Εύκολη θεωρή η πρόκριση (ελπίζω μαζί με την μεγάλη γερμανία του ντιρκ, του κρις και των άλλων παιδιών) και από κει και πέρα μιλάμε σε τελείως διαφορετική βάση.

Στο δεύτερο ημίχρονο δεν ήταν άσχημη η Εθνική. Ο Σόφο όντως ήταν τρύπα στην άμυνα αλλά αυτό ήταν αναμενόμενο από τη στιγμή που έπιανε τον Άντερσεν. Να του δώσει χρόνο ήθελε ο Γιαννάκης. Γενικά στα μπακ σκριν το πρόβλημα λέγεται συγκέντρωση και έλλειψη συνεργασίας. Φώτσης και Σόφο είναι εντελώς αφηρημένοι αν και θα πρέπει γενικά να βροντοφωνάζει ο περιφερειακός ότι έρχεται μπακ σκριν. Γενικά τα μπακ σκριν απαιτούν συνεργασία.

Σπανούλης και Φώτσης όντως είναι τα πρώτα βιολιά με τον Λαρισαίο να εκπλήσσει με την ευστοχία του στα τρίποντα.

Για τις μη πάσες των Σπανούλη – Ζήση φταίει και λίγο το ύψος των παικτών καθώς τα μακριά χέρια του Παπαλούκου τον διευκολύνουν πάρα πολύ σε συνδυασμό βέβαια και με την οξυδέρκειά του.

Υ.Γ. Προβληματίζει πάντως η στήριξη του επιθετικού μας παιχνιδιού στα τρίποντα, τα οποία ως γνωστόν δεν μπορούν να μπαίνουν πάντα

Το παιχνίδι της εθνικής τσαπατσούλικο, που λέει και ο Σκουντής, το σώνει η ποιότητα των παικτών. Οταν σφίξουν τα παιχνίδια αργότερα θα υπάρχει πρόβλημα αν συνεχιστεί η ίδια εικόνα.

Ο Βσιλόπουλος δεν δικαιολογεί συμμετοχή στην 12άδα. Συμφωνώ με Πελεκάνο και Περπέρογλου, αλλά στην εθνική από παλαιόθεν δεν παίζουν πάντα αυτοί που πρέπει.

Υπάρχει μια συνολική χαλαρότητα και κούραση την οποία ο Τσαρτσαρής εκφράζει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο. Κάνει οικονομία δυνάμεων ή έχει πρόβλημα με τον ρόλο του;

Πρίντεζης ή Γλυνιαδάκης είναι ένα ερώτημα που η απάντηση του έχει να κάνει με τον τρόπο που θέλει να παίξει η εθνική. Δεν το έχω καταλάβει ακόμα, δεν έχω δει και ολόκληρα τα παιχνίδια.