galobasket

Όπως λέμε καλό μπάσκετ, όπως λέμε Γκάλης…

Ψηφίστε και σχολιάστε τον κορυφαίο Έλληνα μπασκετμπολίστα

Posted by akilas στο 21 Μαΐου 2008

Σαν σήμερα το 1991 ο Νίκος Γκάλης ψηφίζεται από τους Έλληνες δημοσιογράφους ως ο καλύτερος ΈΛληνας μπασκετμπολίστας όλων των εποχών. Αναλυτικά η τότε λίστα:

Γκάλης 1120

Γιαννάκης 1108

Φασούλας 1101

Γκούμας 916

Χριστοδούλου 913

Κορυφαίος προπονητής ψηφιζόταν ο Γιάννης Ιωαννίδης. Έπειτα από 17 χρόνια αξιολογείστε την παραπάνω ψηφοφορία και προτείνετε την δική σας πεντάδα έστω και στα χρόνια που έχετε δει μπάσκετ. Θεωρείτε ότι οι ψήφοι που έχουν μαζέψει οι παραπάνω παίκτες αντικατοπτρίζουν και την πραγματική εικόνα της αξίας τους αλλά και της συνεισφοράς τους στο άθλημα;

Μεγάλα ερωτήματα που δύσκολα μπορούν να απαντηθούν με ολόσωστο τρόπο. Θεωρείτε ότι Παπαλουκάς, Διαμαντίδης δικαιούνται να μπουν στην παραπάνω πεντάδα; Όλες οι απόψεις δεκτές ειδικά από παλαιότερους.

Υ.Γ. Επίσης σαν σήμερα πριν 22 χρόνια είχαν γίνει τα ακόλουθα:

Ο Ραλφ Σάμπσον βάζει το απίστευτο καλάθι με το οποίο το Χιούστον νίκησε με 114-112 τους Λ.Α.Λέικερς για τον πέμπτο τελικό της Δυτικής Περιφέρειας. Δείτε το παρακάτω βίντεο για να πάρουμε κλίμα από την εποχή (Το καλάθι φαίνεται εκτός από την αρχή και στο 3,13…)

Advertisements

7 Σχόλια to “Ψηφίστε και σχολιάστε τον κορυφαίο Έλληνα μπασκετμπολίστα”

  1. Genera| said

    Όπως είχα ξαναπεί παλιότερα, καταλαβαίνω ότι αυτές οι συγκρίσεις και κατατάξεις των καλύτερων «όλων των εποχών» κτλ είναι πολύ «πιασάρικες» και σηκώνουν πολύ συζήτηση. Αλλά για να είμαι όσο πιο αντικειμενικός μπορώ, θα έλεγα ότι είναι απλά αδύνατες. Για τον λόγο ότι οι εποχές αλλάζουν, οι νοοτροπίες αλλάζουν και ειδικά το Ευρωπαϊκό μπάσκετ έχει κάνει ΠΟΛΥ μεγάλα άλματα προόδου τα τελευταία 10 χρόνια. Δεν έχει καμία σχέση με τα 90s, πόσο μάλλον με τα 80s. Ο λόγος για την ανάπτυξη του είναι επίσης μεγάλο θέμα και πολύ ενδιαφέρον αλλά για άλλη ώρα..

    Για να απαντήσω πάντως θα πω απλά ότι ο Γκάλης είχε μία φανταστική φυσική κατάσταση και σωματικά προσόντα (ομολογουμένως σήκωνε τρελά κιλά στο γυμναστήριο χέρια και πόδια) που στην Ευρώπη δεν είχε σχεδόν κανείς (καμία σχέση με το σήμερα που τα πάντα είναι επαγγελματικά στη προπόνηση).

    Μπασκετικά ίσως να ήταν ο μόνος στην ήπειρο που ήξερε να κάνει reverse και spin moves τόσο καλά και γρήγορα (το 95% των παιχτών δε μπορούσαν καν να κάνουν). Ο Nick το έκανε συνεχώς, σχεδόν μονότονα, αφού πάντα έπιανε. Μόνο που έμενε στον αέρα τόση ώρα + το πολύ καλό του mid-range σουτ τον έκαναν απλά άπιαστο.

    Αυτό που θέλω να πω είναι ότι σήμερα προφανώς δε θα είχε ίδια επιτυχία και θα τον περιόριζαν αρκετά ευκολότερα. Σημασία όμως δεν έχει αυτό, αλλά ότι έφερε τεράστια επανάσταση τόσο στην Ελλάδα όσο στην Ευρώπη. Κι αυτό είναι πιο σημαντικό από οποιαδήποτε στατιστικό μέσο όρο. Το να κάνεις κάτι νέο στο χώρο σου που θα διαμορφώσει τις επόμενες γενιές είναι ιδιοφυές και ιστορικό. Γιαυτό και ψηφίζω Γκάλη και μετά το χάος 😀

    Για τον ίδιο λόγο θεωρώ ότι ο Kobe είναι καλύτερος του Jordan, αλλά ο Mike είναι ο μεγαλύτερος παίχτης όλων των εποχών.

  2. Μπάκι Μπλάιχερτ said

    Φυσικά ο General έχει δίκιο: δεν είναι δυνατό να γίνουν τέτοιες συγκρίσεις αλλά έχουν πλάκα. Προφανώς ο Γκάλης ήταν ένας παίκτης εκτός εποχής (με μεγάλο μείον το ότι ήλθε στην μίζερη τότε καθημερινότητά μας από αλλού) αλλά το μεγαλείο του (μιας και ότι απίστευτο έκανε όταν ήταν μικρός και πριν το ’85 στον Άρη έχει χαθεί) φάνηκε στον ΠΑΟ, όταν και σε μία εποχή που το μπάσκετ έπαιρνε εντελώς άλλο δρόμο από το ρέμπελο πάνω κάτω των ’80ς και σε καιρούς κυριαρχίας των Γιούγκων προπονητών και των Λιμόζ, αυτός, όντας 36 στα 37, έπαιρνε όλη την ομάδα στις πλάτες του και την πήγαινε μέχρι το F-4, διαλύοντας όποιον έβρισκε μπροστά του με το μυαλό του, την τεχνική του και τα σουτάκια με ταμπλό…
    Και, akilas, ειδικά οι παλαιότεροι Γκάλη και Γιαννάκη δεν τους αλλάζουμε με τίποτα..Στον πάγκο και οι δύο νέοι, στον πάγκο..
    Υ.Γ. Σε μερικές ημέρες ανυπομονουμε για το video από τους τελικούς με το ξύλο Σάμπσον – Έιντζ (ελπίζω σε περιγραφή Συρίγου με αναφορά στους δίδυμους πύργους και στους περήφανους Κέλτες)…

  3. Αριστοτέλης said

    Βρε παιδιά, είστε σίγουροι; Δεν ξέρω βέβαια σε ποια ψηφοφορία ακριβώς αναφέρεστε αλλά σε μία που είχε οργανώσει τότε το ΤΡΙΠΟΝΤΟ με συμμετοχή των αναγνωστών και “ειδικών” (με ποσοστό βαρύτητας 50-50 αν δεν κάνω λάθος) είχε βγει η πεντάδα που αναφέρετε αλλά με το Κολοκυθά στη θέση του Γκούμα. Κάνω λάθος; Δεν έχω το κείμενο μπροστά μου και η μνήμη μου έχει αδυνατίσει επικίνδυνα τελευταία, αλλά μου έχει κολλήσει στο μυαλό ότι στην πεντάδα ήταν ο Κολοκυθάς και οι τέσσερις του ’87. Εκτός και αν αναφέρεστε σε άλλη ψηφοφορία – που από μόνο του δείχνει τη σχετικότητα της αξίας τέτοιων ψηφοφοριών, λιστών, κ.λ.π., κ.λ.π. με τους καλύτερους όλων των εποχών, της δεκαετίας, του αιώνα και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο.

    Και για να συμφωνήσω και με τους προγράψαντες, ο Γκάλης, ειδικά για εμάς τους παλαιότερους που των προλάβαμε live, είναι εκτός συναγωνισμού. Δεν είναι μόνο το μπάσκετ, το ταλέντο του, τα τεχνικά χαρακτηριστικά, η φυσική κατάσταση, κ.λ.π. – ο Γκάλης ήταν ένα κοινωνικό φαινόμενο από μόνο του, ο πρώτος που μας έκανε να πιστέψουμε ότι μπορούμε να βρισκόμαστε στο ίδιο επίπεδο με τους Ευρωπαίους. Και ειδικά για εμάς τους μπασκετικούς θα έχει τη θέση του μύθου για πάντα.

    Πολύ καλή η αναφορά και το βιντεάκι με το θρυλικό Λέικερς – Ρόκετς του ’86. δεν ήξερα ότι παίχτηκε και τόσο ξύλο. Αλήθεια αυτός ο λευκός που πλακώνεται με τον Χακίμ ποιος είναι;

  4. akilas said

    Αριστοτέλη εν ταχει γιατί τρέχω: η πηγή για την ψηφοφορία είναι από το: http://www.superbasket.gr/?c=351&a=2706

    ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ για πάντα (και έπειτα όλοι οι άλλοι). Για παλαιότερους (Κολοκυθάς, Αμερικανος…) έχω ακούσει αρκετά αλλά αν δεν τους έχω δει με τα ματια μου δεν μπορώ….

