Με διαφορά 11πόντων (83-72) επικράτησε ο Ολυμπιακός στο Σ.Ε.Φ. επί της Μάλαγα και έκανε σημαντικό βήμα για την κατάληψη της πρώτης θέσης στον όμιλό του. Είδα σχεδόν όλο το παιχνίδι αν και με μη μπασκετική παρέα γεγονός που με απέτρεψε να δω το παιχνίδι όσο συγκεντρωμένα ήθελα.
Λίγα στοιχεία που θα ήθελα να σημειώσω για το παιχνίδι αυτό είναι τα ακόλουθα:
- ο Θοδωρής Παπαλουκάς δεν μπορούσε ούτε μια φορά να περάσει καθαρά τον προσωπικό του αντίπαλο. Στο κατέβασμα της μπάλας χρησιμοποίησε άπειρες φορές τη μισή ριβέρς προκειμένου να ανασάνει λίγο από το μαρκάρισμα των αντιπάλων του. Έδειξε ότι δεν βρίσκεται σε καλή σωματική κατάσταση παρα το γεγονός ότι δεν είχα αντιληφθεί κάτι αντίστοιχο στα προηγούμενα παιχνίδια. Ο Τεο πάντως συνεχίζει την άσχημη συνήθεια να κάνει μπάσιμο έχοντας κατα νου μόνο την πάσα.
- Νομίζω ότι ο Χαλπερίν θα πρέπει να πάρει περισσότερο χρόνο συμμετοχής στο μέλλον.
- Η άμυνα του Ολυμπιακού είναι σταθερά καλή αν και είχε κάποιες αδυναμίες σήμερα
- Ο Βούισιτς προβληματίζει. Δείχνει να ταιριάζει με Πρίντεζη και Σόφο γενικά αλλά θα πρέπει να τον βάλει ο Ολυμπιακός στο επιθετικό του παιχνίδι. Παίκτης- οικονομία ο Πρίντεζης
- Αντλώντας την ακόλουθη πρόταση από το άρθρο του κ.Συρίγου για τον Παπαλουκά: “Στην ΤΣΣΚΑ μοίραζε όσες ασίστ ήθελε επειδή οι Σμόντις, Λάνγκτον, Χόλντεν, που είναι τρομεροί σουτέρ, τον περίμεναν μονίμως οπλισμένοι. Ομως στον Ολυμπιακό τέτοιοι σουτέρ δεν υπάρχουν, οπότε είναι υποχρεωμένος να ψάξει νέες πατέντες και να δουλέψει περισσότερο το «πικ εντ ρολ» θέλω να επισημάνω ότι στην ΤΣΣΚΑ μέχρι πρόπερσι το πικ πρωταγωνιστουσε στο επιθετικό κομμάτι της ομάδας μέχρι που πέρισυ ο Έτορε πήρε την μπαγκέτα από τον Παπαλούκου. Η έλλειψη ικανών σουτερ είναι σημαντική για τον Ολυμπιακό.
Για τον Παναθηναϊκό δεν μπορώ να πω πολλά καθώς το 2ο ημίχρονο είδα μόνο. Αυτό που ενοχλεί οπτικά είναι το άνευρο των παιχτών του με εξαίρεση τον Διαμαντίδη, ο οποίος έδειχνε ότι τον πείραζε η συντριβή ανεξάρτητα από την προσωπική του απόδοση.
Η Μπάρτσα ήταν αρκετά καλύτερη απ ότι περίμενα και θέτει σοβαρότατη υποψηφιότητα για το Φ -4. Για τους πολέμιους του Σπανούλη, σήμερα νομίζω ότι πολλοί θα τον αναπώλησαν. Σάρας και Ζοτς δεν βλέπω πως θα ταιριάξουν μέχρι το τέλος, ενώ μου φάνηκε εντελώς άνευρος ο Περπέρογλου.
Κάποιες φορές ο επιθετικός είναι αυτός που αναδεικνύει ή χαντακώνει τον αμυντικό. Όταν ο επιθετικός είναι ο Ναβάρο και έχει κέφια ακόμη και αν ο αμυντικός λέγεται Διαμαντίδης δεν έχει καμία τύχη. Βέβαια ο Μητσάρας δεν είχε βοήθεια από τους ψηλούς, λέγε με Πέκοβιτς – Φώτση.
Ο Πέκοβιτς μόλις έχει την μπάλα στο τρίποντο στα χέρια του μου θυμίζει τον Βράνκοβιτς που ήθελε να την ξεφορτωθεί όπως όπως χωρις να βλέπει τι γίνεται γύρω του. Τρικυμία.
Νομίζω ότι μόνο καλό μπορεί να κάνει αυτή η ήττα στον ΠΑΟ, ενώ για τον ΟΣΦΠ η χημεία είναι πολύ δύσκολη και η ποσότητα καλών παικτών πολλές φορές μπορεί και να ενοχλεί παρά να διευκολύνει.









