Ranking (Αξιολόγηση) Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα.

Είχα προαναγγείλει εδώ και μια εβδομάδα ότι θα έκανα μια αναφορά στο ranking της Ευρωλίγκα και νομίζω ότι ήρθε η ώρα να αναφερθούμε λίγο. Το ranking μιας ομάδας χοντρικά υπολογίζεται αθροίζοντας όλα τα θετικά και αφαιρώντας όλα τα αρνητικά που κάνει μια ομάδα στο παρκέ. Τα θετικά είναι: οι πόντοι, ριμπάουντ, κλεψίματα, τάπες , ασιστ, τα κερδισμένα φάουλ και αφαιρούνται τα άστοχα σουτ/βολές, τα λάθη,οι τάπες που δέχονται συνολικά οι παίκτες κάποιας ομάδας, τα φάουλ που κάνει στον αντίπαλο . Ο αριθμός που προκύπτει είναι η αξιολόγηση ή το ranking. Βλέποντας τα στατιστικά της Euroleague βλέπουμε τον Ολυμπιακό να βρίσκεται στην πρώτη θέση του ranking, ενώ στην δεύτερη βρίσκεται ο Παναθηναϊκός. Σημαίνει όμως κάτι η πρώτη αυτή θέση του Ολυμπιακού;

Η απάντηση είναι δύσκολη. Εκτιμώ ότι το ranking δίνει μια εικόνα για την αποτελεσματικότητα μιας ομάδας αλλά μεροληπτεί υπερ των ομάδων που βάζουν πολλούς πόντους, που δίνουν γρήγορο ρυθμό όπως ο Ολυμπιακός για παράδειγμα. Δεν φανερώνεται όμως πουθενά τι ranking εμφανίζουν οι αντίπαλες ομάδες δηλαδή όχι μόνο το ενεργητικό αλλά και το παθητικό ranking.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τους δύο αιώνιους. Ο Ολυμπιακός εμφανίζεται να έχει ranking 609 και να βρίσκεται στην πρώτη θέση της κατηγορίας ενώ ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στην δεύτερη θέση με 575 ranking (αξιολόγηση στο εξής θα αναφέρεται) . Μια σημαντική μεταβλητή αποτελεί το τι ranking κάνουν οι αντίπαλοι των δύο αυτών ομάδων.

Οι αντίπαλοι του Ολυμπιακού έχουν συνολική αθροιστική αξιολόγηση 450 , ενώ του Παναθηναϊκού 400. Έτσι οι μέσοι όροι της ενεργητικής και παθητικής αξιολόγησης διαμορφώνονται ως εξής:

Ολυμπιακός 609-450

101,5 – 75 ή + 26,5 ανά αγώνα

Παναθηναϊκός 575 – 400

95,83 – 66,6 ή + 29,23 ανά αγώνα

Ο Παναθηναϊκός κατά μέσο όρο έχει καλύτερη μέση διαφορά αξιολόγησης από τον Ολυμπιακό για τον λόγο ότι αναγκάζει τους αντιπάλους του να κάνουν λιγότερα θετικά πράγματα στο παρκέ. Βέβαια ανα αφαιρέσουμε την παράμετρο κερδισμένα φάουλ και ομαδικά φάουλ που κάνουν οι ομάδες οι μέσοι όροι διαμορφώνονται ως εξής:

Ολυμπιακός 80,83-56,33 ή +24,5

Παναθηναϊκός 71,83 – 46 ή 25,83

Βλέπουμε λοιπόν ότι όταν αφαιρείται η άσκοπη παράμετρος των κερδισμένων – “κανονικών” φάουλ η διαφορά μειώνεται αλλά παραμένει υπερ του ΠΑΟ ακόμη.

Από τα παραπάνω αναδείχθηκε ότι η αξιολόγηση από μόνη της δεν λέει τόσα πολλά αν δεν συνδυαστεί και από την παθητική αξιολόγηση δηλαδή το πόσα θετικά πράγματα αφήνει μια ομάδα στην αντίπαλη να συνεισφέρει στο γήπεδο.

Πρέπει να επισημανθεί ότι οι τιμές αξιολόγησης επηρεάζονται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις ακραίες τιμές όπως για παράδειγμα το 155-64 του Παναθηναϊκού με τη Ροάν ή το 141-45 του Ολυμπιακού στον αγώνα με την Πρόκομ. Αυτές οι τιμές εκτοξεύουν την αξιολόγηση και σίγουρα διαστρεβλώνουν ακόμα περισσότερο την “εικονική” σε κάποιο βαθμό εικόνα της αξιολόγησης.

Σημαντικό στοιχείο επίσης αποτελεί η εικόνα των δύο ομάδων στα εντός και εκτός έδρας. Παρακάτω βλέπουμε την εικόνα του Ολυμπιακού με βάση την αξιολόγηση καθώς και τα αποτελέσματα του σε κάθε παιχνίδι.

	Ranking – Αξιολόγηση
	Ολυμπιακός	Ταου	Πρόκομ	Βίρτους	Ζαλγκίρις
Ολυμπιακός		117-88	141 – 45	124-63	91-67
ΤΣΣΚΑ	103-74
Ολύμπια	84-62

	Αποτελέσματα
	Ολυμπιακός	Ταου	Πρόκομ	Βίρτους	Ζαλγκίρις
Ολυμπιακός		95-90	109 – 65	104-76	90-74
ΤΣΣΚΑ	88-79
Ολύμπια	87-78

Με βάση την εικόνα του πίνακα αξιολόγησης δικαιολογούνται οι δύο ήττες του εκτός έδρας καθώς στα δύο μοναδικά εκτός έδρας παιχνίδια που έχει δώσει είχε αξιολόγηση μόλις 62 και 74 , πολύ δηλαδή κάτω από το 100+ που έχει κατά μέσο όρο. Ο Παναθηναϊκός με εξαίρεση τον αγώνα με την Παρτιζάν δεν έχει δείξει να πέφτει η απόδοσή του στα εκτός έδρας παιχνίδια. Είναι γενικά πιο σταθερός

Γενικά η αξιολόγηση δεν είναι χρήσιμη αν δεν συνεκτιμηθεί η αξιολόγηση που επιτρέπει μια ομάδα στους αντιπάλους της. Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί προσθαφαιρούνται τα φάουλ, ενώ στους ομίλους όπου υπάρχουν μεγάλες διαφορές στις ομάδες οι δείκτες αξιολόγησης επηρεάζονται σημαντικά από τις ακραίες τιμές.

Θα ακολουθήσει σχετικά σύντομα άλλο ένα σχετικό ποστ στο οποίο θα γίνεται ανάλυση του ομίλου του Ολυμπιακού με βάση την αξιολόγηση, καθώς επίσης και την σύνδεση αποτελέσματος – αξιολόγησης και την ερμηνεία των αντίθετων ροών αξιολόγησης – αποτελέσματος.

Εντυπώσεις από την 6η αγωνιστική Ευρωλίγκα.

Κάθισα και είδα στιγμιότυπα από κάποια ματσάκια της Ευρωλίγκα και θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποια περιστατικά.

Ξεκινάω από τη Ζαλγκίρις. Την είχα προσέξει στον αγώνα με την ΤΣΣΚΑ και μου άρεσε η αμυντική της λειτουργία. Βέβαια ήταν και η ΤΣΣΚΑ σε κακή κατάσταση αλλά η συνολική εικόνα της Λιθουανικής ομάδας μου άρεσε. Θεωρούσα ότι θα μπορούσε να κοντράρει τον Ολυμπιακό ρίχνοντας τον ρυθμό του παιχνιδιού. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να τα καταφέρει. Σε κανένα σημείο του παιχνιδιού, όσο τουλάχιστον πρόλαβα να δω δεν κατάφερε να χαμηλώσει τον ρυθμό τον οποίο είχε επιβάλλει ο Ολυμπιακός. Αυτό ίσως είναι πλέον έργο Γκέρσον γιατί δεν είναι τυχαίο ότι όποια ομάδα ήρθε στο ΣΕΦ σκορπίστηκε από το επιθετικό παιχνίδι του Ολυμπιακού. Απογοήτευση από τη Λιθουανική ομάδα η εμφάνισή της, η οποία ακόμη και όταν ήταν κοντά στο σκορ θεωρούσα ότι κάποια στιγμή θα καταρρεύσει, όπως και έγινε.

Γουστάρω να βλέπω αυτό το ελάφι που λέγεται Γουντς. Δεν με ενδιαφέρει αν είναι όρθιος στην άμυνα, αν χάνεται στα εκτός έδρας, αν αν αν. Θέλω να βλέπω αυτό το ελάφι να ξεχύνεται στον αιφνιδιασμό και να ανοίγει τα κανιά του. Μου θυμίζει, όχι δεν είναι ιεροσυλία αυτό που θα γράψω, στο τρέξιμο και στο coast to coast τον θρυλικό Julius Erving. Τρομερός διασκελισμός, τρομερή ταχύτητα, τρομερό άλμα και γενικά ο Αμερικανός στο ανοιχτό γήπεσο είναι χάρμα ιδέσθαι. Αν είχε και την χερούκλα του Τζούλιους τότε…Κοιτάχτε στην φωτό πώς γραπώνει την μπάλα ο Τζούλιους με την απίστευτη παλάμη και χερούκλα που έχει. Λες και έχει πιάσει κανά μήλο!!

Είδα το πρώτο ημίχρονο του Παναθηναϊκού. Με Σπανούλη πλέι-μεκερ στο πρώτο δεκάλεπτο ο Μπετσίροβιτς πρέπει να πήρε την πρώτη πάσα, από το 2-2 και έπειτα άρχισα να βλέπω, στο 4,32 πριν το τέλος του δεκαλέπτου. Το σύστημα απλό: πικ στην κορυφή με Σπανούλη, προκειμένου να δημιουργηθεί αμυντική ανισορροπία στον ψηλό της Τουρκικης ομάδας στο διάστημα που έδινε βοήθεια και έτρεχε έπειτα να μαρκάρει το κάθετο κόψιμο του ψηλού. Οι υπόλοιποι τρεις παίκτες ακροβολισμένοι και σε σωστές αποστάσεις. Στην άμυνα ήταν μέτριος ο ΠΑΟ ενώ ο Ουίνστον ξεκίνησε καλά στην επίθεση.

Εκείνα που μου έμειναν από το πρώτο ημίχρονο είναι:

• ο Γιασικεβίτσιους θα κάνει μάγκες τους Μπατιστ και Ζίζιτς. Τρία με τέσσερα καλάθια σε κάθε παιχνίδι θα τους τα προσφέρει έτοιμα
• Σπανούλης δεν κάνει για πλέι. Εκτελεστής είναι ο άνθρωπος κατά τη γνώμη μου άσχετα αν έχει δώσει πολλές ασιστ φέτος.
• ο Μπετσίροβιτς και ο Χατζηβρέττας βλέπω να γίνονται αμυντικά εργαλεία και μόνο! Εντάξει μπορεί να υπερβάλλω αλλα΄δεν θέλω να δω τον Μπετσίροβιτς στα 30 του να αφοσιώνεται στην άμυνα και να παρακαλάει για καμιά πάσα στην επίθεση
• ο σκηνοθέτης του αγώνα έχασε πολλές φάσεις και λόγια παικτών. Ειδικά στο ταιμ αουτ έπειτα από τη λάθος πάσα του Γιασικεβίτσιους άρχισε να φωνάζει ο Σέρβος με αποδέκτη τον Λιθουανό μάλλον, αλλά δεν μπόρεσα να το εξακριβώσω. Εγώ που δεν πηγαίνω στο γήπεδο του ΠΑΟ θα ήθελα να δω τον Ομπράντοβιτς σε ποιόν φώναζε και να καταλάβω πώς τους πειθαρχεί και ειδικά αν πρόκειται για τον μεγάλο Λιθουανό.
• Αναρωτιέμαι γιατί φώναξε στον Μπετσίροβιτς ο Ομπράντοβιτς έπειτα από ένα φάουλ που ποτέ δεν έκανε στον αντίπαλό του, έπειτα από λάθος του ΠΑΟ. Με αυτό το “φάουλ” το οποίο δεν ήταν φάουλ του Μπέτσι αλλά βήματα του αντιπάλου, ο Σλοβένος μάλλον προληπτικά έκοψε έναν αιφνιδιασμό των αντιπάλων. Ακόμη αναρωτιέμαι γιατί του φώναξε σε εκείνη τη φάση.
• ο Ζίζιτς είναι παίκτης “μανούλα”. Κάνει πολύ βρώμικη δουλειά που δεν φαίνεται και αναγκάζει σε εκνευρισμό τους αντιπάλους. Αν ήταν και καλύτερος στην άμυνα…

