Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε χθες η Εθνική Εφήβων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων μπάσκετ που διεξήχθη στα γήπεδα του Πύργου και της Αμαλιάδας καθώς νίκησε στον τελικό την Λιθουανία με 57-50. Ο Σλούκας με 16 πόντους και ο Παππάς με 14 πόντους ήταν οι κορυφαίοι της Ελληνικής ομάδας, ενώ από τη Λιθουανία ξεχώρισε ο πολυτιμότερος παίκτης του τουρνουά ο Μοτεγιούνας με 17 πόντους και 12 ριμπάουντ.
Θα ήθελα να γράψω δύο λόγια για την Εθνική ομάδα και το τουρνουά. Αρχικά χάρηκα που έγινε φέτος στην Αμαλιάδα και στον Πύργο το συγκεκριμένο τουρνουά, ειδικά από τη στιγμή που πήραμε το χρυσό μετάλλιο και ο ταλαιπωρημένος τελευταία κόσμος της Ηλείας πανηγύρισε με την ψυχή του τη διάκριση αυτή των Εφήβων.
Από την άλλη πλευρά αναρωτιέμαι γιατί είναι σαν να έχει εδραιωθεί ως τόπος διεξαγωγής Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων μπάσκετ στις μικρές ηλικίες η Αμαλιάδα και ο Πύργος. Θυμάμαι πριν κάποια χρόνια που είχα δει παρέα με το Σάκη τη γενιά των Γκαλινάρι, Κβοστόφ, Μπατουμ, Κουζνετσοφ…
Από τότε έγινε της μόδας η διεξαγωγή αντίστοιχων τουρνουά στην Ηλεία. Απορώ δεν ενοχλεί άλλες Ευρωπαϊκές χώρες η “μόνιμη” διεξαγωγή των τουρνουά στην Ελλάδα.
Δεν είναι ώρα για γκρίνια όμως σήμερα καθώς η Εθνική Εφήβων μας χαροποίησε με την ομαδικότητά της, τις σχέσεις των παικτών, τη φιγούρα του Γιάνκοβιτς με όλους τις διαδρομές που έκανε το μυαλό μας βλέποντας τον γιο του Μπόμπαν, τις ατάκες του Παππά, το πάθος του Παπανικολάου, την τρομερή της άμυνα, την παρουσία του Προεστου και του Κονιαρη….
Ειλικρινά πολύ χάρηκα αυτό το πανηγύρι των πιτσιρικάδων που έφτασαν στην κορυφή της Ευρώπης. Θα αναφερθώ εν τάχυ σε κάποια στοιχεία που μπόρεσα να διακρίνω από το μπασκετικό δείγμα που πρόλαβα να παρακολουθήσω.
Σαρικόπουλος: Πολύ έξυπνος παίκτης γεγονός που δίνει υποσχέσεις για το μέλλον. Φαίνεται να έχει δυναμώσει σε σχέση με το παρελθόν αν και δεν είναι ακόμη σε πολύ καλό επίπεδο, ενώ δείχνει ότι υστερεί αρκετά στην τελική προσπάθεια. Για τις βολές δεν αναφέρομαι γιατί τα έρμπολ του ακόμη με πονάνε. Οι κινήσεις του δεν ήταν άσχημες καθώς έδειχνε να έχει την κίνηση του χουκ και από τις δύο πλευρές, ραβέρσα από την δυνατή του πλευρά, ενώ έκανε και μια πολύ ωραία κίνηση με προσποίηση για χουκ και βηματισμό κρατώντας το σταθερό πόδι. Επίσης βλέπει γήπεδο στοιχείο πολύ θετικό για ψηλό παίκτη. Μου άφησε πολλές υποσχέσεις το παιδί αυτό αν και υπάρχει μια θεωρία που λέει ότι τα τελειώματα φάσεων ή τα έχεις ή όχι, δηλαδή δεν διορθώνονται.
Σλούκας: Ώριμος, ψύχραιμος, σοβαρός ακόμη και στις σκηνές πανηγυρισμών. Φαίνεται ότι έχει π.χ. τη σοβαρότητα και το μυαλό ενος Ζήση. Αφήνω τις προβλέψεις για το που μπορεί να φτάσει σε άλλους.
Παππάς: Θέλει βελτίωση στη μηχανική του σουτ, στον χειρισμό. Έχει τα προσόντα να γίνει το δυάρι της μελλοντικής Εθνικής αλλά αυτό μένει να αποδειχτεί.
Παπανικολάου: Μοιάζει με τον Ταπούτο σε κάποια στοιχεία του παιχνιδιού του με την διαφορά ότι ο Παπανικολάου είναι πιο εξωστρεφής. Πολύπλευρος παίκτης ο οποίος πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα.
Κασσελάκης: Ψυχάρα, μαχητής αλλά με ύψος 1,98μ. θα πρέπει να γίνει Μπάρκλει ή Ρέγες για να επιβιώσει.
Μάντζαρης: Φαντάζομαι ο geof θα τον γνωρίζει καλύτερα απ όλους.
Σε γενικές γραμμές η ομάδα που παρουσιάστηκε ήταν πολύ καλή με εξαιρετική δουλειά από τους κοουτς (ξανά παρών και ο Προεστός). Γενικά τα παιδιά θα πρέπει να τύχουν προσοχής από τους προπονητές τους και να μην χαθούν στην άκρη κάποιου πάγκου. Η γνώμη σας για την εξέλιξη κάθε παίκτη ευπρόσδεκτη, ενώ θα ήθελα και μια τοποθέτηση για τα λεγόμενα του κ. Βασιλακόπουλου ότι είμεθα η κορυφαία σχολή μπάσκετ στην Ευρώπη έπειτα (από ερώτηση).
Συγχαρητήρια στα παιδιά για τις εμφανίσεις τους αλλά και για την παρέα που έχουν δημιουργήσει!
Υ.Γ.1. Η Εθνική Νέων της Ελλάδας με τον Νίκ Καλάθη στη σύνθεσή της δεν κατάφερε να μπει στην 12αδα του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Οι δηλώσεις
5 Αυγούστου 2008 σε 3:42
μόλις επέστρεψα από πάρο και δυστυχώς δεν μπόρεσα εκεί όπως είναι αντιληπτό να παρακολουθήσω τα παιχνίδια των μικρών. είδα μόνο τα δύο πρώτα ματς όπου η εθνική δεν μου έβγαλε μάτια σε αντίθεση απ΄ότι άκουσα στα επόμενα ματς. για την δήλωση βασιλακόπουλου δεν θέλω να πω κάτι γιατί είναι αστεία. βέβαια σε στγιγμές ευφορίας ακούγονται πολλά και κυρίως από γέρους ανθρωπους που είχαν προ ολίγου δει το όνομά τους να γίνεται γυμναστήριο (αλήθεια για τον γκάλη ακόμα δεν έχει γίνει…).
Τέλος πάντων. πολύ καλό μπάσκετ από τα παιδιά και κυρίως εξαιρετική η προσήλωσή τους στην άμυνα. εκεί είναι το κλειδί όλων των ομάδων και μπορεί η ελλάδα να φτιάξει την δική της σχολή. εξαιρετικά τα κορμιά αλλά το απίστευτο είναι ότι με εξαίρεση τους 2-3 παίκτες του μαντουλίδη (που παίζουν γ εθνική) και τον μάντζαρη, όλοι οι υπόλοιποι συμμετέχουν μόνο σε καμιά προπόνηση του ανδρικού.
είδα πολύ βελτιωμένους σλούκα και σαρικόπουλο σε σχέση με αυτό που είχα δει τα προηγούμενα χρόνια (ο ψηλός δεν έχει καμία σχέση με τον παίκτη του ολυμπιακού πριν 2 χρόνια) αλλά θα μου επιτρέψετε να ΄θεωρήσω ως τα δύο μεγαλύτερα ταλέντα της ομάδας τους: παπανικολάου (δεν βγαίνουν τέτοια κορμιά στην Ελλάδα παρά μόνο στην Σερβία, εμένα ακίλας δεν μου θυμίζει ταπούτο όσο τσουμπρίλο…)και έναν που δεν έπαιξε πολύ αλλά είναι μικρότερος και θα παίξει του χρόνου τον αγγελόπουλο από ίκαρο, που τον έχω δει να παίζει πάρα πολλές φορές στα εφηβικά της εσκανα αλλά και στην β εθνική και τον θεωρώ καταπληκτικό σε τεχνική, σωματοδομή και ψυχή…
5 Αυγούστου 2008 σε 11:38
Κατ αρχήν συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα, παίκτες και προπονητές, για την πρώτη θέση και για την παρουσία της σε όλα τα παιχνίδια. Στον τελικό λίγο το άγχος του χρυσού, λίγο οι αντίπαλοι πιο καλά προετοιμασμένοι από το προηγούμενο παιχνίδι χαμήλωσαν την ποιότητα του παιχνιδιού μας.
Για μένα η εικόνα που έβγαζε η ομάδα με εντυπωσίασε περισσότερο παρά κάποιος παίκτης ή παίκτες.
(akila εκτός από τον Μάντζαρη βεβαίως:)
Tώρα η πορεία, η εξέλιξη και η καριέρα που θα κάνει ο κάθε παίκτης είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων, με το ταλέντο και τα προσόντα να μην έχουν πάντα προτεραιότητα.
Προσωπικά πιστεύω ότι ο Παπανικολάου και ο Παπάς έχουν τις προδιαγραφές να γίνουν καλοί παίκτες και στην ανδρών. Για τον Σλούκα δεν πιστεύω ότι μπορεί να το κάνει αυτό, αν και από ότι έχω καταλάβει προωθείται από κάποιους κύκλους.
Ο Σαρικόπουλος έχει πολλά θετικά στοιχεία στις κινήσεις και το ύψος, αρκεί να μην αρκεστεί σε αυτά.
Ο Μάντζαρης, έπαιζε πρωτίστως για την ομάδα απέφευγε τις πολλές προσωπικές ενέργειες, την καθοδηγούσε σωστά σε άμυνα και επίθεση, έχει το κορμί που ταιριάζει σε έναν σύγχρονο γκάρντ.
Προσωπικά θα ήθελα από αυτόν στην εθνική λίγο αγωνιστικό θράσος παραπάνω.
Για την ανάληψη των διοργανώσεων από την Ελλάδα, πιθανόν και να μην υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από άλλες χώρες, λόγω του κόστους της διοργάνωσης. Για την επιλογή της Ηλείας, το όνομα του σταδίου δίνει την απάντηση.
Η απάντηση του Βασιλακόπουλου στην πρόταση Λιάνη, για να ονομαστεί το ΟΑΚΑ “Νίκος Γκάλης” ήταν ότι δεν πρέπει να δίνονται ονόματα ανθρώπων που βρίσκονται ακόμα στη ζωή!
Τώρα με την εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνεται ότι ο λόγος ήταν ότι ο Νικ ήταν και παραμένει το μαύρο πρόβατο για την ομοσπονδία (και όχι μόνο αυτός) και ότι έθεσε βέτο ο εθνικός μας προπονητής.
Για τον Σιγάλα τα έχουμε ξαναπεί και επιβεβαιωθήκαμε. Από την πρώτη στιγμή του διορισμού του μου έκανε εντύπωση η σιωπή που έπεσε και η αποδοχή από όλους, σαν κάτι το εντελώς φυσιολογικό. Φυσικά και δεν περιμένω να παραιτηθεί, άλλωστε δήλωσε ότι φταίει η “κακούργα κοινωνία”.
Απλώς ελπίζω ότι αυτοί που τον βάφτισαν προπονητή να το ξανασκεφθούν.
6 Αυγούστου 2008 σε 3:48
ΠΑΙΔΙΑ ΕΓΩ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΘΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΣΙΓΑΛΑ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΝΕΩΝ ΝΑ ΔΙΑΠΡΕΨΕΙ ΟΜΩΣ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΕΓΑΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΘΗΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΑΝ Ο ΣΙΓΑΛΑΣ ΠΑΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ (ΟΠΩΣ Ο ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ) ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ. ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΕΩ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΣΙΓΑΛΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΠΟΥ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΤΑΝ ΣΑΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΒΟΗΘΗΣΕ ΑΡΚΕΤΑ.
ΒΕΒΑΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΝΕΩΝ Ο ΣΙΓΑΛΑΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ Η ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΜΙΑ ΑΛΦΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΜΒΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥΣ.
6 Αυγούστου 2008 σε 14:28
Η πρώτη μου ένσταση αναφορικά με το Σιγάλα είναι ότι στις Εθνικές ομάδες τις μικρές ο προπονητής θα πρέπει να είναι και παιδαγωγός. Θεωρώ ότι το στυλ του Γιώργου Σιγάλα στο οποίο προέχει ο τσαμπουκάς, η δύναμη και έπειτα όλα τα άλλα, δεν συνάδει με το στυλ που θα πρέπει να έχει ένας προπονητής στις ηλικίες αυτές.
Επίσης η περιγραφή του αγώνα ενώ οι δημοσιογράφοι έκαναν απεργία σαν κίνηση δεν μου άρεσε καθόλου και ειδικά το δικαιολογητικό της: δεν είμαι δημοσιογράφος. Επίσης το γεγονός ότι δεν γνώριζε για τους αδερφούς Λαβρίνοβιτς μου δίνει την εντύπωση ότι δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις των μπασκετικών πραγμάτων.
Ακόμη το ζήτημα της εκπαίδευσής για ένα νέο προπονητή θεωρώ ότι είναι κεφαλαιώδες ζήτημα ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με μικρά παιδιά τα οποία πρέπει να αφομοιώσουν με αποτελεσματικούς τρόπους τα μπασκετικά ζητούμενα των καιρών.
Από την άλλη πλευρά δεν μπορώ να έχω άποψη για το μπάσκετ που έπαιξε η ομάδα Νέων, μια ομάδα που υστερεί σε ταλέντο με εξαίρεση τον Καλάθη και κάποιους λίγους παίκτες ακόμη, ενώ δεν θεωρώ αυτοσκοπό τις επιτυχίες στο επίπεδο αυτό. Μπορεί και να γίνει πολύ καλός προπονητής ο Γιώργος Σιγάλας αλλά αυτό που πάντα με ενοχλεί είναι το ζήτημα των ευκαιριών στην Ελλάδα: γιατί ο Σιγάλας π.χ. και όχι ο Οικονόμου; Γιατί ο Γιαννάκης και όχι ο Κορωνιός; ….
Μου αφήσατε αναπάντητο το ερώτημα: Εϊναι η Εθνική η μεγαλύτερη σχολή μπάσκετ στην Ευρώπη ;
Υ.Γ. loukas συμφωνώ με την τελευταία σου παράγραφο ενώ θα ήθελα να θυμίσω ένα πολύ μεγαλο λάθος της ομοσπονδίας σε επιλογή προπονητή: στη φουρνιά των 80αρηδων, μια από τις καλύτερες φουρνιές, αν όχι την καλύτερη, που είχαμε ποτέ.
6 Αυγούστου 2008 σε 17:46
Αν έχουμε την μεγαλύτερη σχολή μπάσκετ στην Ευρώπη;
Εγώ θα προσγειώσω το φιλόδοξο αυτό ερώτημα και θα το θέσω πιο σωστά, είμαστε σε τέτοιο επίπεδο ώστε να θεωρείται ότι έχουμε σχολή στο μπάσκετ;
Πρώτα πρέπει να δούμε ποια είναι τα στοιχεία που κάνουν το μπάσκετ μιας χώρας να θεωρείται σχολή. Απλά και μόνο οι επιτυχίες των εθνικών ομάδων δεν φτάνουν για να δώσουμε αυτό τον χαρακτηρισμό.
Την σχολή για μένα την κάνουν οι προπονητές και όχι οι παίκτες. Εχουν οι προπονητές μας δώσει το δικό τους στίγμα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο;
Καλούνται Ελληνες προπονητές να διδάξουν σε σεμινάρια στο εξωτερικό; Νομίζω όχι!
Αντίθετα εμείς καλούμε Αμερικάνους, Σέρβους, Ισπανούς, κ.ά.
Θέλω να πω με αυτό το σκεπτικό ότι το μπάσκετ που διδάσκουν οι προπονητές δεν είναι “δικό” τους και βασίζεται σε θεωρία και συστήματα προπονητών άλλων χωρών; Βέβαια ορισμένοι έχουν συνδυάσει στοιχεία από διάφορες σχολές δημιουργώντας κατά κάποιον τρόπο ένα “δικό” τους τρόπο παιχνιδιού.
Τέλος το περίφημο αναπτυξιακό πρόγραμμα της ομοσπονδίας (η επιτυχία του οποίου δεδομένη) ήταν αντιγραφή του αντίστοιχου γιουγκοσλάβικου.
ΥΓ 1. Ο Ματθαίου είχε πει κάποτε ότι στοιχείο που χαρακτηρίζει το ελληνικό μπάσκετ είναι το μπάσιμο, “είμαστε μπασιματάκηδες” έλεγε.
6 Αυγούστου 2008 σε 17:59
Ο Βασιλακόπουλος απάντησε στην αντίστοιχη ερώτηση ότι έχουμε την καλύτερη σχολή μπάσκετ.
Πάντως στα αγωνιστικά χαρακτηριστικά η άμυνα από την εποχή που ανέλαβε ο Ιωαννίδης και έπειτα νομίζω ότι κυριαρχεί σαν αγωνιστικό στυλ. Επίσης οι έφηβοι έπαιξαν έχοντας προσανατολισμό την άμυνα αρχικά.
Και εγώ πρώτα θα εξέταζα τι σημαίνει σχολή μπάσκετ και έπειτα αν έχουμε σχολή μπάσκετ.
Σερβία,Λιθουανία και Ισπανία τελευταία νομίζω ότι την καλύτερη υποδομή αυτή τη στιγμή αν και το λέω πρόχειρα χωρίς να το έχω πολυσκεφτεί.
Είναι μεγάλη κουβέντα η συγκεκριμένη απλά με αφορμή την απάντηση Βασιλακόπουλου το έθιξα.