Από σήμερα γνωρίζουμε και τις 24 ομάδες που θα συμμετέχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μπάσκετ που θα διεξαχθεί του χρόνου στα γήπεδα της Τουρκίας. Οι 4 τελευταίες ομάδες που πήραν τις 4 wild cards συμπλήρωσαν τις 20 που είχαν προκριθεί με “διαφανείς” διαδικασίες είναι οι ακόλουθες:
Ρωσία , Λιθουανία, Γερμανία και ο Λίβανος. Στον παρακάτω πίνακα μπορείτε να δείτε και τις 24 ομάδες που θα πάρουν μερος στο Μουντομπάσκετ της Τουρκίας:
Ομάδα
Ακτή Ελεφαντοστού
Ανγκόλα
Αργεντινή
Αυστραλία
Βραζιλία
Γαλλία
Λιθουανία
Γερμανία
Ελλάδα
Λίβανος
Η.Π.Α.
Ιορδανία
Ιράν
Ρωσία
Ισπανία
Καναδάς
Κίνα
Κροατία
Νέα Ζηλανδία
Πουέρτο Ρίκο
Σερβία
Σλοβενία
Τουρκία
Τυνησία
Για το θέμα με τις κάρτες συμμετοχής (δικός μου όρος) έχουν ακουστεί και γραφτεί πολλά. Ένα σύντομο ιστορικό της υπόθεσης μπορείτε να το διαβάσετε στον σύνδεσμο αυτό . Μεταξύ άλλων ακούσαμε για τιμολόγιο καρτών, ενώ τα κριτήρια με βάση τα οποία αποφασίζεται η διανομή των καρτών παραμένουν άγνωστα (τουλάχιστον σε εμένα).
Φαντάζομαι ότι η είσοδος του Λιβάνου θα προξενήσει εύλογες απορίες, ενώ για τις άλλες ομάδες λίγο πολύ αναμενόμενες θεωρώ τις επιλογές. Η επιλογή της Ρωσίας και της Λιθουανίας είναι λογική, ενώ η Γερμανία με όπλο τον Νοβίτσκι κατάφεραν να πάρουν το εισιτήριο .
Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα συγκεκριμένο πλαίσιο για τη λήψη αποφάσεων όπως οι κάρτες συμμετοχής, ενώ αν ισχύουν οι καταγγελίες της ομοσπονδίας της Λιθουανίας τότε το μόνο που μπορεί να σχολιάσει δυστυχώς κάποιος είναι ότι όλα έχουν μια τιμή.
Αλήθεια δεν είναι παράλογο να είσαι πρόεδρος της Fiba Europe να δηλώνεις ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στον σύγχρονο αθλητισμό είναι το στοίχημα και να έχεις για σπόνσορα στα Ευρωμπάσκετ στοιχηματική εταιρία;
Θέλω να πιστεύω ότι οι ημέρες που πέρασαν ήταν για τους περισσότερους ημέρες εορτών και ξεκούρασης. Στο χρονικό διάστημα που πέρασε γέμισα μπαταρίες και βρήκα χρόνο να δω κάποια παλιά παιχνίδια σταθμούς στην ιστορία του μπάσκετ. Συγκεκριμένα βρήκα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τον ημιτελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Ισπανίας το 1986 ανάμεσα σε Γιουγκοσλαβία και Ε.Σ.Σ.Δ. σε περιγραφή Φ.Συρίγου από την ΕΡΤ, τον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1978 ανάμεσα σε Γιουγκοσλαβία και ΕΣΣΔ καθώς και τον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1990 ανάμεσα πάλι στις ίδιες ομάδες.
Θα κάνω αναφορά στο post αυτό στο παιχνίδι του 1986 αφού πρώτα παραθέσω τον σύνδεσμο αυτό στον οποίο υπάρχει μια συνοπτική παράθεση αποτελεσμάτων και στοιχείων για εκείνη την διοργάνωση όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο η ομάδα των Η.Π.Α. για τη σύνθεση της οποίας μπορείτε να πληροφορηθείτε περισσότερα εδώ.
Στο παιχνίδι αυτό είχα την τύχη να παρακολουθήσω τον λεπτοκαμωμένο και αείμνηστο Ντράζεν Πέτροβιτς να κάνει πράγματα και θαύματα στο παρκέ σε μια από τις καλύτερες του παραστάσεις, παράσταση η οποία δυστυχώς για τον ίδιο δεν είχε αίσιο τέλος. Εκείνο που θαύμασα από τον “Μότσαρτ” στο παιχνίδι αυτό ήταν η ταχύτητα που έκανε την προσποίηση ότι θα σουτάρει. Ήταν ασύλληπτη κυριολεκτικά η προσποίησή του κυρίως από την αριστερή πλευρά όπως διείσδυε αφού προηγουμένως ξεκίναγε από τα δεξιά. Οι δε ασιστ που έδωσε στο συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν του τύπου πάρε βάλε!
Λιγότερο από ένα λεπτό πριν τη λήξη του αγώνα ο Τσούτουρα βάζει σουτ από τη γωνία από τα 6 μέτρα περίπου διαμορφώνοντας το 85-76 για τη Γιουγκοσλαβία. Ο Φ.Συρίγος αναφωνεί το σκορ και λέει “και καλάθι για τη Γιουγκοσλαβία που δεν χάνει πλέον το ματς με τίποτα …….η Γιουγκοσλαβία είναι ήδη στον τελικό”. Πάνω που το λέει αυτό ο Φ. Συρίγος ο Σαμπόνις βάζει τρίποντο με ταμπλο από την κορυφή(85-79)!
Τα δύο αυτά καλάθια φαίνονται στο βίντεο αυτό:
Αμέσως μετά το αουτ των Γιουγκοσλάβων οι παίκτες της Ε.Σ.Σ.Δ. κλέβουν την μπάλα έπειτα από παρέμβαση του Χομίτσιους. Η μπάλα καταλήγει στον Τιχονένκο ο οποίος βάζει τρίποντο (85-82) και ο σπικερ του αγώνα λέει: “85-82 και ακόμα δεν έχει κριθεί τίποτα, 41 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη του αγώνα, εδώ όλο το μεγαλείο του μπάσκετ…..”!! Όλος ο κόσμος στο γήπεδο είναι με το μέρος της Σοβετικής Ένωσης και οι Γιουγκοσλάβοι κερδίζουν φάουλ αλλά δεν πάνε στη γραμμή για 1+1 και κάνουν άουτ.
Οι Γιουγκοσλάβοι γυρίζουν τη μπάλα με τους αφους Πέτροβιτς και τον Ράντοβιτς και ο Χομίτσιους κάνει φάουλ (τον παρατηρεί ο Κουρτινάιτις για το λάθος του) στα 26 δευτερα και 9 δέκατα, δίνοντας τη δυνατότητα στην ομάδα του Τσόσιτς να κρατήσει την μπάλα μεχρι το τέλος(οι επιθέσεις ήταν μέχρι τα 30 τότε).
Στα 16 δεύτερα κάνει φάουλ ο Σοκ και στην επαναφορά ο Τσούτουρα δίνει την μπάλα στον αμούστακο Ντίβατς ο οποίος αρχίζει τις τρίπλες και υπο την πίεση 2 Σοβιετικών (ο ένας ο Σοκ) κάνει διπλή τρίπλα!
Οι Σοβιετικοί κάνουν την επαναφορά και ο Βάλτερς κατεβάζει την μπάλα υπο την διακριτική παρακολούθηση του Πέτροβιτς. Γίνεται ένα πικ με την πλάτη από τον Σαμπόνις και ο Βάλτερς ανενόχλητος βάζει το τρίποντο της ισοφάρισης(85-85) 6 δεύτερα πριν το τέλος και το παιχνίδι οδεύει σε παράταση. Ο Ντίβατς αντι να βγει δυναμικά και να αλλάξει ή να κάνει χεντς αουτ στον Βάλτερς μέχρι να έρθει ο Πέτροβιτς αρκείται με κατεβασμένα τα χέρια να κάνει πως θα σηκωθεί να κόψει τον κακο μέχρι εκείνο το σημείο Βάλτερς.Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν έκαναν φάουλ οι Γιουγκοσλάβοι παρά αρκέστηκαν στην άμυνα. Όλα αυτά με τον Ίβκοβιτς βοηθό!
Ο Φ.Συρίγος φωνάζει μεταξύ άλλων δικαιολογημένα: “….είναι εκπληκτικό…δεν έχει ξαναγίνει ποτέ… οι Γιουγκοσλάβοι κλαίνε…”
Οι περισσότεροι Γιουγκοσλάβοι συμπαραστεκονται στον Ντίβατς που κλαίει έπειτα από την ισοφάριση των Σοβιετικών με τον Αράποβιτς να τον πηγαίνει στον πάγκο.
