Το Ελληνικό μπάσκετ έχει αποκτήσει εδώ και αρκετό καιρό έναν σύνδεσμο ο οποίος έχει φωνή και ασχολείται για την επίλυση των αναρίθμητων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι καλαθοσφαιριστές. Ο ΠΣΑΚ έχει και τη συμπαράσταση του ΣΕΠΚ στα καίρια προβλήματα που ταλανίζουν το Ελληνικό μπάσκετ, γεγονός που έχει μεταφραστεί σε κάποια απτα αποτελέσματα.
Σε πείσμα των προσπαθειών των 2 αυτών συνδέσμων αρκετός δημοσιογραφικός κόσμος θεωρώ ότι δεν υποστηρίζει με τον τρόπο που θα έπρεπε την προσπάθεια που κάνουν οι δύο αυτοί φορείς. Κάποιοι ενοχοποιούν τα χρονικά διαστήματα που κάνει π.χ. παρέμβαση ο ΠΣΑΚ, άλλοι θέτουν διλήμματα που ουσιαστικά αποπροσανατολίζουν από το περιεχόμενο των προσπαθειών των 2 φορέων, ενώ τέλος το κυριότερο είναι ότι η προβολή του αγώνα π.χ. του ΠΣΑΚ είναι αντιστρόφως ανάλογη της σημαντικότητάς του.
Έκαναν πριν λίγες ημέρες ο ΠΣΑΚ και ο ΣΕΠΚ κοινές προτάσεις για την βελτίωση της Α1. Τις προτάσεις μπορείτε να τις διαβάσετε στον σύνδεσμο αυτό. Οι προτάσεις είναι σοβαρές, στοχευμένες στην βελτίωση της Α1 με κύριο άξονα την εξασφάλιση των παικτών αλλά και την δημιουργία ενος αξιοπιστου πρωταθλήματος. Πολλές από τις προτάσεις μπορεί να επιδέχονται βελτίωση αλλά σίγουρα είμαι προσωπικά πολύ ευχαριστημένος βλέπντας στην δυσκολη χρονική συγκυρία στην οποία βρισκόμαστε τους Έλληνες καλαθοσφαιριστές και προπονητές να συμπεριφέρονται με την ωριμότητα και υπευθύνοτητα που η εποχή επιτάσσει σε πείσμα πολλών αντιτιθέμενων συμφερόντων.
Υ.Γ. Αφορμή για το άρθρο αυτό αποτέλεσε το παρακάτω άρθρο που διάβασα για τους τρεις παίκτες που έδωσε η ΤΣΣΚΑ Σόφιας στον Παοκ προκειμένου να μην του αφαιρεθούν βαθμοί. Αλήθεια τι κανονισμός είναι αυτός και σε τι αποσκοπεί; Υπάρχει ίδια αντιμετώπιση των ξένων και κοινοτικών με τους Έλληνες; Το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ
28 Μαρτίου 2009 σε 22:54
Νομιζω πως η αγαπη σου για το μπασκετ σε τυφλωνει λιγο και νομιζεις πως το μπασκετ ξεφευγει απο τις νορμες των αλλων πτυχων της ζωης και λειτουργει σε μια πιο ρομαντικη βαση.
Αλλα δεν ειναι ετσι. Οπως και στην κοινωνια και σε καθε δουλεια, τα αφεντικα πολεμανε και υπονομευουν τα συνδικαλιστικα κινηματα μεσω των ΜΜΕ. (Και οχι μονο, βλεπε Κωνσταντινα Κουνεβα).
Ολοι μα ολοι οι εκδοτες ανεξαιρετως ειναι διαπλεκομενοι και τσιρακια καποιων αλλων συμφεροντων.
Ετσι ηταν και ετσι θα ειναι για παντα. Προσωπικα εμενα με ανησυχει περισσοτερο το τι κανουν π.χ στην Βορεια Ελλαδα οι αλουμινοβιομηχανιες με τις 3 εργασιμες μερες/εβδομαδα. Και οι ιδιοι οι δημοσιογραφοι που την πληρωνουν αγρια (βλεπε Ελευθερος Τυπος, Alpha) σιωπανε σαν μαλακες, δεν θα πεσουν να φανε οποιον τους δοθει εντολη να το κανουν?
Εδω το ιδιο το κρατος τρομοκρατει τους εργαζομενους του, βλεπε Ρεπορταζ Χωρις Συνορα.
Τιμη και δοξα στον Τζιμι Χοφα (κανει και ρημα :p ).