Ο Παναγιώτης Γιαννάκης αποφάσισε ποιοί θα είναι οι δώδεκα παίκτες που θα συμμετάσχουν στο Προολυμπιακό τουρνουά με τη φανέλα της Εθνικής. Οι δώδεκα είναι οι εξής:
Θοδωρής Παπαλουκάς, Γιάννης Μπουρούσης, Νίκος Ζήσης, Βασίλης Σπανούλης, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Γιώργος Πρίντεζης, Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Aντώνης Φώτσης, Κώστας Τσαρτσαρής, Δημήτρης Διαμαντίδης, Σοφοκλής Σχορτσανίτης και Μιχάλης Πελεκάνος.
Εκτός δωδεκάδας έμειναν οι Τσαλδάρης και Περπέρογλου, οι οποίοι σε περίπτωση που κάποιος διεθνής τραυματιστεί, χτυπάμε ξύλο, θα τον αντικαταστήσουν.
Κατ αρχήν να επισημάνω ότι θεωρούσα ότι δύο από τους Γλυνιαδάκη, Πελεκάνο, Πρίντεζη, Περπέρογλου θα έπαιρνε ο προπονητής της Εθνικής αλλά οι θέσεις οι κενές τελικά ήταν τρεις και όχι δύο όπως εκ παραδρομής νόμιζα.
Αν γνώριζα ότι υπήρχαν τρεις κενές θέσεις δεν θα έλεγα ότι ο Γιαννάκης θα πάρει Πρίντεζη και έναν από τους Περπέρογλου-Πελεκάνο και σίγουρα εκτός τον Γλυνιαδάκη.
Ας αφήσω όμως τα λάθη λόγω κακής μου ενημέρωσης και ας δούμε λίγο τις επιλογές του ομοσπονδιακού. Θεωρώ αρχικά σωστή την επιλογή του Γλυνιαδάκη από την στιγμή που ο συγκεκριμένος παίκτης μπορεί να δώσει βοήθειες στο βαμμένο, να κάνει βρώμικη δουλειά και να δώσει ανάσες στον Σόφο. Σίγουρα έστω και για δωδέκατος παίκτης χρειαζόταν ο Γλυνιαδάκης.
Από εκεί και πέρα ήταν δεδομένο ότι θα έπαιρνε ο Γιαννάκης ένα τριάρι και επέλεξε τον Πελεκάνο αντι του Περπέρογλου. Η επιλογή αυτή μπορεί να συνδυαστεί στο μυαλό κάποιων σαν αβάντα του Γιαννάκη προς τον παίκτη του στον Ολυμπιακό. Ομολογώ ότι δεν είμαι στο μυαλό του προπονητή της ΕΘνικής αλλά υπό το τεχνικό πρίσμα θα πω ότι με τον Πελεκάνο ο Γιαννάκης κερδίζει σε άμυνα, βοήθεια σε αρκετούς άλλους τομείς όπως ριμπάουντ, κλεψίματα, διεισδύσεις .
Η μη συμμετοχή του Περπέρογλου στη δωδεκάδα στερεί από την ΕΘνική έναν καλό περιφερειακό σουτέρ ο οποίος μπορεί να δώσει πολλές λύσεις ειδικά σε άμυνες ζώνης που αποτελούν την Αχίλλειο πτέρνα της Εθνικής. Επίσης σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο οι δυνατότητες του Περπέρογλου θεωρώ ότι είναι μεγαλύτερες από του Πελεκάνου κυρίως λόγω μπασκετικής ευστροφίας.
Από εκεί και πέρα θα έμεναν τρεις παίκτες για μια θέση δηλαδή ο Πρίντεζης, ο Τσαλδάρης και άλλο ένα τριάρι. Θεωρούσα ότι ο Τσαλδάρης εκ προοιμίου δεν θα έπαιρνε θέση στη δωδεκάδα για τον βασικό λόγο ότι θα ήθελε ο Γιαννάκης να δώσει στην αγαπημένη του τετράδα (Παπαλουκάς, Ζήσης, Διαμαντίδης και Σπανούλης) όσο περισσότερο χρόνο γινόταν αλλά υρίως για τις δύο θέσεις της περιφέρεια και πολύ λιγότερο για τις τρεις. Η τρίτη θέση θα καλυπτόταν από τον Βασιλόπουλο το επιλεγόμενο τριάρι και κατά συνθήκη και μόνο από Πρίντεζη, Φώτση ή από από τους 4 περιφερειακούς αν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά.
Έχει αρχίσει μια συζήτηση αναφορικά με τα κριτήρια επιλογής παικτών στην Εθνική όπου π.χ. ο κ. Συρίγος για να ρίξει ευθύνες στον Γιαννάκη που δεν πήρε τον Κακιούζη ανέφερε ότι: “Το γεγονός ότι ο Κακιούζης έκανε έναν καταπληκτικό δεύτερο γύρο με την ομάδα του, στο ισπανικό πρωτάθλημα, όπου αγωνίστηκε και φέτος, δεν έπαιξε κανένα ρόλο στην κρίση του Παναγιώτη Γιαννάκη.”
Με την ίδια λογική ο Ζήσης δεν θα έπρεπε να είναι στη δωδεκάδα, οι Πελεκάνος, Ντικούδης ούτε στην επιλογή, ενώ και ο Βασιλόπουλος εκτός δωδεκάδας. Θεωρώ αστείο να αποτελεί μοναδικό κριτήριο επιλογής το καλό ή όχι πρωτάθλημα ενος παίκτη για την κλήση του στην 18αδα ή στην δωδεκάδα της Εθνικής.
Αν ήμουν προπονητής, όπως κάθε μπασκετόφιλος θέλει να είναι, θα έκανα τις εξής διαφοροποιήσεις: Γλυνιαδάκης μέσα και από εκεί και πέρα είτε Πελεκάνο, Πρίντεζη και Περπέρογλου μέσα (έξω ο Βασιλόπουλος!) είτε έξω Πρίντεζης και μέσα οι Πελεκάνος, Περπέρογλου, Βασιλόπουλος(σε ρόλο και αντι Πρίντεζη στο 4, Γλυνιαδάκης.
Πολύ φοβάμαι ότι ο Βασιλόπουλος θα έχει πρόβλημα στο τρία φέτος, μια θέση που δείχνει περιστασιακά και φωτοβολιδικά(!) ότι μπορεί να αποδώσει ικανοποιητικά.
Πάντως στο δίλημμα Περπέρογλου-Πελεκάνος ο τελευταίος ταιριάζει πιο πολύ στο κυριάρχο αγωνιστικό ζητούμενο του Γιαννάκη το οποίο είναι η άμυνα.Βέβαια αν θυμάμαι καλά όταν ήταν στο Μαρούσι ο Γιαννάκης δεν είχε ακουστεί ότι χτύπαγε τον Πελεκάνο που έφευγε τότε από το Περιστέρι, γεγονός που μου είχε κάνει εντύπωση.
Υ.Γ. Αναφορικά με κάποιους ισχυρισμούς ότι ο Γιαννάκης θα μπορούσε να επιλέγει με βάση ομαδικά κριτήρια θεωρώ ότι στην πιθανή τελευταία χρονιά του Γιαννάκη στον πάγκο της Εθνικής, ο ομοσπονδιακός θα ήθελε όσο κανείς άλλος να πάει ψηλά η ΕΘνική. Δεν νομίζω να ρίσκαρε ποτέ για ομαδικούς – οπαδικούς λόγους να πάρει κάποιον παίκτη που επιθυμούσε λιγότερο από κάποιον άλλο για να μην έχει αντιδράσεις από τον κόσμο του Παναθηναϊκού π.χ.
Υ.Γ.2. Θεωρώ επίσης ότι ο Γιαννάκης με κάθε κόστος θα επέλεγε αυτούς που ο ίδιος θεωρεί καταλληλότερους για την Εθνική που έχει στο μυαλό του, γεγονός που επιβεβαιώνεται από τη μη συμμετοχή του Κακιούζη στην δεκαοχτάδα φέτος αν και ενδεχομένως θα μπορούσε να ερμηνευτεί και διαφορετικά ο αποκλεισμός αυτός.
Υ.Γ.3. Ευρηματική προσπάθεια