Ο λόγος που αναφέρθηκα εκτεταμένως στην συγκεκριμένη ανατροπή είναι γιατί αποτελεί μια από τις σημαντικότερες στην ιστορία του μπάσκετ. Για το παιχνίδι αυτό μπορούν να ειπωθούν τα ακόλουθα:
Οι Γιουγκοσλάβοι ήταν αρκετά καλύτεροι στην περιφέρεια όπου τα αδέρφια Πέτροβιτς ήταν εξαιρετικοί,ο Τσούτουρα στα κρίσιμα έγραφε συνήθως, ενώ σημαντική ήταν η παρουσία του Ραντοβάνοβιτς ο οποίος ουσιαστικά ήταν ο μοναδικός ψηλός των Γιουγκοσλάβων που απειλούσε μέσα από τη ρακέτα καθώς οι Βράνκοβιτς, Αράποβιτς, Πετράνοβιτς απειλούσαν μόνο έπειτα απο τις ασιστ των περιφερειακών και ειδικά του Ντράζεν, ο οποίος ήταν ασύλληπτος κυριολεκτικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από τον αγώνα αυτό είχα δει τον τελικό του Παγκοσμιου του 1978 όπου έπαιζε ο Νταλιμπαγκιτς. Ο μεγάλος αυτός παίκτης βρισκόταν στη Δύση της καριέρας του το 1986 και είναι χρήσιμο να βλέπει κάποιος ταυτόχρονα σχεδον έναν παίκτη στην ακμή και στην παρακμή του.
Οι Σοβιετικοί είχαν σε καλή μέρα έναν από τους αγαπημένους μου παίκτες. Πρόκειται για τον Βαλερί Τιχονένκο ο οποίος με το χαρακτηριστικό του στυλ έγραφε έξω από τα 6,25. Οι Σοβιετικοί υπερείχαν κάτω από τα καλάθια αλλά ουσιαστικά ο Μπελοστένι και ο Βολκόφ κάποιες φορές εκτελούσαν μέσα από τη ρακέτα. Ο Σαμπόνις, αθλητικός την εποχή εκείνη, δεν έχανε τρίποντα αλλά δεν έβαζε και κανα δίποντο στο παιχνίδι εκείνο, ενώ στην άμυνα είχε φορτώσει μαζι με τον Μπελοστένι με αρκετά κοψίματα τους αντιπαλους. Του άρεσε να κινείται περιφερειακά στον ημιτελικό, με τον Φ.Συρίγο να τονίζει σε κάθε στιγμή για την αναγκαιότητα της εκμετάλλευσης από την Ε.Σ.Σ.Δ. του πλεονεκτηματος που είχαν στους ψηλούς. Βάλτερς, Χομίτσιους και Κουρτινάιτις δεν ήταν σε καλή επιθετικά μέρα, ενώ δεν κατάφεραν να περιορίσουν και τον μεγάλο Ντράζεν.
Ας δούμε κάποιες όμορφες στιγμές από τον Σαμπόνις το 1986:
Η διαιτησία των Ρίτσαρτσον, Μορίγιο ήταν κακή και με πολλά λάθη και για τις δύο πλευρές. Κάποιες ειδικά φάσεις έβγαζαν μάτια και είχαν κάνει τον Φ.Συρίγο να ωρύεται για αυτά που έβλεπε(δικαιολογημένα τις περισσότερες φορές αλλά όχι και όλες). Επίσης δεν έλειψαν και οι σκληρές μάχες ανάμεσα σε Μπελοστένι και Πετράνοβιτς (ακόμη θα θυμάται την αγκωνιά) και ανάμεσα σε Πετράνοβιτς και Τιχονένκο(αν δεν κάνω λάθος).
Οποιεσδήποτε εντυπώσεις από εκείνο το παιχνίδι αλλά και από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 ευπρόσδεκτες. Να θυμήσω ότι καλύτερη πεντάδα ψηφίστηκε:
Drazen Petrovic (Yugoslavia)
Arvydas Sabonis (USSR)
Oscar Schmidt (Brazil)
David Robinson (USA)
Valeri Tikhonenko (USSR)
πρώτος σκόρερ ήταν ο Νίκος Γκάλης με 33,7 και πίσω του ο Οσκαρ Σμιντ με 31!
παρακολουθήσω τον ημιτελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Ισπανίας το 1986 ανάμεσα σε Γιουγκοσλαβία και Ε.Σ.Σ.Δ. σε περιγραφή Φ.Συρίγου από την ΕΡΤ, τον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1978 ανάμεσα σε Γιουγκοσλαβία και ΕΣΣΔ καθώς και τον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1990 ανάμεσα πάλι στις ίδιες ομάδες.
παρκέ σε μια από τις καλύτερες του παραστάσεις, παράσταση η οποία δυστυχώς για τον ίδιο δεν είχε αίσιο τέλος. Εκείνο που θαύμασα από τον “Μότσαρτ” στο παιχνίδι αυτό ήταν η ταχύτητα που έκανε την προσποίηση ότι θα σουτάρει. Ήταν ασύλληπτη κυριολεκτικά η προσποίησή του κυρίως από την αριστερή πλευρά όπως διείσδυε αφού προηγουμένως ξεκίναγε από τα δεξιά. Οι δε ασιστ που έδωσε στο συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν του τύπου πάρε βάλε!
