Κουκουλώματα..

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα έπειτα από την παρέμβαση Βασιλακόπουλου να κάνουμε κάποια σχόλια αναφορικά με το μέλλον της Εθνικής αλλά και για κάποια άλλα σημαντικά ζητήματα.

Έστω και την χρονική αυτή στιγμή θεωρώ ότι έπρεπε να γίνει μια τοποθέτηση για το ζήτημα του ομοσπονδιακού προπονητή είτε υπερ της παραμονής του είτε κατά. Ας δούμε όμως πώς φτάσαμε λίγους μήνες πριν το Προολυμπιακό να μην ξέρουμε ποιός προπονητής θα είναι στον πάγκο της Εθνικής.

Αρχες Φεβρουαρίου ο Γιώργος Βασιλακόπουλος σε συνέντευξή του τονίζει ρητά ότι ο Παναγιώτης Γιαννάκης θα έπρεπε να μιλήσει και με την ομοσπονδία για την συμφωνία του με τον Ολυμπιακό.

Με την οριστικοποίηση της συμφωνίας του με την ομάδα του Πειραιά πολλά μέσα ενημέρωσης άρχισαν να περνάνε το μήνυμα του ασυμβίβαστου ανάμεσα στην ΕΘνική και τον Ολυμπιακό στην προκειμένη περίπτωση και προμήνυαν (ενδεικτικά)ότι το καλοκαίρι ο Παναγιώτης Γιαννάκης δεν θα είναι στον πάγκο της Εθνικής. Λίγο μετά τα ΜΜΕ άρχισαν να βρίσκουν ότι θα βρεθεί δύσκολα κάποιος αντικαταστάτης του Γιαννάκη καθώς ο πρώτος υποψήφιος Φώτης Κατσικάρης θα έπρεπε να παραιτηθεί από τη θέση του στη Βαλάνθια για να αναλάβει.

Το ζήτημα του διαδόχου του Παναγιώτη Γιαννάκη έφτασε να προβληθεί και από την κρατική τηλεόραση η οποία έκανε γκαλοπ για τον διάδοχο του ομοσπονδιακού προπονητή.

Έπειτα από όλα αυτά φτάσαμε να δηλώσει μεταξύ άλλων πριν λίγες ημέρες ο κ.Βασιλακόπουλος: “Από την πλευρά της Ομοσπονδίας σας λέω ότι θα πάμε στο Πεκίνο τον Παναγιώτη Γιαννάκη. Όσο ο ίδιος μένει κοντά της και είναι συνεπής σε όσα δηλώνει, δεν υπάρχει κανένα θέμα”

Η Εθνική επομένως εδώ και λίγες ημέρες ξανά προπονητή, ο οποίος όμως αν δεν φανεί συνεπής στις δηλώσεις του….

Σύμφωνα με τον Φίλιππα Συρίγο οι όροι συνεργασίας Εθνικής – Γιαννάκη ήταν: “Οι δύο πλευρές προσπάθησαν να υπογράψουν κάποιο συμβόλαιο, πράγμα που όμως δεν κατέστη δυνατό. Ετσι, λοιπόν, διατήρησαν μια δέσμευση διά λόγου, η οποία -σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις για το επίμαχο θέμα της διπλής απασχόλησης του Γιαννάκη- προβλέπει τα εξής:

Ο εθνικός προπονητής οποιαδήποτε στιγμή το επιθυμούσε θα μπορούσε να εργαστεί εκ παραλλήλου σε ομάδα του εξωτερικού ή σε ελληνική ομάδα εκτός Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού.”

Αν αυτή ήταν η συμφωνία ανάμεσα σε ΕΟΚ και Γιαννάκη θα έπρεπε αμέσως μετά τη συμφωνία με τον Ολυμπιακό να βγει και να δηλώσει ο κ.Βασιλακόπουλος ότι για αυτούς και για αυτούς τους λόγους ο Γιαννάκης αθέτησε τη συμφωνία του και πλέον δεν θα συνεχίσει στην ΕΘνική. Αντι για μια τέτοια δήλωση άφησαν να σέρνεται 2 περίπου μήνες το θέμα της αντικατάστασης ή μη του ομοσπονδιακού και στο τέλος κουκούλωσαν για μια ακόμη φορά το πρόβλημα.

Υπάρχει βέβαια και η ηθική διάσταση του ζητήματος σύμφωνα με την οποία αν ο Παναγιώτης Γιαννάκης είχε δώσει τον λόγο του περι μη ταυτοχρονης παρουσίας του σε πάγκο μεγάλης ομάδας, θα έπρεπε να παραιτηθεί ο ίδιος. Ακόμη όμως και αν είχε αθετήσει τον λόγο του θα έπρεπε να τον βγάλει στη σέντρα η ομοσπονδία και όχι να τον “ξαναπροσλάβει” έπειτα από την αδυναμία εύρεσης αντικαταστάτη του.(σύμφωνα με τα ΜΜΕ τοποθετούμαι)

Εκτιμώ ότι πρόκειται για κουκούλωμα από την άποψη ότι οι κινήσεις που έγιναν από την πλευρά της ομοσπονδίας δημιούργησαν πρόβλημα στις σχέσεις και των δύο εκτός αν μιλάμε για ψυχρούς ανθρώπους…Το κουκούλωμα όμως είχε αρχίσει από πολύ πριν και συγκεκριμένα από το καλοκαίρι πριν το Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας.

Το καλοκαίρι αυτό ο κ.Συρίγος εξαπέλυσε προσωπικές επιθέσεις εναντίον παικτών της Εθνικής (βλέπε Πόντιος Πιλάτος για τον Παπαδόπουλο, άμυαλα παιδιά…) και κανένας δεν βγήκε να καταδικάσει τέτοιες αναφορές παρά κουκουλώθηκαν με την σιωπή της ομοσπονδίας και την τάχα “διπλωματική” αντιμετώπιση του θέματος.

Ακόμη και η αναφορά του κ.Βασιλακόπουλου για τον αγαπημένο μου Λάζο: “Όλους τους παίκτες τους βλέπω σαν παιδιά μου και ένας γονιός είναι πάντα έτοιμος να συγχωρήσει. Στη διάρκεια του ματς, πολλά συμβαίνουν λόγω έντασης. Εσείς δεν έχει τύχει να βρίσετε καμιά φορά τον Λάζαρο αν χάσει ένα λει απ;” γίνεται στην ίδια βάση κουκουλώματος. Θα έπρεπε να καταδικάσει ο κ.Βασιλακόπουλος την συμπεριφορά του Λάζου και να δεχτεί για παράδειγμα τη συγγνώμη του αν ο τελευταίος την έδινε. Σε λίγο θα βρίσει κάποιος παίκτης τον Γιαννάκη σε αγώνα και θα τον συγχωρέσουμε στη βάση του παιδιού…Η αναγκαία όμως πειθαρχία θα έχει πάει όμως περίπατο.

Βγήκε για παράδειγμα ο Μιχάλης Κακιούζης και είπε στην ιστοσελίδα του: “Βέβαια, αν κάποιοι αντί να σκέφτονται την προετοιμασία και τον στόχο που είχαμε θέσει ως ομάδα, είχαν το μυαλό τους στον ΠΣΑΚ, τότε έκαναν λάθος. Κάθε πράγμα στον καιρό του”.

Σε άρθρο του κ.Καρύδα, αν θυμάμαι καλά, έγινε αναφορά ότι κάποιος παίκτης της Εθνικής δεν είδε με καλό μάτι την αυτοαναγόρευση του Λάζου σε αρχηγό των αποδυτηρίων και πάλι δεν έγινε τίποτα.

Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε το τελευταίο επεισόδιο, αν βέβαια είναι αληθινό, τότε τι πρέπει να περιμένουμε από την Εθνική Ελλάδος φέτος σε όρους κλίματος;

Αναρωτιέμαι αν όλη αυτή η τρομερή παρέα που μας οδήγησε σε μεγάλες επιτυχίες, παραμένει ή θα παραμείνει παρέα και στο μέλλον. Γιατί για μένα αυτό είναι το ζητούμενο και όχι οι επιτυχίες οι οποίες δεν θα πρέπει ποτέ να θεωρηθούν δεδομένες ή εξασφαλισμένες. Εκτιμώ ότι με όλα τα παραπάνω γεγονότα έχει διασαλευτεί η ηρεμία της ομάδας και αν ο οπαδισμός πυροδοτήσει περισσότερο το κλίμα στα πλέι-οφ τότε….

Δεν αξίζει στην Εθνική αυτή η εικόνα και αυτές οι ενέργειες ή μάλλον οι μη ενέργειες. Προσπαθώ να καταλάβω πώς οι παίκτες θα μείνουν ανεπηρέαστοι από τα παραπάνω γεγονότα.

Υ.Γ. Στο ποστ αυτό δεν εξετάζω καθόλου αγωνιστικά ζητήματα, αλλά εξωαγωνιστικά. Δεν τοποθετούμαι για παράδειγμα για το αν θέλω να παραμείνει ο ομοσπονδιακός αλλά τοποθετούμαι αποκλειστικά και μόνο σε ζητήματα διαχείρισης.

Υ.Γ.2. Τώρα διάβασα τη συνέντευξη Βασιλακόπουλου και έχω εκπλαγεί.