galobasket

Όπως λέμε καλό μπάσκετ, όπως λέμε Γκάλης…

Παγκόσμίο Πρωτάθλημα 1986:ο μεγάλος ημιτελικός, Γιουγκοσλαβία – Ε.Σ.Σ.Δ. 90-91(παρ.)

Posted by akilas στο 6 Ιανουαρίου 2009

Θέλω να πιστεύω ότι οι ημέρες που πέρασαν ήταν για τους περισσότερους ημέρες εορτών και ξεκούρασης.  Στο χρονικό διάστημα που πέρασε γέμισα μπαταρίες και βρήκα χρόνο να δω κάποια παλιά παιχνίδια σταθμούς στην ιστορία του μπάσκετ. Συγκεκριμένα βρήκα την ευκαιρία να av-32391παρακολουθήσω τον ημιτελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Ισπανίας το 1986 ανάμεσα σε Γιουγκοσλαβία και Ε.Σ.Σ.Δ. σε περιγραφή Φ.Συρίγου από την ΕΡΤ, τον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1978 ανάμεσα σε Γιουγκοσλαβία και ΕΣΣΔ καθώς και τον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1990 ανάμεσα πάλι στις ίδιες ομάδες.

Θα κάνω αναφορά στο post αυτό στο παιχνίδι του 1986 αφού πρώτα παραθέσω τον  σύνδεσμο αυτό στον οποίο υπάρχει μια συνοπτική παράθεση αποτελεσμάτων και στοιχείων για εκείνη την διοργάνωση όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο η ομάδα των Η.Π.Α. για τη σύνθεση της οποίας μπορείτε να πληροφορηθείτε περισσότερα εδώ.

Στο παιχνίδι αυτό είχα την τύχη να παρακολουθήσω τον λεπτοκαμωμένο και αείμνηστο Ντράζεν Πέτροβιτς να κάνει πράγματα και θαύματα στο av-3239παρκέ σε μια από τις καλύτερες του παραστάσεις, παράσταση η οποία δυστυχώς για τον ίδιο δεν είχε αίσιο τέλος. Εκείνο που θαύμασα από τον «Μότσαρτ» στο παιχνίδι αυτό ήταν η ταχύτητα που έκανε την προσποίηση ότι θα σουτάρει. Ήταν ασύλληπτη κυριολεκτικά η προσποίησή του κυρίως από την αριστερή πλευρά όπως διείσδυε αφού προηγουμένως ξεκίναγε από τα δεξιά. Οι δε ασιστ που έδωσε στο συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν του τύπου πάρε βάλε!

Λιγότερο από ένα λεπτό πριν τη λήξη του αγώνα ο Τσούτουρα βάζει σουτ από τη γωνία από τα 6 μέτρα περίπου διαμορφώνοντας το 85-76 για τη Γιουγκοσλαβία. Ο Φ.Συρίγος αναφωνεί το σκορ και λέει «και καλάθι για τη Γιουγκοσλαβία που δεν χάνει πλέον το ματς με τίποτα …….η Γιουγκοσλαβία είναι ήδη στον τελικό». Πάνω που το λέει αυτό ο Φ. Συρίγος ο Σαμπόνις βάζει τρίποντο με ταμπλο από την κορυφή(85-79)!

Τα δύο αυτά καλάθια φαίνονται στο βίντεο αυτό:

Αμέσως μετά το αουτ των Γιουγκοσλάβων οι παίκτες της Ε.Σ.Σ.Δ. κλέβουν την μπάλα έπειτα από παρέμβαση του Χομίτσιους. Η μπάλα καταλήγει στον Τιχονένκο ο οποίος βάζει τρίποντο (85-82) και ο σπικερ του αγώνα λέει: «85-82 και ακόμα δεν έχει κριθεί τίποτα, 41 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη του αγώνα, εδώ όλο το μεγαλείο του μπάσκετ…..»!! Όλος ο κόσμος στο γήπεδο είναι με το μέρος της Σοβετικής Ένωσης και οι Γιουγκοσλάβοι κερδίζουν φάουλ αλλά δεν πάνε στη γραμμή για 1+1 και κάνουν άουτ.

Οι Γιουγκοσλάβοι γυρίζουν τη μπάλα με τους αφους Πέτροβιτς και τον Ράντοβιτς και ο Χομίτσιους κάνει φάουλ (τον παρατηρεί ο Κουρτινάιτις για το λάθος του) στα 26 δευτερα και 9 δέκατα, δίνοντας   τη δυνατότητα στην ομάδα του Τσόσιτς να κρατήσει την μπάλα μεχρι το τέλος(οι επιθέσεις ήταν μέχρι τα 30 τότε).

Στα 16 δεύτερα κάνει φάουλ ο Σοκ και στην επαναφορά ο Τσούτουρα δίνει την μπάλα στον αμούστακο Ντίβατς ο οποίος αρχίζει τις τρίπλες και υπο την πίεση 2 Σοβιετικών (ο ένας ο Σοκ) κάνει διπλή τρίπλα!

Οι Σοβιετικοί κάνουν την επαναφορά και ο Βάλτερς κατεβάζει την μπάλα υπο την διακριτική παρακολούθηση του Πέτροβιτς. Γίνεται ένα πικ με την πλάτη από τον Σαμπόνις και ο Βάλτερς ανενόχλητος βάζει το τρίποντο της ισοφάρισης(85-85) 6 δεύτερα πριν το τέλος και το παιχνίδι οδεύει σε παράταση. Ο Ντίβατς αντι να βγει δυναμικά και να αλλάξει ή να κάνει χεντς αουτ στον Βάλτερς μέχρι να έρθει ο Πέτροβιτς αρκείται με κατεβασμένα τα χέρια να κάνει πως θα σηκωθεί να κόψει τον κακο μέχρι εκείνο το σημείο Βάλτερς.Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν έκαναν φάουλ οι Γιουγκοσλάβοι παρά αρκέστηκαν στην άμυνα. Όλα αυτά με τον Ίβκοβιτς βοηθό!

Ο  Φ.Συρίγος φωνάζει μεταξύ άλλων δικαιολογημένα: «….είναι εκπληκτικό…δεν έχει ξαναγίνει ποτέ… οι Γιουγκοσλάβοι κλαίνε…»

Οι περισσότεροι Γιουγκοσλάβοι συμπαραστεκονται στον Ντίβατς που κλαίει έπειτα από την ισοφάριση των Σοβιετικών με τον Αράποβιτς να τον πηγαίνει στον πάγκο.

Ο λόγος που αναφέρθηκα εκτεταμένως στην συγκεκριμένη ανατροπή είναι γιατί αποτελεί μια από τις σημαντικότερες στην ιστορία του μπάσκετ. Για το παιχνίδι αυτό μπορούν να ειπωθούν τα ακόλουθα:

Οι Γιουγκοσλάβοι  ήταν αρκετά καλύτεροι στην περιφέρεια όπου τα αδέρφια Πέτροβιτς ήταν εξαιρετικοί,ο Τσούτουρα στα κρίσιμα έγραφε συνήθως, ενώ σημαντική ήταν η παρουσία του Ραντοβάνοβιτς ο οποίος ουσιαστικά ήταν ο μοναδικός ψηλός των Γιουγκοσλάβων  που απειλούσε μέσα από τη ρακέτα καθώς οι Βράνκοβιτς, Αράποβιτς, Πετράνοβιτς απειλούσαν μόνο έπειτα απο τις ασιστ των περιφερειακών και ειδικά του Ντράζεν, ο οποίος ήταν ασύλληπτος κυριολεκτικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από τον αγώνα αυτό είχα δει τον τελικό του Παγκοσμιου του 1978 όπου έπαιζε ο Νταλιμπαγκιτς. Ο μεγάλος αυτός παίκτης βρισκόταν στη Δύση της καριέρας του το 1986 και είναι χρήσιμο να βλέπει κάποιος ταυτόχρονα σχεδον έναν παίκτη στην ακμή και στην παρακμή του.

Οι Σοβιετικοί είχαν σε καλή μέρα έναν από τους αγαπημένους μου παίκτες. Πρόκειται για τον Βαλερί Τιχονένκο ο οποίος με το χαρακτηριστικό του στυλ έγραφε έξω από τα 6,25. Οι Σοβιετικοί υπερείχαν κάτω από τα καλάθια αλλά ουσιαστικά ο Μπελοστένι και ο Βολκόφ κάποιες φορές εκτελούσαν μέσα από τη ρακέτα. Ο  Σαμπόνις, αθλητικός την εποχή εκείνη, δεν έχανε τρίποντα αλλά δεν έβαζε και κανα δίποντο στο παιχνίδι εκείνο, ενώ στην άμυνα είχε φορτώσει μαζι με τον Μπελοστένι με αρκετά κοψίματα τους αντιπαλους. Του άρεσε να κινείται περιφερειακά στον ημιτελικό, με τον Φ.Συρίγο να τονίζει σε κάθε στιγμή για την αναγκαιότητα της εκμετάλλευσης από την Ε.Σ.Σ.Δ. του πλεονεκτηματος που είχαν στους ψηλούς. Βάλτερς, Χομίτσιους και Κουρτινάιτις δεν ήταν σε καλή επιθετικά μέρα, ενώ δεν κατάφεραν να περιορίσουν και τον μεγάλο Ντράζεν.

Ας δούμε κάποιες όμορφες στιγμές από τον Σαμπόνις το 1986:

Η διαιτησία των Ρίτσαρτσον, Μορίγιο ήταν κακή και με πολλά λάθη και για τις δύο πλευρές. Κάποιες ειδικά φάσεις έβγαζαν μάτια και είχαν κάνει τον Φ.Συρίγο να ωρύεται για αυτά που έβλεπε(δικαιολογημένα τις περισσότερες φορές αλλά όχι και όλες). Επίσης δεν έλειψαν και οι σκληρές μάχες ανάμεσα σε Μπελοστένι και Πετράνοβιτς (ακόμη θα θυμάται την αγκωνιά) και ανάμεσα σε Πετράνοβιτς και Τιχονένκο(αν δεν κάνω λάθος).

Οποιεσδήποτε εντυπώσεις από εκείνο το παιχνίδι αλλά και από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986  ευπρόσδεκτες. Να θυμήσω ότι καλύτερη πεντάδα ψηφίστηκε:

Drazen Petrovic (Yugoslavia)

Arvydas Sabonis (USSR)

Oscar Schmidt (Brazil)

David Robinson (USA)

Valeri Tikhonenko (USSR)

πρώτος σκόρερ ήταν ο Νίκος Γκάλης με 33,7 και πίσω του ο Οσκαρ Σμιντ με 31!

Advertisements

8 Σχόλια to “Παγκόσμίο Πρωτάθλημα 1986:ο μεγάλος ημιτελικός, Γιουγκοσλαβία – Ε.Σ.Σ.Δ. 90-91(παρ.)”

  1. Dr.Sato said

    Καλημέρα Ακίλα. Μ’ενδιαφέρει η άποψή σου στην σύγκριση Γκάλη-Πέτροβιτς..

  2. djmouzz said

    Το είχα δει το ματσάκι αν και ήμουν μόλις 10 χρονών τότε. Ρε παιδιά υπάρχει πουθενά κανένα link να το ξαναπολαύσουμε ολόκληρο?

  3. akilas said

    @ djmouzz
    κάτι λένε εδώ :
    http://forums.interbasket.net/showthread.php?t=8185
    για τα ιστορικά ματσάκια αν και πρέπει να είσαι συνδρομητής αν γνωρίζω καλά.

    φαντάζομαι θα μας βοηθήσει ο globucar ο οποίος κατέχει το άθλημα!!

    @ Dr Sato
    Δεν μπορεί να γίνει εύκολα μια τέτοια σύγκριση ανάμεσα σε δύο υπερπαιχτες κια νομίζω ότι δεν είναι καλό να την κάνουμε ή μάλλον να κάνω εγώ μια τέτοια σύγκριση.

    Νομίζω σε αντίστοιχη ερώτηση είχε πει κάποτε ο Ουεντελ Αλέξις ότι ο Γκάλης είναι κορυφαίος γιατί δεν χρειαζόταν σκριν για να κάνει αυτά που έκανε (κάπως έτσι το είπε).

    Υπήρχε σίγουρα υπεροχή του Γκάλη στα αθλητικά προσόντα αν και ο Πέτροβιτς στη Νετς εποχή είχε βελτιωθεί πολύ στον τομέα αυτό. Από την άλλη πλευρά μπορεί να ειπωθεί ότι ο Ντράζεν κατάφερνε να κανει την διαφορά αν και τα αθλητικά του προσόντα δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο οπότε μπασκετικά….

    Άλλα δύο σημεία που θέλω να επισημάνω είναι ότι ο Πέτροβιτς στο Μουντομπάσκετ του 90 στον τελικό για παράδειγμα είχε δεχτεί τον δεύτερο ρόλο που του είχε ανατεθεί καθώς πρώτο βιολί ήταν ο Κούκοτς. Νομίζω ότι ο Νικ θα δεχόταν πολύ δύσκολα ένα δεύτερο ρόλο και αν δεχόταν έναν τέτοιο θα ήταν αυτός του δημιουργού(πλέι-μεικερ) που σκεφτόταν ο Ιωαννίδης για αυτόν. Τότε θα βλέπαμε έναν χαρισματικό πασερ, στοιχείο που τότε δεν φαινόταν έντονα στο παιχνίδι του.

    Είμαι πολύ μικρός για να πάρω θέση στο συγκεκριμένο ζήτημα. Περιμένω και άλλους να εκφράσουν τη γνώμη τους για τους δύο θεούς αυτούς του μπάσκετ.

  4. guru said

    γεια σου akila,
    σύγκριση μπασκετικής αξίας δεν μπορεί να γίνει μεταξύ γκάλη & drazen γιατί περάν όλων των άλλων θα είμαστε πάντα υποκειμενικοί.
    Για μας ο Γκάλης είναι το μπάσκετ.(τουλάχιστον για την γενιά των 70’s άντε και early 80’s)
    Ο Drazen ήταν πιό φιλόδοξος, προσπάθησε και κατάφερε να καταξιωθεί στο nba – θυσιάζοντας τον εγωισμό του – σε μία αφιλόξενη εποχή για ευρωπαίους.

    Πολύ ωραίο το flashback, μου θύμισες πολλά. Ο ημιτελικός είναι ίσως η μεγαλύτερη ανατροπή ever σε αυτό το επίπεδο, αν συνυπολογίσουμε -όπως σωστά λες- και τους τότε (αδιανόητους σήμερα)κανονισμούς.

  5. akilas said

    παραθέτω ξανά τον σύνδεσμο για τα βίντεο που ζήτησε ο djmouzz:
    http://forums.interbasket.net/showthread.php?t=8185

    Συμφωνώ για μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές στην ιστορία και σε σημασία, ενώ ο λόγος που αναφέρω και τα λόγια του Συρίγου είναι για να αναδείξω το μέγεθος της ανατροπής καθώς ο Φ.Συρίγος μέσα σε 20(;) δευτερόλεπτα διέψευσε τον ίδιο του τον εαυτό με εκκωφαντικό τρόπο γεγονός που δεν συμβαίνει συχνά σε περιγραφή του συγκεκριμένου δημοσιογράφου!

  6. Dr.Sato said

    Ευχαριστώ για την απάντηση Ακίλα. Εγώ θεωρώ ανώτερο τον Ντράζεν λόγω της μεγάλης του μαγκιάς να καταξιωθεί και στο ΝΒΑ. Ο Γκάλης είχε έναν απίστευτο εγωισμό που δε θα τον άφηνε να καταξιωθεί στο ΝΒΑ. Ο Πέτροβιτς όμως απ’ότι φαίνεται αγαπούσε το μπάσκετ πιο πολύ απ’τον εαυτό του και γι’αυτό ήθελε να δοκιμάσει τον εαυτό του στο υψηλότερο επίπεδο. Γι’αυτό και μόνο ο Πέτροβιτς αξίζει πολύ μεγαλύτερο σεβασμό.

  7. iorgos said

    δυσκολη η συγκριση γκαλη-ντραζεν..γιατι ο γκαλης δεν μας εχει δειξει τις ικανοτητες του σε ολους τους ρολους..ελαχιστες φορες ειδαμε τον νικ να παιζει οργανωτης…και ηταν πραγματι απιστευτα καλος και με απιστευτη φαντασια ..ομως πρεπει για να δειξεις αυτη την αξιανα εχειςκαι αντιστοιχους συμπαικτες..αλλωστε δεν υπηρξε προπονητης να θελει σε ρολο οργανωτη τον γκαλη…αυτο πρεπει να ειναι σαφες..αντιθετα ο ντραζεν ηταν σαφως οργανωτης-σουτερ-κοουτς με απιστευτη ελευθερια κινησεων.οταν ο γκαλης πηγαινε να σουταρει ηξερες οτι θα κανει οτι στο σηκωμα του οτι ειναι δυνατο για να δεις τηνμπαλα στο πλεκτο απο τα χερια του χωρις την παραμικρη υπερβολη,και το λεω αυτο γιατι ειμαι πιστευω απο τους λιγους που εχουν δει τον γκαλη να καρφωνει.επισης ο γκαλης ηταν απιστευτος χειρηστης της μπαλας . ο ντραζεν παλι δεν ηξερες τι θα κανει απο την στιγμη που θα αρχιζε να παιρνει φορα για να ντριμπλαρει ..ηταν ενας παικτης που εξαντλουσε ολες τις πιθανες λυσεις με μια απιστευτη αρμονια κινησης …ηταν ενας χορευτης πανω στο παρκε που νομιζω δεν εχει υπαρξει αλλος στο ευρωπ.μπασκετ

  8. akilas said

    Σε ποιό γήπεδο έχεις δει τον Γκάλη να καρφώνει σε αγώνα; Στον Ηλυσιακό;

    Έχω βρει και φωτο στο διαδίκτυο όπου καρφώνει με την Εθνική. Γενικά για πλάκα μπορούσε να καρφώσει αλλά το απέφευγε.

    Για τη σύγκριση νομίζω ότι η κεντρική ιδέα είναι η εξής:
    είναι πολύ δύσκολο να συγκριθούν δύο ιερά τέρατα του μπάσκετ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: