galobasket

Όπως λέμε καλό μπάσκετ, όπως λέμε Γκάλης…

Η ιστορία του κύριου Βολκόφ

Posted by akilas στο 22 Απριλίου 2008

Το παρακάτω εξαιρετικό άρθρο έχει γραφεί από τον ROCKNBALL

Γεννιέται στο Ομσκ (Σιβηρια) της Ρωσσίας ο Αλεξαντρ Βολκόβ ο οποίος έχει αγωνιστεί σε Ολυμπιακό και Παναθηναικό. Αφού είχε δοκιμάσει την τύχη του στην πυγμαχία και στο στο χοκέυ, σε ηλικία 8 ετών στρέφεται στο μπασκετ βλέποντας στην τηλεόραση ένα άγωνα της θρυλικής, τοτε, τριάδας Μιχαϊλοβ, Πετρόβ και Χαρλαμοβ, ενώ ο πατέρας του φρόντισε να πραγματοποιήσει την ευχή του για μια μπάλα του μπάσκετ. 

Λίγο πριν το Ευρωπαϊκό του 1985 ο Βλάντιμιρ Ομπούχοβ διαδέχεται τον Αλεξέντερ Γκομέλσκι στην τεχνική ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης και αρχίζει την ανανέωση της Εθνικής.

Αφου στο 1ο φιλικό τουρνουά απέναντι στην Ισπανία η Σοβιετική Ένωση διασύρεται με πεντάδα Σαμπόνις(φωτό κάτω αριστερά), Τκατσενκο(φωτό κάτω δεξιά), Χομίτσιους, Κουρτινάιτις και Ταρακάνοβ αποφασίζεται η αλλαγή της τακτικής και η εγκατάλειψη της ιδέας των δίδυμων πύργων. Στο επόμενο παιχνίδι ξεκινά για πρώτη φορά στην πεντάδα ο Βολκόβ(φωτό κάτω και στη μέση) και σκοράρει 20 πόντους.

Το ίδιο καλοκαίρι αναδεικνύεται πρωταθλητής Ευρώπης στην Στουτγκάρδη και ψηφίζεται στην καλύτερη πεντάδα. Στην επιστροφή στο αεροδρόμιο ο Γκομέλσκι, σφίγγοντας του το χερι του λέει «Μπράβο, αν και εγώ δεν θα ρίσκαρα ποτέ να σε βάλω στην πεντάδα».

Μετά από δυο σεζόν σε ομάδα του Κιεβου λαμβάνει ενα τηλεφώνημα από τη Μοσχα. «Ετοιμάσου να υπηρετήσεις την πατρίδα (ΤΣΣΚΑ)» ακούγεται στην άλλη άκρη. Σε δυο εβδομάδες ήταν ο ηγέτης της ομάδας. Στην πρώτη του χρονιά χάνει τον τίτλο αφού η ΤΣΣΚΑ δεν τα καταφέρνει στον τελικό απέναντι στην Ζαλγκίρις. Τα καταφέρνει όμως την επόμενη σεζον.

Καταφέρνει όμως να πάρει και το πολυπόθητο χρυσό μετάλλιο το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, στους Ολυμπιακούς της Σεούλ. Συγκεκριμένα το δίδυμο Σαμπόνις-Βολκόβ σταμάτησε τους Αμερικανούς του Ρόμπινσον στον ημιτελικούς περνώντας έτσι στον τελικό με αντίπαλο την Γιουγκοσλαβία. Ήταν ο πρώτος τέλικος στην ιστορία του μπάσκετ που μεταδιδόταν σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Ο Βολκόβ αφού κλέβει την μπάλα απο τον Ντράζεν Πέτροβιτς καρφώνει στον αιφνιδιασμό για να κάνει το 76-63 και η ιστορία έγραψε: Ολυμπιονικής του 1988 η Σοβιετική Ένωση.

Το 1989 επιστρέφει στο Κίεβο οδηγώντας την ομάδα του στους τελικούς της Σοβιετικής Ένωσης απέναντι στην Ζαλγκίρις. Εκεί μετά απο ενα επεισοδειακό τελικό, όπου ο Βολκόβ σκόραρε στην εκπνοή του αγώνα αλλά το καλάθι δεν μέτρησε το Κίεβο αποχωρεί και κάνει ένσταση. Η απόφαση στην εκδίκαση της ένστασης είναι ομόφωνη: Το καλάθι του Βολκόβ σημειώθηκε ένα δέκατο του δευτερολέπτου πριν την κόρνα, όποτε το Κιεβο αναδεικνύεται Πρωταθλήτρια Σοβιετικής Ένωσης.

Η συνέχεια της καριέρας του γράφεται μάλλον εντελώς τυχαία. Το καλοκαίρι του 1988 οι Ατλαντα Χοκς, , έχοντας στις τάξεις τους τον θρυλικό Ντομινικ Ουίλκινς, γίνονται η πρώτη ομάδα του ΝΒΑ που ‘τολμα’ να ταξιδέψει στην Σοβιετική Ένωση για μια σειρά φιλικών αγώνων. Αφού κερδίζουν μάλλον άνετα στην Τιφλίδα (Γεωργία) και στο Βίλιους (Λιθουανία) ταξιδεύουν στην Μόσχα όπου σε ένα κατάμεστο γήπεδο ο Βολκοβ τους κερδίζει σχεδόν μόνος του σκοράροντας 37 ποντους σε 40 λεπτα. Αυτό ήταν ομως, οι Χωκς τον παίρνουν μαζί τους έναντι 200.000 δολλαριων και έτσι αρχίζει η καριέρα του στο ΝΒΑ.

Τα πραγματα ομως δεν πήγαν όπως ο ίδιος υπολόγιζε. Συνεπαρμένος απο τον ενθουσιασμό του έπαιξε ολόκληρη την χρονιά στο ΝΒΑ με σπασμένο δάκτυλο με ενέσεις και παυσίπονα. Παρακούοντας τους γιατρούς οι οποίοι τον συμβούλευσαν να βάλει γύψο και να ξεκουράσει το δάκτυλο του ταξιδεύει στην Αργεντινή για να παίξει στο Παγκόσμιο με την Σοβιετική Ένωση. Κερδίζει το ασημένιο μετάλλιο αλλά που καιρός για πανηγύρια αφου βρίσκεται μέσα σε αφόρητους πόνους και στην παραζάλη απο τις ενέσεις που αναγκάζεται να κάνει για τον πόνο.

Επιστρέφοντας στην Ατλάντα δεν μπορεί να σηκώσει ούτε μια κούπα καφέ με τα δάκτυλα. Τελικά οδηγείται στο χειρουργείο και τελικά το χέρι του αποθεραπεύεται. Αλλά τελικά τον προδίδουν τα πόδια του και μένει εκτός για μια ολόκληρη χρονιά. Την επόμενη χρονιά εκμεταλλεύεται τον σοβαρό τραυματισμό του Ντομινίκ Γουιλκινς και παίρνει την θέση του στην αρχική πεντάδα.

Τελικά αποφασίζει να εγκαταλείψει το ΝΒΑ και υπογράφει με την Ρετζιο Πανασονικ όπου φτάνει στο πικ της καριέρας του. Η τύχη όμως του γυρίζει την πλάτη αφού σε ένα παιχνίδι απέναντι στην Ρόμα του Ντίνο Ράτζα τραυματίζεται στο γόνατο. Η εγχείριση του στοιχίζει 2 μηνες αποθεραπείας ενώ στοιχιζει και τον τιτλο στην ομαδα του.

Και ενω η καριερα του βρισκεται πλέον υπ’ατμον τον σώζουν οι δυο αιώνιοι που σφάζονται για την υπογραφή του. Αν και η προσφορά του Παναθηναικού ήταν καλυτερη, αμφιταλαντεύεται μιας και δεν θα ηταν ποτε το πρώτο βιολί στους Πράσινους οι οποίοι είχαν παίκτες σαν τον Γκάλη, Βράνκοβιτς, Σοκ και Αμερικανους απο το ΝΒΑ. Τελικά υπογράφει αλλα χάρη στον άνθρωπο που-εκοψε-το-μπασκετ-στον Γκαλη δεν καταφέρνει να γευτεί το Πρωταθλημα.

Αποφασισμενος να κερδίσει την Α1 μετακομίζει στον Ολυμπιακό οπου και τελειώνει την μεγάλη του καριέρα εξαιτίας ενος τραυματισμού στον σπόνδυλο μετά απο μια σύγκρουση με τον Αρλάουκας στον τελικό του Ευρωπαϊκού απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης. Μετά τον τελευταίο τελικό της Α1 τον πήραν σπίτι του σηκωτό απο το γήπεδο και οι γιατροί ήταν ξεκάθαροι: το μπάσκετ τελος.

Για να γλυτώσει απο την παράλυση εμπιστεύεται την τύχη του στα χέρια ενός ‘ειδικου’ γιατρου στην Ρωσσία ο οποίος τον θεραπεύει με μια πρωτόγνωρη θεραπεία. Υποβάλλοντάς τον σε 85 μέρες πεινας, μια εβδομάδα δίψας και καμιά επαφή με τον έξω κόσμο, ούτε μια εφημερίδα που λέει ο λόγος. Την 40η μερα και μετά απά ένα σφηνάκι βότκας του μπαίνει η ιδέα της επιστροφής στον χώρο του μπάσκετ.

Μετά την θεραπεία του, η οποία ήταν απολύτως επιτυχημένη, δημιουργεί ένα ταμείο στήριξης του μπάσκετ και ταυτόχρονα ιδρύει την Basketball Club Kiev. Επόμενος στόχος η ίδρυση της Ουκρανικής Σουπερλιγκας, την οποία και ιδρύει.

Αλλά δεν τον τον χωράνε τα σύνορα της Ουκρανίας και το 1999 ιδρύει με τον φίλο του, τον Σαρουνας Μαρτσιουλιόνις, την Βόρειο Ευρωπαικη Λιγκα.

Λίγο αργότερα διορίζεται Υπουργός Αθλητισμού απο τον Πρόεδρο της Ουκρανίας αλλά παραιτείται μόλις 150 αργότερα για να επιστρέψει στον μοναδικό χωρό όπου νοιώθει σαν βασιλιάς, στο μπάσκετ.

Πλέον είναι μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΦΙΜΠΑ, επίτιμος πρόεδρος της BC Kiev και αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας του μπάσκετ στην Ουκρανία.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Η ιστορία του κύριου Βολκόφ”

  1. Globucar said

    Exoun poly endiaferon tetoiou typou afierwmata kai eidika se pio palaious pou thymountai aytous tous paiktes…
    Bravo akila, rocknball!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: