Με αφορμή την τοποθέτηση του manager και κάποια παρελθοντικά άρθρα που στηρίζονταν σε πληροφορίες του Ballineurope παραθέτω το ακόλουθο άρθρο στο οποίο η εισαγωγή είναι απότομη και τεχνοκρατική!
Αν κάποιος διαιρέσει τα χρήματα που δίνει η πρώτη ομάδα(Ολυμπιακός) σε αμοιβές παικτών και η τελευταία (Ηλυσιακό) τότε θα διαμορφωθεί ένας συντελεστής της τάξης του 48! Ο αντίστοιχος δείκτης στη Γαλλία διαμορφώνεται στο ύψος περίπου του 3,4 αν θεωρήσουμε ότι ισχύει απόλυτα η σχέση 1 προς 3 που υπάρχει ανάμεσα σε έξοδα σχετιζόμενα με αμοιβές παικτών και στα συνολικά έξοδα των Γαλλικών ομάδων τότε προκύπτει ο ακόλουθος πίνακας:
| Ομάδα Α1 | Μισθοί σε παίκτες (σε εκ. ευρώ) | Ομάδα LNB (Γαλλική λίγκα | Μισθοί σε παίκτες (κανόνας 1/3) | Συνολικά έξοδα (σε εκ. ευρώ) |
| ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ * | 24 | ASVEL | 2,37 | 7,1 |
| ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ * | 21 | Le Mans | 1,63 | 4,9 |
| ΜΑΡΟΥΣΙ | 2,2 | Nancy | 1,60 | 4,8 |
| ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ | 2 | Orléans | 1,50 | 4,5 |
| ΑΡΗΣ | 1,8 | Chorale de Roanne | 1,37 | 4,1 |
| ΠΑΟΚ | 1,3 | JDA Dijon | 1,37 | 4,1 |
| ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ | 0,9 | Cholet | 1,27 | 3,8 |
| ΑΕΚ * | 0,9 | Strasbourg | 1,17 | 3,5 |
| ΤΡΙΚΑΛΑ | 0,8 | Gravelines | 1,13 | 3,4 |
| ΚΟΛΟΣΣΟΣ | 0,8 | Elan Chalon | 1,10 | 3,3 |
| ΚΑΒΑΛΑ | 0,75 | Hyères-Toulon | 0,90 | 2,7 |
| ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ | 0,75 | Pau-Orthez | 0,88 | 2,65 |
| Γ.Σ.ΟΛΥΜΠΙΑ | 0,5 | Le Havre | 0,83 | 2,5 |
| ΗΛΥΣΙΑΚΟΣ | 0,5 | Besançon | 0,83 | 2,5 |
| Vichy | 0,80 | 2,4 | ||
| Rouen | 0,70 | 2,1 |
Αν συνεχίσουμε και συγκρίνουμε τις παραπάνω διαφορές, δηλαδή διαιρέσουμε το 48 με το 3,4 τότε διαμορφώνεται ο δείκτης στο 14,1 δηλαδή η διαφορά της πρώτης ομάδας από την τελευταία στην Ελλάδα είναι 14 φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη διαφορά που υφίσταται στο Γαλλικό πρωτάθλημα.
Πρέπει να κάνουμε μια επισήμανση και να πούμε ότι συμπεράσματα στατιστικά που προκύπτουν από ακραίες τιμές δεν είναι πάντα τα πιο σωστά ή μάλλον σε τέτοια συμπεράσματα όπου στη διαμόρφωση των δεικτών «πρωταγωνιστούν» ακραίες τιμές , ελλοχεύει ο κίνδυνος παραπλάνησης. Στην προκειμένη περίπτωση όμως η ακραία προς τα κάτω τιμή (Ηλυσιακός) έχει πολλούς κοντινούς συνοδοιπόρους(Ολύμπια, Περιστέρι, Καβάλα), ενώ η προς τα πάνω τιμή έχει και αυτή συνοδοιπόρο (Παναθηναϊκός) . Οι αντίστοιχοι δείκτες που θα προέκυπταν αν ανώτερη τιμή ήταν αυτή του Παναθηναϊκού είναι: ΠΑΟ/Ηλυσιακός= 42 και η διαφορά των δύο από την αντίστοιχη Γαλλική διαφορά θα ήταν γύρω στο 12,35 δηλαδή περίπου 12 φορές μεγαλύτερη είναι η διαφορά της πρώτης ομάδας από την τελευταία στην Ελλάδα από την αντίστοιχη διαφορά που υφίσταται στο Γαλλικό πρωτάθλημα.
Σας μπέρδεψα λίγο με τα παραπάνω. Πάμε λίγο σε πιο απλούς υπολογισμούς επισημαίνοντας ότι οι ομάδες που συμμετέχουν στη Γαλλική λίγκα είναι 16 ενώ στην Ελληνική 14. Με αυτό το δεδομένο και αν αφαιρέσουμε τις 2 Γαλλικές ομάδες με τους χαμηλότερους προϋπολογισμούς (Μπεσανσον και Ρουέν) τότε τα χρήματα που δίνουν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός(45 εκ. ευρώ) για παίκτες και προπονητικό τιμ ισοδυναμούν με τα συνολικά έξοδα των 11 πιο “πλούσιων” Γαλλικών ομάδων (45,55 εκ. ευρώ). Αν θεωρήσουμε ότι οι 16 Γαλλικές ομάδες ξοδεύουν το 1/3 του συνολικού μπάτζετ για παίκτες και προπονητικό τιμ τότε συνολικά ξοδεύουν γύρω στα 19,45 εκατομμύρια ευρώ για αμοιβές τη στιγμή που τόσο η ομάδα του Πειραιά όσο και ο Παναθηναϊκός ξοδεύουν περισσότερα.
Συνεχίζοντας λίγο κάποιες συγκρίσεις του Γαλλικού πρωταθλήματος μπάσκετ με το Ελληνικό σύμφωνα με τον σύνδεσμο αυτό ο μέσος όρος εισιτηρίων στη Γαλλία (3.564) είναι τουλάχιστον διπλάσιος από αυτός των Ελληνικών ομάδων, ενώ στη Γαλλία με απόφαση της Γαλλικής κυβέρνησης γίνεται προσπάθεια να σταματήσει η συλλογική διαπραγμάτευση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Φέτος στην Ελλάδα έγινε προσπάθεια να κλείσουν όλες οι ομάδες μαζί τα τηλεοπτικά τους δικαιώματα αλλά κάτι τέτοιο δεν πραγματοποιήθηκε.
Το άρθρο του Χρίστου Χαραλαμπόπουλου είναι ενδεικτικό των ωφελειών που μπορούν να προκύψουν από τη συλλογική διαπραγμάτευση. Ο έμπειρος δημοσιογράφος έχει σαν σημείο αναφοράς βέβαια το ποδόσφαιρο αλλά εκτιμώ ότι τα περισσότερα παραδείγματα και οι γενικές αρχές που παραθέτει βρίσκουν εφαρμογή και στον χώρο του μπάσκετ με όλες τις ιδιαιτερότητες που έχουν τα 2 αθλήματα.
Από όλα τα παραπάνω συμπεραίνει κανείς τις τεράστιες διαφορές που υπάρχουν στον Ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ, διαφορές οι οποίες δεν στηρίζονται από κάποια οικονομική λογική αλλά προκύπτουν κυρίως από το πάθος, την όρεξη και την τρέλα των προέδρων των 2 μεγάλων ομάδων της Αθήνας. Η χαοτική οικονομική διαφορά των 2 της Αθήνας σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες ομάδες με έχει κυριολεκτικά μπερδέψει ως προς το τι θα ήταν καλύτερο να γίνει για το εγχώριο πρωτάθλημα. Άλλες φορές λέω μέσα μου θα ήταν καλύτερο να φύγουν από το πρωτάθλημα και να παίζουν μόνο σε Ευρωλίγκα (ειδικά αν γινόταν κλειστή λίγκα), άλλες να γινόταν στα πρότυπα της Αδριατικής λίγκας μια άλλη λίγκα με συμμετοχή Ιταλικών, Τουρκικων και άλλων ομάδων, άλλες φορές λέω ότι με σαλαρι καπ σε Ελλάδα θα μπορούσε να βελτιωθεί η κατάσταση….Σε όλες τις παραπάνω σκέψεις- λύσεις το αριστερό μέρος του εγκεφάλου κάνει ενστάσεις στο δεξιό και αντίθετα. Συμπερασματικά και κάνοντας μια σύνδεση και με πολιτικές εξελίξεις δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να αυξανόταν η φορολογία σε αθλητές οι οποίοι έχουν παχυλά συμβόλαια και έχουν λύσει το οικονομικό πρόβλημα της ζωής τους με τις αμοιβές ενός και μόνο έτους. Τα ίδια βέβαια αφορούν και όλες τις άλλες αντίστοιχες κατηγορίες επαγγελματιών.
