galobasket

Όπως λέμε καλό μπάσκετ, όπως λέμε Γκάλης…

Τα δύο πρόσωπα.

Posted by akilas στο 11 Ιουνίου 2009

Με αφορμή το άρθρο του Φ.Συρίγου: Τα δύο πρόσωπα του Π.Γιαννάκη θα ήθελα να γράψω δύο λόγια. Έχω ήδη αναφερθεί στη σχέση του δημοσιογράφου με τον Π.Γιαννάκη και νομίζω ότι το προηγούμενο άρθρο αποτελεί μια εισαγωγή στο συγκεκριμένο.images1

Ας κάνουμε μια γρήγορη αναδρομή στον Παν. Γιαννάκη. Ο Παν. Γιαννάκης κατά τη γνώμη μου αποτέλεσε πρότυπο αθλητή ο οποιος διακρινόταν για την εργατικότητα, τη συνέπεια και σταθερότητα, το πάθος.

Ως προπονητής είχε την τύχη και την ευκαιρία να γίνει προπονητής της Εθνικής έχοντας πολύ λίγες προπονητικές εμπειρίες αλλά αν κρίνει κάποιος την προπονητική διαδρομή στην Εθνική ομάδα τότε μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχημένο το πέρασμά του. Επίσης είχε μια πολύ καλή προπονητική θητεία στο Μαρούσι.

Ας πάμε τώρα στον Ολυμπιακό. Ως γνωστόν στον Ολυμπιακό διαδέχτηκε τον Πίνι Γκέρσον σε μια περίοδο όπου δεν είχε κριθεί τίποτα και στους 3 στόχους που κυνηγούσε η ομάδα. Είχα αναφέρει από πέρσι ότι αν δεν καταφέρει να επιτύχει έναν από τους τρεις στόχους που είχε η ομάδα τότε η ανοχή που θα είχε φέτος ο Π.Γιαννάκης θα ήταν πολύ μικρή.

Να θυμίσω ότι στους περσινούς τελικούς είχαμε συνεχείς προπονητικές διαμαρτυρίες του προπονητή του Ολυμπιακού και της Εθνικής ομάδας γεγονός που έδωσε λαβή για αρνητικά σχόλια. Οι διαμαρτυρίες αυτές είχαν κουράσει όλο το φίλαθλο κοινό και συνδέονταν με την παρουσία του Γιαννάκη στον πάγκο της Εθνικής.

Στους φετινούς τελικούς ο Π.Γιαννάκης μέχρι και το τελευταίο παιχνίδι των τελικών δεν διαμαρτυρόταν συνεχώς στους διαιτητές και σίγουρα κρίνεται ως  ώριμη και ψύχραιμη η συμπεριφορά του μετά το τέλος του 1ου τελικού όπου ο Ολυμπιακός πέταξε τους κόπους μιας χρονιάς στον κάλαθο των αχρήστων. Σίγουρα εκείνη η στάση του δεν τροφοδότησε τον ακραίο οπαδισμό.

Ο Παν. Γιαννάκης όντως δεν έχει σχέση με τον προπονητή που βλέπαμε στον πάγκο της Εθνικής. Εκει όντως ήταν πιο διπλωμάτης και δεν αποτελούσε επίκεντρο του ενδιαφέροντός του η διαιτησία. Το καιριο ζήτημα είναι αν τα σχόλια του Γιαννάκη για τη διατησία γίνονται για να δικαιολογήσουν τις αποτυχίες της ομάδας(περίπτωση πρώτη και κατακριτέα) ή επειδή αυτό είναι το πιστεύω του πρωην ομοσπονδιακού προπονητή.

Στην πρώτη περίπτωση οι λόγοι είναι προφανείς: πίεση, οικονομικές απολαβές, αβέβαιο παρών και μέλλον, αποδοχή από κόσμο – διοίκηση.

Στην δεύτερη περίπτωση αν κάποιος θεωρεί και πιστεύει ότι η διαιτησία διαμορφώνει αποτελέσματα δεν έχω πρόβλημα να βγει και να το πει. Σε κάθε περίπτωση θα κριθεί ο οποιοσδήποτε για το τι λέει και τι δεν λέει. Είναι δύσκολο να πω με βεβαιότητα αν η γνώμη του Γιαννάκη για τη διαιτησία προέρχεται από παράγοντες που δεν μπορεί να ελέγξει (πρώτη περίπτωση) ή προέρχεται από το πιστεύω του(δεύτερη περίπτωση).

Στην ίδια κατηγορία με τον Γιαννάκη εντάσσονται και οι Παπαλουκάς, Τσίλντρες, Βούισιτς οι οποίοι συμφώνησαν με τις δηλώσεις τους στο ότι η διαιτησία επηρέασε το αποτέλεσμα. Δεν μπορώ να γνωρίζω αν εντάσσονται στην πρώτη ή δευτερη περίπτωση αλλά σίγουρα σαν Φ. Συρίγος θα ασχολιομουν κοινωνιολογικά και με το πως ταυτίζονται οι παραπανω παίκτες με τον Παν. Γιαννάκη. Πρέπει να προσθέσω ότι ο Φ. Συρίγος είχε παλαιότερα κριτικάρει τον Θ.Παπαλουκά( στο άρθρο με τίτλο «Η κοσμοθεωρία ενος πρωταθλητή«) όταν είχε δηλώσει μεταξύ άλλων ότι «υπάρχουν δυνάμεις που δεν θέλουν να πάρει ο Ολυμπιακός το πρωτάθλημα» . Θα περίμενα μια ομαδοποίηση των κρίσεων όλων των παραπάνω σε ένα ερμηνευτικό άρθρο.

Όταν κάποιος κάνει τη σουμα από τα 8 παιχνίδια που έδωσαν φέτος οι δύο ομάδες μεταξύ τους θα πει ότι ο Παναθηναϊκός ήταν καλύτερος και επικράτησε στα περισσότερα δίκαια δείχνοντας ότι στο ΟΑΚΑ δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από τον Ολυμπιακό και αποδεικνύοντας ότι στο ΣΕΦ χάνει οριακά. Επίσης σε ουδέτερο γήπεδο στο ένα παιχνίδι νίκησε καθαρά στο άλλο στις λεπτομέρειες. Η συνολικά σουμα δείχνει ότι ήταν ανώτερος.

Όπως και να έχει θα έπρεπε να δοθούν συγχαρητηρια για την κατακτηση του Ευρωπαϊκού από τον Παναθηναϊκό ειδικά από τη στιγμή που κανείς δεν αμφισβήτησε το δίκαιο της πρόκρισης του ΠΑΟ στον τελικό.

Υ.Γ.1. Δεν μπορώ να κατηγορήσω κάποιον αν θέλει να αναφερθεί στη διαιτησία σαν φορέα διαμόρφωσης αποτελέσματος. Θα τον κρίνω για αυτό που λέει απλά. Για παράδειγμα δεν έχω κανένα πρόβλημα με την αναφορά του Ομπράντοβιτς στη διαιτησία μετά τον τελικό με την ΤΣΣΚΑ. Χωρις να έχω δει ξανα το παιχνίδι είχα την ίδια αποψη με τον προπονητή του ΠΑΟ.

Advertisements

2 Σχόλια to “Τα δύο πρόσωπα.”

  1. Manager said

    μέχρι και πριν από ενάμιση χρόνο εξέφραζε (με το περιορισμένο, είναι η αλήθεια, λεξιλόγιό του) τα ιερά και τα όσια του εθνικού μας αθλήματος

    το 2007, στη Μαδρίτη, η διαιτησία είχε πετσοκόψει την Εθνική μας στον αγώνα της με την Ισπανία αλλά ο Γιαννάκης, παρά τις προτροπές του Βασιλακόπουλου, αρνήθηκε να πει δημόσια έστω και μια λέξη για το θέμα

    εκείνος απάντησε με το κλασικό «δεν ασχολούμαι ποτέ με τη διαιτησία»!

    εκείνος απάντησε με το κλασικό «δεν ασχολούμαι ποτέ με τη διαιτησία»! εκείνος απάντησε με το κλασικό «δεν ασχολούμαι ποτέ με τη διαιτησία»!

    Θεος ο Συριγος

  2. Sixama said

    Ο πιο αστείος ισχυρισμός του Συρίγου είναι πως ο Βασιλακόπουλος προέτρεπε το Γιαννάκη να κάνει παράπονα για τη διαιτησία μετά το ματς με την Ισπανία και ο Γιαννάκης αρνήθηκε. Λες και ο Βασιλακόπουλος, που είναι πρόεδρος της FIBA Europe, δεν ήξερε από πριν ότι οι διαιτητές θα “σπρώξουν” την Ισπανία…Τα άρθρα του Συρίγου πάντως, πρέπει να τα κρατάμε στο αρχείο μας και να τα διαβάζουμε μετά από 5-6 χρόνια, όταν ενδεχομένως θα “φυσάει διαφορετικός άνεμος”, και να γελάμε μαζί του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: