βήμα πίσω και δούμε τον αθλητισμό σαν σύνολο, το ίδιο ακριβώς συνέβη με το mundial σε αντιπαράθεση με το champions league στο ποδόσφαιρο.

  6. akilas said

    Παραθέτω τον σωστό σύνδεσμο(διορθώθηκε και στο προηγούμενο σχόλιο) αναφορικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες:

    Για τις αναλογίες και τα μεγέθη θα σας παραπέμψω σε ένα άρθρο σχετικού με το γυναικείο μπάσκετ site όπου μέσα από συνδικαλιστικά ζητήματα μπορεί κάποιος να καταλάβει τις δυσκολίες που περνάνε οι γυναίκες οι οποίες θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με το μπάσκετ:

    http://www.weplayball.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1765:l-r&catid=104:2009-08-28-13-34-01&Itemid=137

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: