Μπάτζετ Γαλλικών ομάδων μπάσκετ

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο γράφτηκε στο ballineurope αναφορικά με τα μπάτζετ των Γαλλικών ομάδων μπάσκετ.Στην πρώτη στήλη βλέπουμε τα συνολικά έξοδα των ομαδων, ενώ στη δεύτερη βλέπουμε προσεγγιστικά τα χρήματα που αφορούν τους μισθούς παικτών σύμφωνα με τον κανόνα του 1/3 που αναφέρεται στο άρθρο. Τα ερωτήματα που προκύπτουν από τον παρακάτω πίνακα είναι πολλά και εύλογα ειδικά αν κάνουμε σύγκριση με τα δικά μας δεδομένα και με τις δικές μας μεγάλες ομάδες.

Ομάδα	Συνολικά Έξοδα	Έξοδα για μισθούς (κανόνας 1/3)
Le Mans	5,63	1,88
Nancy	4,98	1,66
ASVEL	4,97	1,66
JDA Dijon	4,67	1,56
Orléans	4,35	1,45
Chorale de Roanne	4,32	1,44
Pau-Orthez	4,25	1,42
Cholet	4,01	1,34
Chalon-sur-Saone	3,94	1,31
Gravelines	3,70	1,23
Strasbourg	3,60	1,20
Hyères-Toulon	2,72	0,91
Vichy	2,67	0,89
Le Havre	2,51	0,84
Besançon	2,40	0,80
Rouen	2,28	0,76

Μέλλον Ευρώπης – ΝΒΑ.

Το καλοκαίρι το φετινό δεν είναι ένα κοινό καλοκαίρι όσον αφορά τις σχέσεις Ευρωπαϊκού μπάσκετ και ΝΒΑ. Κάποιες γενικότερες οικονομικές παράμετροι έχουν αρχίσει να διαφοροποιούν λιγάκι το σκηνικό ανάμεσα στους δύο κόσμους.

Αρχικά πρέπει να επισημάνουμε ότι τον δρόμο από το ΝΒΑ στην Ευρώπη μέχρι τώρα έχουν ακολουθήσει αρκετοί παίκτες όπως: Μπρέζετς, Κρστιτς, Ναβάρο, Νάχμπαρ, Ντελφίνο, Τσίλντρες και “Τζένινγκς”.

Ο τελευταίος βέβαια δεν ήρθε από το ΝΒΑ αλλά από την Αμερική και είναι διαφορετική περίπτωση από τους άλλους. Οι 5 Ευρωπαίοι που επέστρεψαν ήταν παίκτες όχι σταρ αλλά σίγουρα όχι και οι τελευταίοι παίκτες του πάγκου των ομάδων τους.

Ο Τσίλντρες αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση από τους άλλους για τον λόγο ότι ήρθε σε εξαιρετική ηλικία και ήταν σε εκείνη την κατηγορία παικτών που θα μπορούσε να εξελιχθεί στο μέλλον σε All Star παίκτη.

Το ερώτημα που τίθεται από πολύ κόσμο πλέον είναι αν η φυγή όλων αυτών των παικτών από το ΝΒΑ και ο ερχομός τους στην Ευρώπη συνιστά αλλαγή στις ισορροπίες των δύο μπασκετικών κόσμων;

Το ερώτημα αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί καταφατικά ακόμη αλλά πλέον έχουν αρχίσει να φαίνονται στον ορίζοντα κάποια σημάδια που ίσως μας κάνουν στο μέλλον να απαντήσουμε καταφατικά στην παραπάνω ερώτηση. Το κυρίαρχο σημάδι ήταν σίγουρα ο Τσίλντρες καθώς και κάποιες δηλώσεις σταρ του ΝΒΑ που δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να αγωνιστούν στο μέλλον στην Ευρώπη.

Ο Τσίλντρες σόκαρε το ΝΒΑ καθώς δεν περίμενε κανείς ότι σε αυτήν την ηλικία θα μπορούσε να φύγει από την Αμερική. Άλλωστε η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών (μη αμερικανών) που αγωνίζονται στο ΝΒΑ πάντα έχουν το ΝΒΑ στην κορυφή των στόχων τους και κανένα Ευρωπαϊκό μπάσκετ δεν υπάρχει στο μυαλό τους. Αντίθετα οι Ευρωπαίοι παίκτες δεν έχουν ενδοιασμό να αφήσουν το ΝΒΑ για την Ευρώπη καθώς στο μυαλό τους δεν υπάρχει μόνο το ΝΒΑ αλλά και το Ευρωπαϊκό μπάσκετ το οποίο κάποιοι το εκτιμούν ακόμη περισσότερο έπειτα από το πέρασμά τους στο ΝΒΑ (Γιασικεβίτσιους, Μάτσας και Ναβάρο)

Ο Τσίλντρες έδειξε έναν άλλο δρόμο τον οποίο ενδέχεται να ακολουθήσουν και άλλοι Αμερικανοί παίκτες στο μέλλον ειδικά αν το € συνεχίζει να καλπάζει σε σχέση με το $ και η φορολογία στις Η.Π.Α. παραμείνει στα υψηλά επίπεδα που βρίσκεται. Αν επίσης η Ευρωλίγκα επιτρέψει και στους Ρώσους να έχουν και καμιά ομάδα παραπάνω τότε προβλέπεται να πέσουν τεράστια ποσά τα οποία ήδη έχουν αρχίσει να ρίχνονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Μια άλλη παράμετρος η οποία παίζει ρόλο είναι οι κανονισμοί του ΝΒΑ περι salary cap, κανονισμοί οι οποίοι ναι μεν δημιουργούν το πλαίσιο ίσων ευκαιριών στις ομάδες παρέα με το ντραφτ, αλλά από την άλλη πλευρά δεν καθιστούν ευέλικτες τις ομάδες όσον αφορά τους μισθούς των παικτών. Αυτή η έλλειψη ευελιξίας σε συνδυασμό και με την έλλειψη πρόβλεψης από το ΝΒΑ της οικονομικής δυνατότητας των Ευρωπαϊκών ομάδων να χτυπήσουν παίκτες του ΝΒΑ( δεν μπορούν να ισοφαρίσουν τις προτάσεις των Ευρωπαίων για τους παίκτες που είναι“restricted Free Agent”) συντελούν στην αύξηση των πιθανοτήτων αλλαγής των ισορροπιών των δύο κόσμων. Σχετικό παράδειγμα των παραπάνω αποτελεί το ποστ αυτό

Πριν 10 περίπου μήνες είχαμε γράψει το ποστ αυτό το οποίο πραγματευόταν μια δήλωση του Μαουρίτσιο Τζεραρντίνι(γενικός διευθυντής των Τορόντο Ράπτορς και πρώην της Μπενετον Τρεβίζο): “Κανείς δεν περίμενε ότι η Ευρώπη θα γίνει τόσο ποιοτική τα τελευταία 2-3 χρόνια. Πιστεύω ότι οι ομάδες του ΝΒΑ θα πρέπει να καταλάβουν ότι οι ευρωπαϊκές ομάδες μπορούν να βάλουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων κάποια καλά συμβόλαια. Κάτι τέτοιο πριν από μερικά χρόνια δεν μπορούσαν καν να το σκεφτούν, όμως ποτέ δεν θα υπάρξουν αρκετά χρήματα, τόσα ώστε να δελεάσουν πραγματικούς σούπερ σταρ να παίξουν στην Ευρώπη. Για έναν μέτριο παίκτη όμως, αν έχει μια πραγματική προσφορά από την Ευρώπη είναι κάτι που δεν πρέπει να υποτιμήσεις. Πρέπει να σεβαστείς την ανάπτυξη του μπάσκετ στην Ευρώπη, γιατί οι άνθρωποι αγαπούν το μπάσκετ και συνεχώς βελτιώνονται”.

Σίγουρα έπειτα από 10 μήνες οι δηλώσεις ενός ανθρώπου που είναι γνώστης και των δύο χώρων είναι και πάλι επίκαιρες και προσφέρονται για σχολιασμό. Η δική μου αίσθηση, όταν μιλάμε για ισοτιμίες για αίσθηση πρέπει να κάνουμε λόγο, είναι ότι όντως οι μεγάλοι σταρ οι οποίοι βρίσκονται στα ώριμα χρόνια τους δύσκολα θα περάσουν στο άμεσο μέλλον στην Ευρώπη να παίξουν μπάσκετ. Όμως οι μεγάλοι σε ηλικία σταρ, οι εντυπωσιακοί 18αρηδες αν ειδικά πιάσει στη Ρόμα ο πιτσιρικάς καθώς και κάποιοι αρκετά καλοί παίκτες(όχι σταρ) οι οποίοι είναι εγκλωβισμένοι από το σάλαρι καπ, θα σκεφτούν πολύ σοβαρά τον ερχομό τους στην Ευρώπη των χρημάτων.

Οι δύο κόσμοι όμως απέχουν ακόμη αρκετά αφού αν τους δούμε συνολικά το ΝΒΑ είναι ένας απίστευτος οργανισμός με τεράστια εσοδα, ενώ η Ευρωλίγκα απέχει ακόμη έτη φωτός από το ΝΒΑ τόσο σε οικονομικούς όρους όσο και σε όρους μάρκετινγκ. Βεβαια στο μάρκετινγκ γίνονται σημαντικά βήματα από την Ευρωλίγκα, όμως ακόμη το ΝΒΑ είναι ασυναγώνιστο όπως το brand name που έχει δημιουργήσει πολύ δύσκολα θα μπορέσει το Ευρωπαϊκό μπάσκετ να αποκτήσει στο προσεχές μέλλον.

Αναμένονται πάντως με μεγάλο ενδιαφέρον οι εξελίξεις στους δύο κόσμους και ένα πράγμα που με παραξένεψε είναι ότι σε γκάλοπ στις Η.Π.Α. οι περισσότεροι ήταν υπερ της φυγής του Τσίλντρες. Ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Μάνου Μανουσέλη στο draft express.

Αλήθεια ποια πιστεύετε ότι θα είναι η μελλοντική εξέλιξη στην σχέση του ΝΒΑ και του Ευρωπαϊκού μπάσκετ;

Παρουσίαση Josh Childress!

Ας δούμε κάποιες φωτογραφίες από την παρουσίαση του Josh Childress που έστειλε ο “Σάκης Τζαλαλής”.Νομίζω αξίζει τον κόπο όπως και κάποια βιντεάκια με φάσεις του Τζος:

Η Ρόμα εντυπωσιαζει στις μεταγραφές

Πολλές Ευρωπαϊκές ομάδες έχουν κάνει μέχρι τώρα εντυπωσιακές μεταγραφές με τη Ρόμα να εντυπωσιάζει. Η Ιταλική ομάδα έχει βάλει πολύ ψηλά φέτος τον πήχη με τις μεταγραφές που έχει κάνει.

Πρώτα απ όλα πήρε τον Σάνι Μπετσίροβιτς, έναν παίκτη που όλοι γνωρίζουμε από τη θητεία του στον Παναθηναϊκό, ενώ κράτησε και τον Τζάαμπερ (παίζεται η παραμονή του τελικά), ο οποίος αναμένεται να κάνει πολύ καλή χρονιά φέτος. Στα γκαρντ απέκτησε το παιδί φαινόμενο που ακούει στο όνομα Μπράντον Τζένιγκς ο οποίος ήρθε για ένα χρόνο μέχρι να μπορέσει να πάρει μέρος στο ντραφτ. Με άλλα λόγια επέλεξε Ευρώπη για ένα χρόνο παρά κολλέγιο. Ας δούμε ένα βιντεάκι του πιτσιρικά:

Η Ρόμα επίσης απέκτησε τον PRIMOZ BREZEC από το ΝΒΑ, μια μεταγραφή η οποία έκανε αίσθηση και αναμένεται να της δώσει μεγάλο πλεονέκτημα κάτω από τα καλάθια αφού ψηλοί με τα προσόντα του Μπρέζετς στην Ευρώπη υπάρχουν ελάχιστοι.

Νομίζω ότι η Ιταλική ομάδα θα είναι πολύ επικίνδυνη τη χρονιά που έρχεται και σίγουρα θα αποτελέσει το επίκεντρο ενδιαφέροντος για πολλούς μπασκετικούς τόσο για τις συνολικές μεταγραφές της όσο και για το πείραμα με τον θαυματουργό Τζένινγκς.

Για τους φίλους του στοιχήματος η απόδοση 4,5 για να πάρει την πρωτιά στον όμιλο δεν είναι άσχημη. Βρίσκεται βέβαια σε δύσκολο όμιλο αλλά θεωρώ ότι η απόδοση αξίζει

Να υπενθυμίσω ότι η Ρόμα μέχρι αυτή τη στιγμή έχει το εξής: J. Giachetti , Tonolli, Fucka, R. Gabini , R. De La Fuente, J. Stefansson (συμπάθειά μου) , Hutson, A. Ray, B. Jennings, I. Jaaber, P. Brezec, Sani Becirovic,Gigli. Νομίζω ότι το ρόστερ της είναι με μια λέξη πλούσιο. Με τις τελευταίες μεταγραφές των Χάτσον, Γκίγκλι νομίζω ότι το ροστερ της είναι ικανό να οδηγήσει τη Ρόμα στο Φ 4.

Υ.Γ. Η Ευρωλίγκα αναμένεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον φέτος: ΤΣΣΚΑ, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Ρόμα, Σιένα (ανταγωνιστική), Ταου, Μπανταλόνα,Τούρκικες… Μια ερώτηση προς Μπερτομέου: γιατί δεν παίζει η Κίμκι και η Ντιναμό στην Ευρωλίγκα;

Ο Josh Childress στον Ολυμπιακό;

Σύμφωνα με άρθρα σε διαδικτυακά site ο Josh Childress ( το 2004 είχε: επιτόπιο άλμα 73εκ, με βήμα 91 εκ. , άνοιγμα χεριών 2,16 και ύψος με σηκωμένο χέρι 2,71μ.) βρίσκεται στην Ελλάδα και συζητάει με τον Ολυμπιακό το ενδεχόμενο συνεργασίας τους. Αν πραγματοποιηθεί η συγκεκριμένη μεταγραφή από τον Ολυμπιακό θα μιλάμε για βόμβα μεγατόνων καθώς δεν έρχονται κάθε ημέρα στην Ευρώπη παίκτες της αξίας του Childress και σε αυτήν την ηλικία.

Τo άρθρo που διάβασα για το θέμα είναι αυτό

Υ.Γ.1. Φοβάμαι πάντως ότι ένας από τους Βασιλόπουλο, Πελεκάνο(ο πιθανοτερος) θα “θυσιαστεί” αν έρθει ο παιχταράς αυτός! Οψόμεθα

Σχολιασμός ομίλων

Είχαμε γράψει προ ημερών ένα σχόλιο για τους ομίλους του Ολυμπιακού τουρνουά το οποίο ξεκίναγε από τη λανθασμένη βάση στηριζόμενο σε λανθασμένο άρθρο. Δεν πειράζει, ας ασχοληθούμε με τους πραγματικούς ομίλους της Ολυμπιάδας, η οποία αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον και κυρίως μεγάλο μπασκετικό ενδιαφέρον.

Οι δύο όμιλοι του Ολυμπιακού τουρνουά μπάσκετ (πρόγραμμα των αγώνων) είναι οι ακόλουθοι:

1ος όμιλος: Αργεντινή, Αυστραλία, Ιράν Λιθουανία, Ρωσία , Κροατία
2ος όμιλος: Ανγκόλα, Κίνα, Ισπανία, ΗΠΑ, Ελλάδα, Γερμανία

Επιθυμούσα να κληρωθούμε στον 2ο όμιλο καθώς θεωρώ ότι η το να μπούμε στους 4 στον συγκεκριμένο όμιλο θα είναι πιο εύκολο σε σχέση με τον πρώτο όμιλο. Επίσης στο κρίσιμο χιαστί θα αποφύγουμε Η.Π.Α. και Ισπανία, ενώ θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την ΕΘνική μας κόντρα σε Η.Π.Α. και Ισπανία!

Στο χιαστί από εκεί και πέρα όλα γίνονται και με όποια ομάδα και να αγωνιστούμε από τον πρώτο όμιλο μπορεί κάλλιστα να αποκλειστούμε αλλά και να περάσουμε. Γενικά δεν θέλω Λιθουανούς απέναντί μας, ενώ και οι Ρώσοι στο Ευρωμπάσκετ μας είχαν εγκλωβίσει. Θα μου πει κάποιος προτιμάς Αργεντίνους από τους άλλους δύο; Όσο παράδοξο και αν ακούγεται από Ρωσία, Λιθουανία και Αργεντινή προτιμάω τους τελευταίους για τον πρόσθετο λόγο ότι θα είμαστε αουτσάιντερ στο παιχνίδι αυτό και το γεγονός αυτό ίσως απελευθερώσει τους αγχωμένους παίκτες μας.

Με την παραπάνω αναφορά νομίζω όμως ότι εντασσομαι σε εκείνο το γκρουπ που εστιάζει την προσοχή του στο αποτέλεσμα και μόνο και δεν κοιτάει το ωραίο ταξίδι που θα πραγματοποιήσει η Εθνική μας ομάδα στο Πεκίνο.

Μια Εθνική ομάδα η οποία είναι βγαλμένη από τα όνειρα των μπασκετόφιλων δείχνοντας έτοιμη να ξαναφέρει πολλά παιδιά στα ανοιχτά γήπεδα του μπάσκετ για τα περιβόητα μονά που τόσο έχουμε αγαπήσει από την εποχή του Γκάλη και έπειτα.

Ακόμη και αν χάσουμε στο χιαστί θεωρώ ότι θα απολαύσουμε μπάσκετ φέτος από την Εθνική μας ομάδα και ειλικρινά μου έχει λείψει το καλό μπάσκετ.

Τέλος αποτελεί ευκαιρία η Εθνική Ελλάδος να καθιερώσει ένα στυλ μπάσκετ που θα συζητιέται σε όλο τον κόσμο και θα έχει σαν σημείο αναφοράς την ομάδα μας. Η άμυνα σε όλο το γήπεδο, οι παγίδες, το ζον πρες και το εξοντωτικό κυνήγι σε κάθε τετραγωνικό του γηπέδου μπορεί να καταστήσουν την Εθνική σημείο αναφοράς για πολλά χρόνια ακόμα. Αντι για το UCLA θα λέμε π.χ. το ζον πρες αλα Ελλάδα….

Y.Γ. Οι ώρες αγώνων αν ισχύει ότι έχουμε 5 ώρες διαφορά από το Πεκίνο θα είναι πρωινές και μεσημεριανές κυρίως για την ομάδα μας και η κρίσιμη ημέρα του προημιτελικού θα είναι η Τετάρτη 20 Αυγούστου. Μειονέκτημα αποτελεί το γεγονός ότι τα παιχνίδια χωρίς αύριο με Κίνα και Αγκόλα είναι στο τέλος των ομίλων (4η και 5η αγωνιστική). Η Ελλάδα θα ανετιμετωπίσει διαδοχικά: Ισπανία, Γερμανία, Η.Π.Α., Αγκόλα και Κίνα

Συρίγος – Προολυμπιακό και παρελθοντικά άρθρα.

Με αφορμή το άρθρο του κ. Συρίγου θα ήθελα να τοποθετηθώ. Τις αγωνιστικές μου κρίσεις για την φετινή Εθνική μπάσκετ τις έχω ήδη εκθέσει. Ας επικεντρωθούμε λίγο στις παρελθοντικές αναφορές που κάνει ο κύριος Συρίγος στο χθεσινό του άρθρο.

Φωτογραφία από το http://dafnomili.wordpress.com/

Κατ αρχήν μας αναφέρει ότι ο Παπαδόπουλος εμπνεύστηκε την ανακοίνωση και υποχρέωσε τους άλλους διεθνείς να την υιοθετήσουν, χάρη μιας αμφιλεγόμενης ενότητας. Καλό είναι να μας πει και ποιούς διεθνείς υποχρέωσε να την υιοθετήσουν γιατί μια τέτοια κατηγορία είναι πολύ βαριά. Εϊναι διαφορετικό να αναφέρεται ότι μετάνιωσε κάποιος παίκτης που συμμετείχε σε μια κοινή ανακοίνωση και διαφορετικό να λέγεται ότι ο Λάζαρος Παπαδόπουλος υποχρέωσε άλλους 11 να υπογράψουν. Βαρείς χαρακτηρισμοί, αόριστοι (όλους τους παίκτες άραγε;)…

Αναφέρει επίσης ο κ. Συρίγος τα εξής: “…είχα επισημάνει ότι ο Παπαδόπουλος ήταν η αχίλλειος πτέρνα της Εθνικής επειδή με τις αθλητικές και τεχνικές του αδυναμίες υποχρέωνε την ομάδα σ’ έναν τρόπο παιχνιδιού ο οποίος δεν της ταίριαζε, με αποτέλεσμα να καθίσταται ευάλωτη και αναποτελεσματική.”

Θεωρώ από ένα δημοσιογράφο της εμπειρίας του κ. Συρίγου το παραπάνω χωρίο τουλάχιστον άστοχο για τον εξής συγκεκριμένο λόγο: σε μια ομάδα 12 ατόμων ακόμη και αν ένας παίκτης σέρνεται δεν ευθύνεται ο παίκτης που αγωνίζεται αλλά ο προπονητής του που τον εμπιστεύεται. Τελεία και παύλα. Δηλαδή στο αθλητικό τμήμα μιας εφημερίδας αν κάποιος δημοσιογράφος προβαίνει σε παραλείψεις στο ρεπορταζ συνεχόμενες, αδιάκριτες ερωτήσεις στις συνεντεύξεις του θα φταίει ο ίδιος αν συνεχίζει να αρθρογραφεί για μεγάλο διάστημα;

Νομίζω ότι η απάντηση στην παραπάνω ερώτηση είναι προφανής. Διάβαζα τις προάλλες στο αξιόλογο ageofbasketball

το ακόλουθο κείμενο:

Ξεκινώ από την «Ελευθεροτυπία». Στο ανυπόγραφο άρθρο αποχώρησης του Λάζαρου από την εθνική, διαβάζουμε: «πήρε παραπάνω από 8 μήνες στον Λ. Παπαδόπουλο για ν’ αποφασίσει την αποχώρησή του από την εθνική ομάδα μπάσκετ […]. Ως υπεύθυνους γι’ αυτήν την απόφαση, που “τόσο μεγάλη πίκρα” του προκάλεσε, κατήγγειλε τον ουσιαστικό ηγέτη της ελληνικής ομοσπονδίας μπάσκετ, Γ. Βασιλακόπουλο, και τον άμισθο υπεύθυνο Τύπου της ομάδας, Φίλ. Συρίγο, που όμως παραιτήθηκε πριν από το περασμένο Ευρωπαϊκό!

Ο Παπαδόπουλος ήταν ο χειρότερος παίκτης της Εθνικής πέρσι στην Ισπανία και αμέσως μετά τη λήξη του φετινού πρωταθλήματος, η Ρεάλ ανακοίνωσε τη διακοπή της μεταξύ τους συνεργασίας. […]».

Αλήθεια είχε ανακοινωθεί τον Ιούνιο από την Ρεάλ η διακοπή της συνεργασίας του Λάζου με την ομάδα της Μαδρίτης; Αν δεν ισχύει το παραπάνω ποιός ευθύνεται για το ανυπόγραφο άρθρο; Αυτός που το έγραψε, αυτός που το ενέκρινε τι ενέργειες έκανε για το ατυχές εκείνο κείμενο;

Θα ήθελα επίσης να ασχοληθώ με τις αναφορές του κ. Συρίγου περί “άμμισθης θέσης του εκπροσώπου τύπου της ομάδας ” . Η διαφήμιση που ελάμβανε ο κ.Συρίγος από τη συνεχή παρουσία του δίπλα στους αληθινούς πρωταγωνιστές είναι ανεκτίμητης αξίας και τον διατηρούσε στο προσκήνιο τόσο της δημοσιότητας όσο και στο επίκεντρο των μπασκετικών πραγμάτων. Σε όρους επίσης δημοσιογραφίας ο κύριος Συρίγος είχε τη δυνατότητα της μεγαλύτερης δυνατής πληροφόρησης κατα τη διάρκεια της παραμονής του στην θέση του εκπροσωπου τύπου της Εθνικής. Άρα χρωστάει  στην Εθνική μπάσκετ και δεν του χρωστάει κανένας.

Θέλω να επισημάνω ότι έπειτα από το τουρνουά στο Στρασβούργο ο κ. Συρίγος είχε γράψει μεταξύ πολλών άλλων τεχνικών αναλύσεων το εξής:

“Ομως, ό,τι και αν γίνει, οι ψηλοί θα είναι έτσι κι αλλιώς η «αχίλλειος πτέρνα» της ομάδας.” και δεν είχε γράψει ότι μόνο ο Παπαδόπουλος ήταν η αχίλλειος πτέρνα της ομάδας. Πρόκειται για τεράστια διαφορά την οποία μάλλον ξέχασε ο κύριος Συρίγος, ο οποίος είχε την απαίτηση ο κ.Γιαννάκης να μην στηρίξει τους παίκτες του (που είχαν όλοι υπογράψει την ανακοίνωση), αλλά να στηρίξει τον κ. Συρίγο. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο ομοσπονδιακός είχε δηλώσει το χλιαρότατο κατ εμε “Έχω εμπιστοσύνη στους παίκτες μου”.

Στην συνέχεια και αφού έχει στοχοποιήσει πρώτα τον Λάζαρο Παπαδόπουλο κάνει την αναφορά του στον Παναγιώτη Γιαννάκη και τις προπονητικές του αστοχίες. Θα ήταν λογικοφανής η κριτική του αυτή αν δεν υπήρχε η προηγούμενη στοχοποίηση του Λάζου.

Συμφωνώ στο ότι το δόγμα Γιαννάκη είναι: “Ο Γιαννάκης πιστεύει όχι τόσο στον Λάζαρο όσο στον παίκτη-σημείο αναφοράς για την ομάδα του κάτω από το ξένο καλάθι …”

Γενικά μετά το Προολυμπιακό θα γίνουν αρκετές αναφορές σε θέματα που έχουν να κάνουν με την ΕΘνική και τη δημοσιογραφία από πέρισυ μέχρι και σήμερα. Το υλικό που έχω μαζέψει γρήγορα αγγίζει τις 50 σελίδες γεμάτη αντιφάσεις, παράδοξα……..

Μικρά μπασκετικά νέα – Ισπανική ψηφοφορία

Λίγες ώρες πριν ξεκινήσει ο κρίσιμος αγώνας της Εθνικής κόντρα στην Ν.Ζηλανδία θέλω να σχολιάσω σε ρυθμό σπριντ κάποια μπασκετικά νέα:

• 30 εκατομμύρια ευρώ για 3 χρόνια; Ναι αυτό το ποσό ακούστηκε ότι θα πάρει ο Ντελφίνο προκειμένου να αγωνιστεί στην Κίμκι σύμφωνα με το άρθρο. Αν δεν έχει γίνει τυπογραφικό λάθος πρόκειται για ασύλληπτο νούμερο
• Δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα στην Βαλένθια. Όταν ο πρόεδρός σου δηλώνει αυτά τότε δεν βλέπω να είναι εύκολη η χρονιά για τον Φώτη Κατσικάρη. Δεν νομίζω ότι ήταν διπλωματικός ο Γιορέντε
• Σε ψηφοφορία που έγινε στην Ισπανία αναφορικά με τους καλύτερους παίκτες που έχουν αγωνιστεί στο Ισπανικό Πρωτάθλημα προέκυψαν οι καλύτερες πεντάδες ανα δεκαετία όπου μπορείτε να τις δείτε στον σύνδεσμο αυτό

Πεντάδα δεκαετίας 1980: Επιφάνιο, Φ. Μαρτίν, Νόρις, Πέτροβιτς, Σολοθάμπαλ

Άρβιντας Σαμπόνις

Πεντάδα δεκαετίας 1990: Σαμπόνις, Βιγιακάμπα, Κρέους, Ερέρος, Μποντιρόγκα

Πεντάδα δεκαετίας 2000: Γκαζόλ, Φερνάντεθ, Φ. Ρέγες, Καλντερόν, Ναβάρο

Ποια θα επιλέγατε αν και αυτή του 1990 είναι λίγο αντιεμπορική!!

Εύκολα τη Βραζιλία η Εθνική!

Δεν είδα όλο το παιχνίδι λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. 4 λεπτά πριν λήξει το ημίχρονο ξεκίνησα να βλέπω το παιχνίδι και θα πω λίγα πραγματάκια γι αυτό. Η τριάδα του Παναθηναϊκού βγάζει φωτιές γενικά με τους Σπανούλη, Φώτση να βρίσκονται σε δαιμονιώδη κατάσταση.

Γενικά το αγωνιστικό στυλ που βλέπω από την Εθνική νομίζω ότι ταιριάζει στην συντριπτική πλειοψηφία των παικτών της, οι οποίοι δείχνουν ότι χαίρονται το παιχνίδι, έχουν μεγάλη διάθεση. Γενικά η ΕΘνική αποπνέει μια μπασκετική υγεία που αν συνεχιστεί δεν με νοιάζει και να μην πετύχει (στην Ολυμπιάδα πάντα!) μια διάκριση σε όρους αποτελέσματος.

Υ.Γ. 1. Διάβασα εν τάχει τη συνέντευξη του Κακιούζη στο All Star Basket και θα την ξαναδιαβάσω και αύριο με μεγαλύτερη λεπτομέρεια και εκείνο που θα ήθελα να πω με διπλωματικό τρόπο είναι ότι ο τίτλος του άρθρου είναι επιεικώς ατυχής.

Υ.Γ.2. Μιλώντας μπασκετικά θεωρείτε ότι η ζώνη σκοτώνει το θέαμα σε ένα παιχνίδι μπάσκετ;

Αποχώρηση Κακιούζη

Για τον Μιχάλη Κακιούζη είχα αναφέρει σε πρόσφατο μήνυμα μια απάντησή του σε ερώτηση δημοσιογράφου έπειτα απ΄οτο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας η οποία τουλάχιστον με ενόχλησε:

Κακιούζης - Γιαννάκης με το Κύπελλο

“…..Μας είπαν ότι δεν σκεφτόμασταν τους αγώνες. Τρέχαμε στο βουνό, δηλαδή, και με τους σφυγμούς να χτυπάνε κόκκινο είχαμε το μυαλό μας στον ΠΣΑΚ; Βέβαια, αν κάποιοι αντί να σκέφτονται την προετοιμασία και τον στόχο που είχαμε θέσει ως ομάδα, είχαν το μυαλό τους στον ΠΣΑΚ, τότε έκαναν λάθος. Κάθε πράγμα στον καιρό του”.

Σύμφωνα με το άρθρο ο Μιχάλης Κακιούζης απάντησε τα ακόλουθα για τον αποκλεισμό του από την Εθνική:

«Είχα δικαιολογία να ΜΗΝ πάω στο Πεκίνο. Πολύ μεγάλη. Νομίζω ότι άλλοι στη θέση μου δεν θα το σκέφτονταν καν. Αλλά τα έχουμε ξαναπεί. Με την Εθνική εκπροσωπείς την χώρα σου, την πατρίδα σου. Όταν σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς γινόταν λόγος για την κούραση κάποιων παικτών που ίσως να μην ήθελαν να είναι στο Προολυμπιακό, εμένα δεν είχε περάσει καν από το μυαλό μου να λείψω. Ήθελα να είμαι στο Πεκίνο αλλά… Η ζωή συνεχίζεται…».

Θεωρώ τις συγκεκριμένες δύο απαντήσεις του πρώην αρχηγού της Εθνικής μπάσκετ μικρόψυχες από την άποψη ότι διαχωρίζει τον εαυτό του σε σχέση με άλλους συμπαίκτες του.

Δεν αντιλέγει κανείς ότι ο Μιχάλης Κακιούζης έχει προσφέρει με συνέπεια τις υπηρεσίες του στις Εθνικές ομάδες μπάσκετ. Εκτιμώ όμως ότι αγωνιστικά θα έπρεπε ο ίδιος να κάνει χώρο στους νεότερους όπως έκανε ο Νίκος Χατζηβρέττας και όχι να απαντάει με σιγουριά στην ερώτηση του Νίκου Παπαδογιάννη πέρισυ: “Βέβαια και θα παίξω. Ποτέ δεν σκέφτηκα να αποχωρήσω από την Εθνική αυτή την χρονική στιγμή” αν και σε μια προηγούμενη ερώτηση έλεγε: “Συμβόλαιο με την Εθνική δεν έχει κανείς. Ούτε θα ήθελα να καπηλευτώ τη θέση του αρχηγού για να είμαι “αιώνια” στην αποστολή. Υπάρχει μια εξαιρετική μαγιά στην Εθνική και ευτυχώς θα υπάρξουν πολύ άξιοι συνεχιστές όσων παιδιών επιλέξουν σταδιακά να αποχωρήσουν. Το ελληνικό μπάσκετ έχει παρόν, αλλά είναι πολύ μεγάλη υπόθεση ότι έχει και μέλλον”.

Επίσης για τον Παναγιώτη Γιαννάκη δήλωνε: “Πέρα από την πλάκα, ο Γιαννάκης με έχει βοηθήσει πολύ και ξαναλέω πως έκανε το καλύτερο για την ομάδα. Δεν έχω το δικαίωμα να τον κρίνω”, ενώ στην πρόσφατη συνέντευξη δήλωσε σχετικά με το αν θα μπορούσε να συνεργαστεί ξανά με τον Παναγιώτη Γιαννάκη ότι είναι όλα εντελώς διαφορετικά πλέον και έτσι όπως είναι δεν θα μπορούσε.

Αν δήλωσε αυτά που δήλωσε σχετικά με το Γιαννάκη εκτιμώ ότι ο τίτλος “Δεν μπορώ να ξαναπαίξω για τον Γιαννάκη” είναι τουλάχιστον παραπλανητικός. Περιμένω την πλήρη συνέντευξη αύριο στο All Star Basket.

Μέρος της αυριανή συνέντευξη σύμφωνα με τη gazzetta είναι αυτό ενώ η παλαιά συνέντευξη του Κακιούζη έπειτα από το Ευρωμπάσκετ είναι αυτή

Θυμίζω ότι στις 4 Οκτωβρίου του 2007 είχα αναφέρει στο ποστ αυτό τα ακόλουθα:

“Τέλος η βεβαιότητά του Κακιούζη ότι θα συμμετάσχει στο προολυμπιακό με ενοχλεί. Τόσο σίγουρη θεωρεί τη συμμετοχή του; Λίγο περισσότερη ανανέωση δεν βλάπτει ειδικά από τη στιγμή που ο προπονητής δεν υπολογίζει κάποιον. Ο Νίκος Χατζηβρέττας θεωρώ ότι πήρε την τέλεια απόφαση την κατάλληλη στιγμή τόσο για τον ίδιο όσο και για την ΕΘνική Ελλάδας”

Αναφορικά με το ζήτημα που έθεσε ο Φίλιππος Συρίγος για την μη πρόσκληση του Κακιούζη:“Το γεγονός ότι ο Κακιούζης έκανε έναν καταπληκτικό δεύτερο γύρο με την ομάδα του, στο ισπανικό πρωτάθλημα, όπου αγωνίστηκε και φέτος, δεν έπαιξε κανένα ρόλο στην κρίση του Παναγιώτη Γιαννάκη.” θεωρώ αστείο επιχείρημα να προβάλλεται ως μοναδικό κριτήριο για την κλήση ενος παίκτη το πρωτάθλημα που έκανε.

Με την ίδια λογική ο Ζήσης δεν θα έπρεπε να είναι στη δωδεκάδα, οι Πελεκάνος, Ντικούδης ούτε στην επιλογή, ενώ και ο Βασιλόπουλος εκτός δωδεκάδας.

Θέτω τέλος το ζήτημα που έθεσε ο Μιχάλης Κακιούζης σχετικά με το αν η άμυνα ζώνης σκοτώνει το θέαμα ή όχι;