Μετά από πολύ καιρό μπορώ πλέον να ασχοληθώ απρόσκοπτα με το μπλογκ, λόγω έλευσης του Ιντερνετ! Σαν εκκρεμότητα στο μυαλό μου έχω αφήσει τον σχολιασμό του αποτελέσματος των πλέι-οφ της Α1 ,ειδικά για τους δύο μεγάλους. Άλλωστε το διπολικό σύστημα είναι πλέον γεγονός και θέλοντας ή μη θα επισκιάζει κάθε έκφανση του πρωταθλήματος στο μέλλον (δυστυχώς geof).
Αρχικά να θυμίσω ότι λίγο πριν ξεκινήσουν τα πλέι-οφ έδινα ελάχιστες πιθανότητες στον Ολυμπιακό ειδικά έπειτα από τις άσχημες εμφανίσεις του απέναντι στο Μαρούσι. Το 3-2 πριν ξεκινήσουν τα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό θα αποτελούσε καλό αποτέλεσμα για την ομάδα μου με βάση τα όσα έδειξε στον ημιτελικό.
Όταν όμως ανέλαβε ο Παναγιώτης Γιαννάκης οι φίλοι του Ολυμπιακού προσδοκούσαν μια τουλάχιστον επιτύχια είτε αυτή λεγόταν Κύπελλο είτε Πρωτάθλημα είτε Φαιναλ 4. Τελικά δεν κατάφερε κανέναν στόχο και αυτή η μη επιτυχία του Γιαννάκη θα μειώσει την ανοχή του κόσμου σε ενδεχόμενα μελλοντικά άσχημα αποτελέσματα. Αυτός ήταν ο λόγος που εκτιμούσα ότι δεν θα έπρεπε να αναλάβει πριν τελειώσει η χρονιά ο ομοσπονδιακός τεχνικός.
Ο ομοσπονδιακός τεχνικός πάντως πρέπει να υπογραμμιστεί ότι δεν είχε και την τύχη με το μέρος του. Ο Άρβιντας Μασιγιάουσκας, ένας παίκτης που είχε βασιστεί το πλάνο του παλαιού Ολυμπιακού δεν κατάφερε σε καμία περίπτωση να βοηθήσει στα δύσκολα λόγω τραυματισμών, ενώ ο Σοφοκλής Σχορτσιανίτης δεν κατάφερε να είναι σε κατάλληλη αγωνιστική κατάσταση ώστε να αποτελέσει πολύτιμο όπλο στα χέρια του Γιαννάκη. Χωρίς αυτά τα δύο εργαλεία ο Ολυμπιακός δεν είχε μεγάλη τύχη απέναντι στον Παναθηναϊκό εκτός αν ο Παναθηναϊκός ήταν τόσο κακός ώστε να το δώσει το πρωτάθλημα.
Περνάμε τώρα στην ομάδα του Ζοτς. Ο καλός Παναθηναϊκός θα κέρδιζε με 3-1 περίπου τη φετινή σειρά και δεν θα χρειαζόταν να πάει στο 5ο παιχνίδι. Η μεγάλη όμως αδυναμία του ΠΑΟ στους ψηλούς σε συνδυασμό με τον τρόπο παιχνιδιού της , κατέστησαν την ομάδα μονοδιάστατη. Όλα αυτά με την ταυτόχρονη αδυναμία εύρεσης αποτελεσματικών τρόπων αντιμετώπισης της ζώνης που εφάρμοσε ο Ολυμπιακός , αν και υπήρχαν αρκετά ελεύθερα σουτ, οδήγησαν την σειρά στα 5 παιχνίδια.
Πολύ λόγος έγινε για τη διαιτησία στη σειρά αυτή αλλά θεωρώ ότι δεν επηρέασε το αποτέλεσμα. Αν όπως έλεγαν αρκετοί Ολυμπιακοί ήθελε να είναι καθοριστική ,τότε στο τέταρτο παιχνίδι θα είχαν δώσει το φάουλ στον Μπατιστ, δεν θα έδιναν το φάουλ στον Πρίντεζη και θα έληγαν στα 4 παιχνίδια τα πλέι-οφ. Η διαιτησία πάντως έκανε εν γένει αρκετά λάθη αλλά ως συνήθως δεν ασχολούμαι παραπάνω με την παράμετρο αυτή.
Εκείνο που χαρακτήρισε πάντως τη σειρά των τελικών ήταν τα απαράδεκτα εξωαγωνιστικά γεγονότα. Αρχικά τα επεισόδια που έγιναν και στα δύο γήπεδα με αντιπροσωπευτική περιγραφή τα λεγόμενα του Γιασικεβίτσιους,τα υβριστικά συνθήματα, τα ρατσιστικά συνθήματα….Το χάλι μας το μαύρο.
Το χειρότερο πάντως απ όλα αυτά ήταν η σύνδεση της Εθνικής με τους δύο αιωνίους σύνδεση η οποία σε κάποιο βαθμό είναι δικαιολογημένη από την παρουσία του Γιαννάκη στον πάγκο ΟΣΦΠ και Εθνικής. Από εκεί και πέρα όμως συνέβηκαν τρελά περιστατικά τα οποία μόνο κακό κάνουν στο μπασκετικό κλίμα.
Αρχίζω από κάποια ζητήματα “ηθικής” φύσεως. Πρώτα απ όλα η έλευση του Γιαννάκη στον Ολυμπιακό συνδυάστηκε με άρθρα και φήμες( ; ) ότι από ώρα σε ώρα ο ομοσπονδιακός τεχνικός θα αποτελούσε παρελθόν στη βάση ότι είχε συμφωνήσει με τον κ.Βασιλακόπουλου να μην ασχοληθεί παράλληλα με την ΕΘνική σε ΠΑΟ ή ΟΣΦΠ.
Με άρθρο του ο κ. Συρίγος ανέφερε ότι είχε τονιστεί ρητά το παραπάνω ασυμβίβαστο στον κ. Γιαννάκη. Αν όντως έτσι είχε γίνει και ο Γιαννάκης δεν έφευγε, θα έπρεπε να έχει το θάρρος η ομοσπονδία να πει ότι για τον ασυμβίβαστο λόγο ο Παναγιώτης Γιαννάκης δεν μπορεί να συνεχίσει στον πάγκο της ΕΘνικής. Πολύ απλά και ξάστερα.(Θυμίζω σχετικό άρθρο)
Αντ αυτού η ομοσπονδία έψαχνε να βρει αντικαταστάτη και περίμενε να αποχωρήσει από μόνος του ο Π. Γιαννάκης κάτι που δεν έγινε. Κάποια στιγμή που ο επικρατέστερος για διάδοχος Φώτης Κατσικάρης δεν γινόταν δυνατό να αντικαταστήσει τον Γιαννάκη άρχισαν να πέφτουν οι τόνοι αφού όμως κυκλοφορούσε στον τύπο αλλά και στην Ελληνική τηλεόραση η βεβαιότητα ότι ο Π.Γιαννάκης θα αποτελέσει παρελθόν. Πώς αλλιώς να σχολιάσει κάποιος το γκάλοπ της Ελληνικής τηλεόρασης για τον επιθυμητό διάδοχο του Γιαννάκη στην ΕΘνική!
Τα παραπάνω είναι τουλάχιστον φαιδρά και δυστυχώς έγιναν υπό την ανοχή της ομοσπονδίας μπάσκετ, εκτός αν καταδίκασε τα γκάλοπ και δεν το πήρα χαμπάρι. Αν έγινε αυτό τότε ζητάω συγγνώμη….
Όσον αφορά στον Γιαννάκη στην όλη ιστορία “φταίει” και αυτός αν είχε δώσει τον λόγο του για το ασυμβίβαστο. Είναι κάτι που δεν το γνωρίζω αλλά αν έχει υποπέσει στο φάουλ αυτό βγάλτε τον στη σέντρα υπεύθυνοι της ομοσπονδίας.
Πριν φτάσουμε στους τελικούς των πλει οφ ο ομοσπονδιακός προπονητής είχε αρχίσει να διαμαρτύρεται για τη διαιτησία από τα παιχνίδια κόντρα στο Μαρούσι.
Είναι αυταπόδεικτο γεγονός ότι ο ομοσπονδιακός στη σειρά των τελικών διαμαρτυρόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Αν συγκριθεί δε με τις διαμαρτυρίες του στα παιχνίδια της Εθνικής δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης. Ο λόγος των πολύ μεγαλύτερων διαμαρτυριών του στα παιχνίδια του Ολυμπιακού κατά την εκτίμησή μου είναι εύλογος με όρους αποτελεσματικότητας και νομίζω ότι εναρμονίζεται με το συνολικο αγωνιστικό προφίλ του Παναγιώτη Γιαννάκη.
Κάποιοι (βάζω και τον εαυτό μου μέσα, Αρειανοί, τους Παναθηναϊκοί) πανηγυρίζαμε όταν εκμαίευε τα επιθετικά φάουλ ο Γιαννάκης ξεγελώντας τους διαιτητές. Όταν όμως κάνει ότι είναι δυνατό σαν προπονητής προκειμένου να πάρει σφυρίγματα υπερ της ομάδας του, κατακρίνεται από αυτούς που τον επιδοκίμαζαν σε αντίστοιχες πρακτικές.
Με τα παραπάνω δεν επικροτώ την στάση του ομοσπονδιακού στη σειρά των πλέι-οφ. Απλά δεν μπορώ να ακούω κάποιους να τον βρίζουν επειδή πέφτουν από τα σύννεφα με την συμπεριφορά του και με τις υπερβολικές πολλές φορές προσπάθειες να πιέσει τους διαιτητές.
Ο Ζοτς πάντως σε γενικές γραμμές έδειξε πολύ καλύτερο επίπεδο, αλλά ακόμη περιμένω να κάνει και πράξη τα λεγόμενά του περί αποχώρησης από το γήπεδο όταν συμβαίνουν τα συνηθισμένα καφριλίκια. Μια τέτοια κίνηση συνιστά υπέρβαση που κανένας προπονητής δεν μπορεί να την κάνει στο πλαίσιο του επαγγελματικού αθλητισμού.
Για τους αδερφούς Γιαννακόπουλους έχω αναφερθεί και στο παρελθόν για την στάση τους κατά την διάρκεια των πλέι – οφ, στάση που θεωρώ απαράδεκτη σε όλα τα επίπεδα. Δεν αντιλέγει κανείς ότι έχουν προσφέρει και προσφέρουν στο άθλημα. Όμως ο οπαδισμός που τους διακατέχει και η άσβεστη δίψα για νίκη τους οδηγεί σε δηλώσεις και πράξεις που μόνο κακό κάνουν στο άθλημα του μπάσκετ. Θέλω να θυμίσω ότι επί προεδρίας τους ο Νίκος Γκάλης σταμάτησε το μπάσκετ, ενώ θεωρώ απαράδεκτο να βάζεις τη μουσική του καραγκιόζη στο γήπεδο αφού προηγουμένως έχεις χαρακτηρίσει όπως έχεις χαρακτηρίσει άλλον έναν παίκτη ο οποίος έχει προσφέρει πάρα πολλά στο χώρο του μπάσκετ. Αναφορικά με τους αδερφούς Γιαννακόπουλους και τους αδερφούς Αγγελόπουλους, η παρέμβαση των τελευταίων στα επεισόδια στο Σ.Ε.Φ. ήταν σε κόσμιο και αξιοπρεπές επίπεδο….
Για άλλη μια φορά θα τονίσω ότι δεν είμαι γενικά από τους υποστηρικτές του Γιαννάκη και να το πω κομψά ο πάντα διπλωματικός και δημοσιοσχετίστικος τρόπος που μιλάει δεν μου αρέσει. Γενικά δεν τον πάω τον κ. Γιαννάκη. Αυτό όμως είναι διαφορετικό από το να ισχυρίζομαι ότι θα πρέπει να φύγει από την εθνική επειδή βρίσκεται στον πάγκο του Ολυμπιακού.
Όπως αποδεικνύεται κανένα πρόβλημα δεν έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στους παίκτες των δύο ομάδων ενώ και οι παίκτες του ΠΑΟ δεν φαίνεται να έχουν κανένα πρόβλημα με τον προπονητή του Ολυμπιακού(βλέπε και εδώ). Η διαφήμιση του ασυμβίβαστου από φήμες, διαρροές, άρθρα….έδωσε μια νίκη στον οπαδισμό και πλέον η κοινή γνώμη επιθυμεί την απομάκρυνση του Γιαννάκη από την εθνική όχι σε αγωνιστική βάση αλλά στη βάση του οπαδισμού.
Αν γινόταν στη βάση ότι αυτό που παίζει η Εθνική δεν είναι μπάσκετ αλλά ψυχοπλάκωμα θα ψήφιζα με τα 2 χέρια να έφευγε ο Γιαννάκης προκειμένου να βελτιωθεί η εικόνα της Εθνικής. Αν όμως ισχυρίζεται η πλειοψηφία (41% να μείνει – βλέπε το γκάλοπ στο http://www.basketblog.gr/ ) ότι επειδή είναι στον Ολυμπιακό δεν μπορεί να είναι στην Εθνική τότε λυπάμαι δεν θα πάρω και ειλικρινά το λέω δεν έχω κανένα πρόβλημα να διαδεχόταν ο Ομπράντοβιτς στην Εθνική τον Γιαννάκη. Πάλι με τα δύο χέρια θα τον υποστήριζα.
Αυτά εν ολίγοις για κάποια θεματάκια εξωαγωνιστικής φύσεως κυρίως.
Τις επόμενες ημέρες όπου έχουμε Ακρόπολις θα γίνει σχολιασμός εκτεταμένος για συνδικαλιστικά θέματα και για τους Συρίγο – Παπαδογιάννη. Ειδικά για την επιλεκτικότητα των αναφορών του κυρίου Συρίγου νομίζω ότι θα έχουμε να πούμε αρκετά.