Πρόλαβα να δω αρκετό χρονικό διάστημα από τον αγώνα Τάου – ΤΣΣΚΑ. Με 10/15 τρίποντα που σούταραν οι Λάνγκτον – Άντερσεν ήταν δύσκολο να χάσει η ΤΣΣΚΑ. Οι Ρώσοι έπαιξαν καλή άμυνα στα ατού της Τάου, ενώ ο Γκορί στη θέση 5 κατάφερε να κάνει καλό παιχνίδι. Ο άνθρωπος είναι καθαρό 5αρι και όχι 4αρι όπως αγωνίστηκε κάποιες φορές στη ζώνη του Ολυμπιακού όπου μετά το πικ καθόταν στα 4-5 μέτρα για να σφυροκοπήσει το καλάθι. Μέσα στη ρακέτα είναι η δύναμή του. Έκπληξη η υπεροχή κάτω από τη ρακέτα της ΤΣΣΚΑ όπου πήρε 8 ριμπάουντ περισσότερα απόντος των Ζεβροσένκο, Σμόντις. Μήπως στην περίπτωση της ΤΣΣΚΑ αποτελεί τροχοπέδη η ύπαρξη τόσο πολλών καλών παικτών; Μήπως το πολύ βάθος εξελίσσεται σε λάθος. Χωρίς Παπαλουκά, Σισκάουσκας, Ζεβροσένκο, Σμόντις έπαιξε και παρουσίασε πολύ καλύτερο πρόσωπο απ ότι όταν αγωνίζονταν όλοι αυτοί , ή οι περισσότεροι, μαζί. Τα ίδια έλεγα και για τον ΠΑΟ αλλά σύντομα αρχίζει να είναι πιο αποτελεσματικός.

www.lazarospapadopoulos.gr

Το site του Λάζαρου είναι γεγονός: www.lazarospapadopoulos.gr

Με μια πρώτη ματιά το site είναι πλούσιο σε φωτογραφίες, ενώ εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει η ανάλυση προπονητικών θεμάτων από τον Δημήτρη Νικαλαϊδη ο οποίος έχει συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην τεχνική κατάρτιση του Λάζου. Η ανάλυση αυτή έχει και ιστορικοφιλοσοφική διάσταση ερμηνεύοντας ποικίλλες συνιστώσες της εξέλιξης του αθλήματος όπως η επίδραση των κανονισμών στο παιχνίδι, η σχέση κοντών ψηλών….

Κλειδί προόδου στο σύγχρονο μπάσκετ οι ημίψηλοι φόργουορντ;

Διαβάζοντας το άρθρο του Νίκου Παπαδογιάννη: “Ο Μυλοπόταμος ας δώσει λύση” (http://www.sport-fm.gr/article.jsp?id=110324)
μου έκανε εντύπωση μια φράση του Νίκου Παπαδογιάννη: “Ο Αργύρης, τον Πεδουλάκη εννοεί, πιστεύει ότι κλειδί προόδου στο σύγχρονο μπάσκετ είναι οι «ημίψηλοι» φόργουορντ, αλλά δυσκολεύεται να βρει αξιόλογους τέτοιους. “

Οι ημίψηλοι φόργουορντ; Ενθυμούμενος την θητεία του Αργύρη Πεδουλάκη στο Περιστέρι και ειδικά τότε που κόντραρε στα ίσια τον Παναθηναϊκό στα πλέι-οφ, κλειδί της ομάδας ήταν σίγουρα οι Μάικλ και Χάτσον αλλά πολύτιμες βοήθειες έδιναν και οι Πελεκάνος, Παπαμακάριος, Κούρτοβιτς, Γλυνιαδάκης. Την περίοδο όπου ήταν ο Φορντ στην ομάδα παίκτης κλειδί ήταν σίγουρα ο Αλφόνσο Φορντ και όλοι οι άλλοι έπονταν..Πηγαίνοντας στον Μακεδονικό ο Αργύρης επέλεξε πάλι τον Μάικλ.

Είναι πολύ δύσκολο να πω ότι κλειδί στο σύγχρονο μπάσκετ αποτελούν οι ημίψηλοι φόργουορντ. Είναι επίσης δύσκολο να ορίσει κάποιος ποιοί θεωρούνται ημίψηλοι φόργουορντ. Ο Μποντι θεωρείται για παράδειγμα; Οι Πάρκερ, Μπαστόν, Πλάνινιτς και Βούισιτς τι θεωρούνται; Ο Σισκάουσκας μάλλον αποτελεί το παράδειγμα του ημίψηλου φόργουορντ, αν και στην ομάδα του Παναθηναϊκού όλοι τα έκαναν όλα πέρυσι. Για παράδειγμα ο Διαμαντίδης σούταρε, πόσταρε, έκανε ντράιβ..Ο Σίσκα τα ίδια , ο Μπέτσι τα ίδια…Είναι δύσκολο να κατηγοριοποιήσω κάποιους παίκτες για παράδειγμα του Παναθηναϊκού καθώς οι περιφερειακοί του έχουν εισαχθεί από τον Ομπράντοβιτς σε ένα ομογενοποιημένο σύστημα με σταθερές αρχές χωρίς να δημιουργούνται ειδικά συστήματα του τύπου κάνουμε σκριν όλοι στον Μπετσίροβιτς για να σουτάρει.

Είναι σίγουρα ευτυχία να έχει ένας προπονητής φόργουορντ του τύπου Κιριλένκο, Πάσπαλιε, Πάρκερ, Σισκάουσκας οι οποίοι τα κάνουν όλα. Όμως το μπάσκετ το επηρεάζουν εξίσου και οι “κοντοί” περιφερειακοί του τύπου Γιασικεβίτσιους, Σπανούλης, Γκριρ, Μασιγιάουσκας, Χόλντεν.

Πάντως είναι γεγονός ότι οι ημίψηλοι,ή και οι ψηλοί φόργουορντ της Ρωσίας φέτος την οδήγησαν στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ αλλά από την άλλη πλευρά οι Πάρκερ, Τζινόμπιλι και Ντάνκαν οδήγησαν τους Σπερς στην κατάκτηση του τίτλου.

Είναι πολύ δύσκολο να πάρει κάποιος σαφή θέση στο ζήτημα. Επικαλούμενος άποψη του Αργύρη Πεδουλάκη στο σύγχρονο μπάσκετ υπάρχουν δύο ουσιαστικά “κινήσεις”. Με πρόσωπο και με πλάτη στο καλάθι. Χρησιμοποιώντας αυτήν την παραδοχή οι Διαμαντίδης, Μπετσίροβιτς που κάνουν και τις δύο αυτές κινήσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν κάλλιστα και φόργουορντ.

Πάντως ο Άρτζι κυνηγάει ημίψηλους φόργουορντ όπως για παράδειγμα ο Κασίμπ Πάουελ, ο Μάικλ παλιά, ο Στιούαρτ, ο Νατζφέι, ο Κέζμαν. Εκτιμώ αυθαίρετα ότι με την έννοια ημίψηλοι φόργουορντ ο Άρτζι εννοεί τους παίκτες που κάνουν πολλές δουλειές πάνω στο παρκέ όπως για παράδειγμα ο Δημήτρης Διαμαντίδης, ο Σισκάουσκας, ο Παπαλουκάς, ο Κιριλένκο, ο Μποντιρόγκα, ο Πάσπαλιε, ο Κούκοτς…..

Η γνώμη σας για όλα τα παραπάνω μπερδεμένα που αναφέρθηκαν;

Τι θα γίνει με το site της Ευρωλίγκα;

Έχω πλέον αγανακτήσει με το site της Ευρωλίγκα. Δεν έχω δει χειρότερο λειτουργικά site ειλικρινά. Σε όλους το μυαλό θα πάει ότι αναφέρομαι στους ζωντανούς αγώνες όπου λόγω υπερφόρτωσης είναι αρκετά δύσκολο κάποιος να παρακολουθήσει την εξέλιξη ενός αγώνα.

Δεν αναφέρομαι μόνο σε αυτό. Προσπάθησα να κοιτάξω τα στατιστικά των προηγούμενων αγωνιστικών. Ειλικρινά απελπίστηκα. Στις μισές και βάλε φορές όταν κλίκαρα πάνω στο αποτέλεσμα με γύρναγε στην κεντρική σελίδα. Όταν είχε κέφια το site μου επέτρεπε να ρίξω και μια ματιά στα στατιστικά.

Ήθελα να κάνω μια καταγραφή της αξιολόγησης των ομάδων και μια κριτική στο περίφημο ranking της Ευρωλίγκα. Θα περιοριστώ μόνο στον όμιλο του Ολυμπιακού γιατί αν προσπαθήσω να ανακτήσω και τους άλλους ομίλους τότε οι δύο μέρες άδεια που έχω από δουλειά θα σπαταληθούν μόνο στην ανάκτηση των στατιστικών . Ειδικά αυτό το παιχνίδι της ΤΣΣΚΑ με τη Ζαλγκίρις έπειτα από 16 συνολικά προσπάθειες κατάφερα να το ανοίξω. Τι να πει κανείς;

Δεν αναφέρομαι στην περίφημη τηλεόραση της Ευρωλίγκα η οποία έχει επισκιάσει τα πάντα στο site , ακόμη και τα αποτελέσματα των αγώνων τα οποία είναι κρυμμένα σε κάτι θάμνους…

Δεν έχω συμπάθεια ούτε στη FIBA αλλά ούτε και στην Ευρωλίγκα. Η τελευταία πάντως έχει αποδειχτεί αρκετά ικανή αφού μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα κατάφερε να πάρει στα χέρια της τις τύχες του Ευρωπαϊκού μπάσκετ σε επίπεδο συλλόγων. Αν ισχύουν όλα τα περίεργα που αναφέρονται για τα τηλεοπτικά, τα οικονομικά.. τότε είναι διπλά ικανή που καταφέρνει και κρατάει τις ομάδες στην ενιαία λίγκα ή διαφορετικά οι ομάδες είναι εθελούσια θύματα.

Συμπερασματικά, θα μπορούσε η Ευρωλίγκα να ασχοληθεί και λίγο με το επιεικώς “κακό” λειτουργικά site που έχει, το οποίο ταλαιπωρεί πάρα πολύ κόσμο. Όποιος θέλει να καταγράψει αντίστοιχα βιώματα από το site της Ευρωλίγκα αναμένουμε…

Σκότι Πίπεν.

Διάβασα σε Ελληνικό μπασκετικό site και συγκεκριμένα στο superbasket.gr ότι ο Σκότι Πίπεν συμφώνησε και θα φοράει τη φανέλα της Σουηδικής Σούντβαλ στον αγώνα με την Ελληνική Ακροπόλ. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό ο λόγος που ο Σκότι Πίπεν προβαίνει σε τέτοιες συμφωνίες είναι προκειμένου να βελτιώσει την οικονομική του κατάσταση έπειτα από το ¨χάσιμο¨σχεδόν όλης του της περιουσίας.

Ελικρινά αγνοούσα το ατυχές αυτό γεγονός, αλλά από την άλλη αδυνατώ να πιστέψω ότι ένας οργανισμός σαν το ΝΒΑ ή μια ομάδα του ΝΒΑ δεν θα μπορούσε να βρει μια θέση για τον Σκότι Πίπεν για να βγάζει τα προς το ζην ή τα προς το ευ ζην.

Σχετικό με το θέμα είναι το άρθρο που ο Pete Maravich βρήκε όπως μπορείτε να διαβάσετε και στα σχόλια του συγκεκριμένου post:

http://www.chicagomag.com/Chicago-Magazine/December-2005/Foul-Trouble/ 

 

Υ.Γ. Στις 21 Σεπτεμβρίου είχαμε γράψει: “Στο μεταξύ έτοιμος να συμφωνήσει με τη Φιλανδική Τόρπατ Πόγια είναι ο Σκότι Πίπεν! Ναι αλήθεια είναι, ο “Ινδιάνος” μάλλον θα αγωνιστεί για 2 παιχνίδια με τη συγκεκριμένη ομάδα με την οποία βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις. “

Τζόρνταν – Λεμπρον σημειώσατε Χ.

Με αφορμή τις εκπληκτικές εμφανίσεις του Λεμπρόν Τζέιμς πλέον σε όλους περνάει από το μυαλό ότι ο επόμενος παίκτης κυρίαρχος του ΝΒΑ θα είναι ο Λεμπρον.

Στην σύγκριση αυτή δεν θα μπούμε με κριτικό τρόπο αλλά με τεχνοκρατικό και στατιστικό. Θα συγκρίνουμε την αντίστοιχη χρονιά του Μιχαλάκη και του Λεμπρον. Έχουμε και λέμε λοιπόν: τον Φεβρουάριο του 1987 ο Μάικλ Τζόρνταν γινόταν 24 ετών ενώ ο Λεμπρον γίνεται γίνεται 23 ετών στις 30 Δεκεμβρίου. Λαμβάνουμε υπόψη την χρονιά που ο Μιχάλης ήταν 24 ετών και όχι 23 για τον λόγο ότι τη σεζόν 1985-6 ο Τζόρνταν είχε τραυματιστεί σοβαρά και αγωνίστηκε σε ελάχιστα παιχνίδια.

Τη σεζόν 1986-7 ο Μάικλ Τζόρνταν αγωνίστηκε σε 82 παιχνίδια, έχοντας κατά μέσο όρο 37,1 πόντους ανά παιχνίδι, ευστοχούσε στα 13,4 από τα 27,8 σουτ που επιχειρούσε, στις 10,2 βολές από τις 11,9 που σούταρε, μάζευε 5,2 ριμπάουντ, μοίραζε 4,6 ασιστ, έκανε 2,9 κλεψίματα, υπέπιπτε σε 3,3 λάθη ανά παιχνίδι στα 40 λεπτά κατά μέσο όρο που αγωνιζόταν.

Ο Λεμπρον από την άλλη πλευρά αγωνίζεται 40,8 λεπτά ανα παιχνίδι έχοντας τους ακόλουθους μέσους όρους: 31,3 πόντους, 8,1 ασιστ, 8,2 ριμπάουντ,2,1 κλεψίματα,1,6 μπλοκ, κάνει 3,5 λάθη, βάζει τα 11,1 σουτ από τα 22,6 που σουτάρει και τις 7,6 βολές από τις 10,9 που σουτάρει.

Οι φετινές στατιστικές επιδόσεις του Λεμπρον μοιάζουν πάρα πολύ με τη χρονιά που έκανε ο Τζόρνταν το 1988-9 όταν δηλαδή ήταν 26 ετών περίπου. Τα στατιστικά του Μιχάλη ανά παιχνίδι ήταν τότε:
Χρονιά 88-89
Χρ. 40.2 Ευστοχία σε σουτ 538 .Ευστοχία σε βολές .850 Ριμπ. 8.0 Κλεψίματα. 2.89 Μπλοκ .80 Λάθη 3.58 Φάουλ 3.00 Πόντοι 32.5

Αντίστοιχα ο Λεμπρον σε ηλικία 23 ετών έχει φέτος :
Χρόνος 41,1 Ευστοχία σε σουτ 48,7 Βολές 71,4 Ριμπ. 8,0 Ασιστ 8,5 Κλεψ. 2,1 Μπλοκ 1,6 Λάθη 3,47 Φάουλ 2,20 Πόντοι 31,7

Ο δείκτης αποτελεσματικότητας του Λεμπρόν φέτος φτάνει στο 33 ενώ του Τζόρνταν στην αντίστοιχη περίπου ηλικία με τον Λεμπρον έφτανε στο 33,6 χωρίς να υπολογιστούν τα φάουλ και ούτε να γίνει αναγωγή στο 48 λεπτο. Άλλωστε το ίδιο χρονικό διάστημα αγωνίζονταν οπότε δεν υπάρχει καμία διαφορά και είναι συγκρίσιμα τα στοιχεία αποτελεσματικότητας.

Με άλλα λόγια οι αριθμοί και μόνο δείχνουν ότι ο Λεμπρον στατιστικά κινείται παράλληλα με τον μεγάλο Μιχάλη. Οι αριθμοί όμως δεν λένε την αλήθεια και μένουν πολλά ακόμη να κάνει ο Τζέιμς προκειμένου να πάρει το χρίσμα και “επίσημα”. Οι αριθμοί δεν λένε πολλά και για την άμυνα των δύο παικτών, η οποία δεν μπορέι να αποτυπωθεί μόνο μέσα από τα κλεψίματα, ριμπάουντ, μπλοκ…

Πάντως ο Λεμπρον είναι φαινόμενο και λογικά θα αφήσει εποχή τουλάχιστον στατιστικά όπου μπορεί να είναι ο παίκτης ο οποίος θα τελειώσει τη σεζόν με διψήφιο αριθμό σε τρεις στατιστικές κατηγορίες έπειτα από τον Όσκαρ Ρόμπερτσον. Οψόμεθα και έπονται τις επόμενες μέρες και άλλα ποστ για την περιβόητη αξιολόγηση παικτών.

Υ.Γ. Ενδιαφέρον http://www.kb24overrated.com/ link για την υπερκτίμηση του Κόμπε ως διαδοχου του Τζόρνταν. Η υπερεκτίμηση στοιχειοθετείται στατιστικά.

Συμφωνείτε με την αντικατάσταση του Γκριρ από τον Γούντς;

Ένα ενδιαφέρον άρθρο γράφτηκε στις 26/11 στον sport – fm αναφορικά με την συνεισφορά του Γκριρ στην ομάδα, αλλά και την εν γένει λειτουργία της ομάδας ανάλογα με το ποιός πλέι – μεκερ βρίσκεται στο παρκέ.

http://www.sport-fm.gr/article.jsp?id=110205

Συμφωνείτε με τον άρθρο του Νίκου Ζέρβα; Πρέπει να επισημανθεί ότι ακούγονται από αρκετές πλευρές απόψεις σχετικά με το πόσο πλέι – μεκερ είναι ο Αμερικανός και με το κατά πόσο βοηθάει με το παιχνίδι του και τους υπόλοιπους συμπαίκτες του. Μου θυμίζει κάτι από την κριτική που γινόταν στον Ρίβερς επί Ίβκοβιτς τότε που παρουσία του Τόμιτς ο “ποταμός” εμφανίστηκε ακόμα πιο καλός.

Η γνώμη σας επί του θέματος αλλά και επί του συγκεκριμένου άρθρου;

Καλάθια τελευταίας στιγμής από τον Άλεν!

Βρήκαμε το σουτ της τελευταίας στιγμής του Άλεν κόντρα στους Μπόμπκατς και πλέον έχουμε στη συλλογή μας τόσο αυτό το σουτ όσο και εκείνο κόντρα στο Τορόντο, το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω. Το σουτ κόντρα στους Μπόμπκατς:

Το σουτ  κόντρα στο Τορόντο με το σκορ να είναι στο 95-95:

Πριν βάλει το σουτ της τελευταίας στιγμής κόντρα στη Σάρλοτ ο Άλεν είχε αστοχήσει στα 11 από τα 14 σουτ που είχε επιχειρήσει !

Ομοιότητα στα δύο buzzer αποτελεί το σκορ των ηττημένων όπου ήταν και στα δύο παιχνίδια στο 95.

Το άστρο του Ρεχάγκελ!

Μα καλά τι άστρο έχει ο Ότο Ρεχάγκελ; “Τρομερά” ευνοϊκή κλήρωση για την Εθνική μας στα πλαίσια των προκριματικών ομίλων του Μουντιάλ. Οι αντίπαλοί μας:

2ος Όμιλος

Ελλάδα
Ισραήλ
Ελβετία
Μολδαβία
Λετονία
Λουξεμβούργο

Θα καταφέρει να προκριθεί η Εθνική μας;