Σαν σήμερα πριν από τρία χρόνια η Εθνική μας ομάδα νίκησε με περιπετειώδη τρόπο την Γαλλία με 67-66 και πήρε το εισιτήριο για τον τελικό του Ευρωμπάσκετ όπου στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Η Εθνική μας η οποία ήταν κακή σε όλη σχεδόν την αναμέτρηση κατάφερε χάρη σε ένα ξέσπασμα του Θοδωρή Παπαλουκά στα τελευταία λεπτά και στο καθοριστικό τρίποντο – βάλτο αγόρι μου- του Δημήτρη Διαμαντίδη να ξεπεράσει το εμπόδιο των Γάλλων οι οποίοι μεταμορφώνονταν σε αυτόχειρες.
Για να θυμηθούμε λίγο εκείνο το σημαντικό παιχνίδι για την επιστροφή της Εθνικής μας στο προσκήνιο των μπασκετικών πραγμάτων, παραθέτω το άρθρο αυτό όπως επίσης και το γνωστό βίντεο:
Ένα προσωπικό περιστατικό αναφορικά με το παιχνίδι αυτό είναι το ακόλουθο: είχαμε μαζευτεί παρέα να δούμε το παιχνίδι και το βλέπαμε μέσω ΝΟΒΑ όπου ως γνωστόν υπάρχει κάποια καθυστέρηση δευτερολέπτων. Πριν σουτάρει ο Διαμαντίδης ακούγονται από τα δίπλα σπίτια φωνές και κακό. Τότε πετάγομαι χωρις καν να έχει σουτάρει ο Μητσάρας και φωνάζω: το έβαλε το έβαλε. Ήταν μια από τις φορές όπου η καθυστέρηση στο σήμα είχε ευεργετικά αποτελέσματα!
Υ.Γ. Έλειπα αυτές τις ημέρες σε επαγγελματικό ταξίδι στην Ήπειρο και εκείνο που έπιασαν οι μπασκετικές μου κεραίες είναι το ζήτημα των ακαδημιών. Απασχολεί αρκετό μπασκετόκοσμο το συγκεκριμένο εγχείρημα και αρκετοί εξετάζουν την δημιουργία τέτοιων ακαδημιών, οι οποίες αν λειτουργήσουν θα υποκαταστατήσουν σε ένα βαθμό τον παλαιό τρόπο ανάπτυξης μπασκετμπολιστών μέσω των ομάδων. Το μηνιαίο αντίτιμο το οποίο υπολογίζεται είναι περίπου στα 25 με 30 ευρώ το μήνα.