    @ General

    Η διαφορά του Γκάλη με Γιαννάκη σε γυμναστικό επίπεδο ήταν ότι η ελαστικότητα του Νίκ ήταν απίστευτη. Στα πόδια και οι δύο σήκωναν πολυκατοικίες, απλά ο Νικ έκανε απίστευτες διατάσεις με αποτέλεσμα να έχουν μεγαλύτερη απόδοση τα πόδια του…(μπακαλιστικα τα αναφερω λόγω χρονου). Εξαίρεση στην ελαστικότητα η μέση του Νικ η οποία ήταν δύσκαμπτη και εκτιμούσε ο κ.Ραμπότας στο βιβλίο του ότι αυτό το μειονέκτημα αποτέλεσε στην τελική πλεονέκτημα στα βάρη για το Νικ (το νόημα μεταφέρω)

    Θυμάμαι ότι ο αδερφός μου που ποτέ δεν ασχολήθηκε με το μπάσκετ ούτε και παρακολουθούσε ,με είχε φάει με τον Σάμπσον και τι παιχτάρα ήταν. Που τον είχε δει ρε παιδιά τη δεκαετία του 1980; Ακόμη αναρωτιέμαι.

    Οι συγκρίσεις γενικά είναι πρόβλημα λόγω και των κριτηρίων..
    Υ.Γ. Στη φωτο ο Νικ καρφώνει και αν βρείτε από Διαδικτυο την φωτο αυτή μεγαλώνει όσο θέλετε..

  5. geof said

    Δεν νομίζω να υπάρχει κανείς, εκτός ίσως από κάποιους μικρούς, που μην έχει τοποθετήσει στην πρώτη θέση τον Νικ και αυτό πλέον δεν αλλάζει.

    Συμφωνώ με τους λόγους που έγραψαν οι προηγούμενοι φίλοι και για την μπασκετική του αξία αλλά και σαν κοινωνικό φαινόμενο το οποίο ξεπέρασε τον χώρο του μπάσκετ αλλά και τον αθλητικό χώρο γενικά.

    Φίλε general , reverse και spin moves τα έκανε τόσο εύκολα και απλά όπως εμείς αναπνέουμε.

    Είμαστε τυχεροί όσοι τον απολαύσαμε να παίζει live για χρόνια. Πρώτη φορά τον είδα ζωντανά στο ματς Αρης – Τρέϊσερ Μιλάνο στη Θεσσαλονίκη, δεν θυμάμαι ακριβώς χρονιά (86-88 ίσως;)

    Θα παρατηρήσω μόνο ότι είναι λάθος να φέρνουμε τον τότε Γκάλη στην σημερινή εποχή και να λέμε ότι δεν θα είχε επιτυχία, θεωρώ ότι ένας αθλητής-προσωπικότητα σαν τον Νικ θα έβρισκε τον τρόπο και θα προσαρμοζόταν στον σημερινό τρόπο παιχνιδιού και θα ήταν πάλι κορυφαίος.

    Ακόμα θα έλεγα ότι σε τέτοιες λίστες δεν θα πρέπει να υπάρχουν εν ενεργεία αθλητές.

    Τέλος εγώ στην λίστα στη δεύτερη θέση βάζω τον Φάνη

  6. akilas said

    @ Geof
    «και θα προσαρμοζόταν στον σημερινό τρόπο παιχνιδιού και θα ήταν πάλι κορυφαίος.»

    σε διορθώνω. Θα ήταν πάλι Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ και όχι απλά κορυφαίος!!

    Να σας πω κάποιο παραλειπόμενο για το παιχνίδι του Άρη με την Τρέισερ. Ο Γιάννης Ιωαννίδης σαν γεωπόνος που ήταν δούλευε τότε στην Αγροτική. Ήθελε άδεια για να ετοιμάσει την ομάδα του Άρη αλλά από την Τράπεζα του έδιναν περιορισμένη. Τελικά έπειτα από μεσολάβηση συγκεκριμένου ατόμου κατάφερε ο προπονητής του Άρη να προπονήσει την ομάδα του με όλη την άνεσή του και να φτάσει στην επική νίκη η οποία όμως έπειτα κατέληξε σε τραγωδία στην Ιταλία.

    Για Φάνη θυμάμαι Τζούροβιτς τι έλεγε αναφορικά με τις προπονήσεις του Χριστοδούλου, που έφφευγε για να πάει για αρνιά στα Ροζενά και η δήλωση του Βλάντο ότι ευτυχώς που έπαιξα αργά σε ομάδα μπάσκετ και επωφελήθηκε από το ελεύθερο μπάσκετ των μονων…

    Η έκφραση: «κοινωνικό φαινόμενο» είναι όλα τα λεφτά. Όπως οι Άγγλοι έχουν μάθημα Μπεκαμολογία αναφορικά με τις οικονομικές επιπτώσεις του συγκεκριμένου παίκτη στην οικονομία έτσι θα έπρεπε να έχουμε και εμείς εδώ Γκαλολογία αναφορικά με τις κοινωνικές αλλά και οικονομικές επιπτώσεις (βλέπε Γκαλόσημο) του φαινομένου Γκάλης….

  7. isthispleasure said

    Φοβερό ρετρό βίντεο..Με συνέντευξη θεού Ουίγγινς. Α ρε Μίτσελ Ουίγγινς παιχτάρα Σπορτιγκάρα. Συγκινήθηκα πάλι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: