Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε χθες η Εθνική Εφήβων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων μπάσκετ που διεξήχθη στα γήπεδα του Πύργου και της Αμαλιάδας καθώς νίκησε στον τελικό την Λιθουανία με 57-50. Ο Σλούκας με 16 πόντους και ο Παππάς με 14 πόντους ήταν οι κορυφαίοι της Ελληνικής ομάδας, ενώ από τη Λιθουανία ξεχώρισε ο πολυτιμότερος παίκτης του τουρνουά ο Μοτεγιούνας με 17 πόντους και 12 ριμπάουντ.
Θα ήθελα να γράψω δύο λόγια για την Εθνική ομάδα και το τουρνουά. Αρχικά χάρηκα που έγινε φέτος στην Αμαλιάδα και στον Πύργο το συγκεκριμένο τουρνουά, ειδικά από τη στιγμή που πήραμε το χρυσό μετάλλιο και ο ταλαιπωρημένος τελευταία κόσμος της Ηλείας πανηγύρισε με την ψυχή του τη διάκριση αυτή των Εφήβων.
Από την άλλη πλευρά αναρωτιέμαι γιατί είναι σαν να έχει εδραιωθεί ως τόπος διεξαγωγής Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων μπάσκετ στις μικρές ηλικίες η Αμαλιάδα και ο Πύργος. Θυμάμαι πριν κάποια χρόνια που είχα δει παρέα με το Σάκη τη γενιά των Γκαλινάρι, Κβοστόφ, Μπατουμ, Κουζνετσοφ…
Από τότε έγινε της μόδας η διεξαγωγή αντίστοιχων τουρνουά στην Ηλεία. Απορώ δεν ενοχλεί άλλες Ευρωπαϊκές χώρες η “μόνιμη” διεξαγωγή των τουρνουά στην Ελλάδα.
Δεν είναι ώρα για γκρίνια όμως σήμερα καθώς η Εθνική Εφήβων μας χαροποίησε με την ομαδικότητά της, τις σχέσεις των παικτών, τη φιγούρα του Γιάνκοβιτς με όλους τις διαδρομές που έκανε το μυαλό μας βλέποντας τον γιο του Μπόμπαν, τις ατάκες του Παππά, το πάθος του Παπανικολάου, την τρομερή της άμυνα, την παρουσία του Προεστου και του Κονιαρη….
Ειλικρινά πολύ χάρηκα αυτό το πανηγύρι των πιτσιρικάδων που έφτασαν στην κορυφή της Ευρώπης. Θα αναφερθώ εν τάχυ σε κάποια στοιχεία που μπόρεσα να διακρίνω από το μπασκετικό δείγμα που πρόλαβα να παρακολουθήσω.
Σαρικόπουλος: Πολύ έξυπνος παίκτης γεγονός που δίνει υποσχέσεις για το μέλλον. Φαίνεται να έχει δυναμώσει σε σχέση με το παρελθόν αν και δεν είναι ακόμη σε πολύ καλό επίπεδο, ενώ δείχνει ότι υστερεί αρκετά στην τελική προσπάθεια. Για τις βολές δεν αναφέρομαι γιατί τα έρμπολ του ακόμη με πονάνε. Οι κινήσεις του δεν ήταν άσχημες καθώς έδειχνε να έχει την κίνηση του χουκ και από τις δύο πλευρές, ραβέρσα από την δυνατή του πλευρά, ενώ έκανε και μια πολύ ωραία κίνηση με προσποίηση για χουκ και βηματισμό κρατώντας το σταθερό πόδι. Επίσης βλέπει γήπεδο στοιχείο πολύ θετικό για ψηλό παίκτη. Μου άφησε πολλές υποσχέσεις το παιδί αυτό αν και υπάρχει μια θεωρία που λέει ότι τα τελειώματα φάσεων ή τα έχεις ή όχι, δηλαδή δεν διορθώνονται.
Σλούκας: Ώριμος, ψύχραιμος, σοβαρός ακόμη και στις σκηνές πανηγυρισμών. Φαίνεται ότι έχει π.χ. τη σοβαρότητα και το μυαλό ενος Ζήση. Αφήνω τις προβλέψεις για το που μπορεί να φτάσει σε άλλους.
Παππάς: Θέλει βελτίωση στη μηχανική του σουτ, στον χειρισμό. Έχει τα προσόντα να γίνει το δυάρι της μελλοντικής Εθνικής αλλά αυτό μένει να αποδειχτεί.
Παπανικολάου: Μοιάζει με τον Ταπούτο σε κάποια στοιχεία του παιχνιδιού του με την διαφορά ότι ο Παπανικολάου είναι πιο εξωστρεφής. Πολύπλευρος παίκτης ο οποίος πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα.
Κασσελάκης: Ψυχάρα, μαχητής αλλά με ύψος 1,98μ. θα πρέπει να γίνει Μπάρκλει ή Ρέγες για να επιβιώσει.
Μάντζαρης: Φαντάζομαι ο geof θα τον γνωρίζει καλύτερα απ όλους.
Σε γενικές γραμμές η ομάδα που παρουσιάστηκε ήταν πολύ καλή με εξαιρετική δουλειά από τους κοουτς (ξανά παρών και ο Προεστός). Γενικά τα παιδιά θα πρέπει να τύχουν προσοχής από τους προπονητές τους και να μην χαθούν στην άκρη κάποιου πάγκου. Η γνώμη σας για την εξέλιξη κάθε παίκτη ευπρόσδεκτη, ενώ θα ήθελα και μια τοποθέτηση για τα λεγόμενα του κ. Βασιλακόπουλου ότι είμεθα η κορυφαία σχολή μπάσκετ στην Ευρώπη έπειτα (από ερώτηση).
Συγχαρητήρια στα παιδιά για τις εμφανίσεις τους αλλά και για την παρέα που έχουν δημιουργήσει!
Υ.Γ.1. Η Εθνική Νέων της Ελλάδας με τον Νίκ Καλάθη στη σύνθεσή της δεν κατάφερε να μπει στην 12αδα του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Οι δηλώσεις
